Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά

Άγιος Φανούριος!

Σήμερα εορτάζεται η μνήμη του !
Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά

Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός


Εορτάζει στις 24 Αυγούστου εκάστου έτους.

Βιογραφία

Ο Άγιος Κοσμάς υπήρξε φωτοφόρος απόστολος του Ευαγγελίου, στα μαύρα χρόνια της τουρκικής σκλαβιάς. Η Εκκλησία του Χριστού, για να τιμήσει τον αγώνα και την προσφορά του, τον ονόμασε Ισαπόστολο.

Ο Άγιος Κοσμάς γεννήθηκε στο χωριό Ταξιάρχης της επαρχίας Αποκούρου που βρίσκεται κοντά στο χωριό Μεγάλο Δένδρο Ναυπακτίας, το 1714 μ.Χ., από γονείς ευσεβείς, που τον ανέθρεψαν εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου. Είκοσι χρονών μετέβη στο Άγιο Όρος, για να σπουδάσει στο εκεί νεοσύστατο σχολείο του Βατοπεδίου. Ο Άγιος Κοσμάς, ονομαζόταν αρχικά Κωνσταντίνος και μετά την αποφοίτησή του, πήγε στη Μονή Φιλόθεου, όπου έγινε μοναχός (1759 μ.Χ.) και κατόπιν Ιερομόναχος και έλαβε το όνομα Κοσμάς.

Ο Άγιος γνωρίζοντας ότι το Έθνος κινδύνευε, δεν ησύχαζε και φλεγόταν νύχτα-μέρα από τον πόθο να βγει και να διδάξει στους σκλαβωμένους Έλληνες τα Άγια Γράμματα. Όμως, θεωρούσε τον εαυτό του ταπεινό και αδύνατο να επωμισθεί τέτοιο φορτίο. Με θεία αποκάλυψη, πήγε στην Κωνσταντινούπολη, όπου συνάντησε τον αδελφό του Χρύσανθο, που ήταν δάσκαλος. Αυτός του έκανε μερικά μαθήματα ρητορικής, που θα βοηθούσαν τον Κοσμά στο κήρυγμα. Έπειτα, αφού πήρε την άδεια του Πατριάρχη Σεραφείμ, όργωσε στην κυριολεξία την Ελλάδα, διδάσκοντας στους «ραγιάδες» το λόγο του Θεού.

Έτσι, ο Άγιος Κοσμάς, αρχικά κήρυξε στην Κωνσταντινούπολη και στην συνέχεια μετέβη στην Αιτωλοακαρνανία. Με νέα άδεια περιήλθε τα Δωδεκάνησα και το Άγιο Όρος. Ακολούθως περιόδευσε στην Θεσσαλονίκη, Βέροια, σε ολόκληρη την Μακεδονία, έφθασε στην Χειμάρα, επέστρεψε στην Νότιο Ήπειρο και από εκεί κατέληξε στη Λευκάδα και την Κεφαλληνία. Πήγε ακόμη στη Ζάκυνθο, Κέρκυρα και ξανά στην Βόρειο Ήπειρο.

Απ’ οπού περνούσε, έκτιζε σχολεία, εκκλησίες, και πλήθος λαού συνέρεε και «ρουφούσε» το «νέκταρ» της αγίας διδασκαλίας του.

Τελικά, ο φθόνος των Εβραίων, σε συνεργασία με τους Τούρκους, είχε σαν αποτέλεσμα τον απαγχονισμό του Αγίου στο Κολικόντασι, στα χώματα της Βορείου Ηπείρου το 1779 μ.Χ. Το λείψανό του το έριξαν στα νερά του ποταμού Άψου. Παρά την πέτρα που του είχαν δέσει στον λαιμό, το λείψανο επέπλεε. Βρέθηκε από τον ιερέα Μάρκο κι ενταφιάσθηκε στη μονή της Θεοτόκου Αρδονίτσας Β. Ηπείρου, όπου και ανευρέθη.

Η κανονική πράξη της αναγνωρίσεώς του ως αγίου έγινε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο στις 20 Απριλίου 1961 μ.Χ. Ακολουθία και βίο του έγραψαν ο Όσιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, ο Σαπφείριος Χριστοδουλίδης, ο Θωμάς Πασχίδης και ο μοναχός Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης. Πολλοί νεώτεροι συγγραφείς ασχολήθηκαν με τον βίο και το έργο του μεγάλoυ αγίου. Πλήθος εικόνων, χαλκογραφιών, ζωγραφιών και σχεδίων φανερώνουν την τιμή και την ευγνωμοσύνη του Γένους για τον λαμπρό αστέρα του Αγίου Όρους.

Ἀκούσατε, ἀδελφοί μου, πῶς πρέπει νὰ γίνεται ὁ σταυρὸς καὶ τί σημαίνει. Πρῶτον· ὅπως ἡ Ἁγία Τριὰς δοξάζεται εἰς τὸν οὐρανὸν ἀπὸ τοὺς Ἀγγέλους, οὕτω καὶ σὺ νὰ σμίγης τὰ τρία σου δάκτυλα τῆς δεξιᾶς χειρός· καὶ μὴ δυνάμενος νὰ ἀναβῆς εἰς τὸν οὐρανὸν νὰ προσκυνήσῃς, βάνεις τὴν χείραν σου εἰς τὴν κεφαλήν σου (διότι ἡ κεφαλὴ σημαίνει τὸν οὐρανόν) καὶ λέγεις: Καθὼς οἱ Ἄγγελοι δοξάζουσι τὴν Ἁγία Τριάδα εἰς τὸν οὐρανόν, ἔτσι καὶ ἐγὼ ὡς δοῦλος δοξάζω καὶ προσκυνῶ τὴν Ἁγίαν Τριάδα· καὶ καθὼς τὰ δάκτυλα εἶνε τρία, εἶνε ξεχωριστά, εἶνε καὶ μαζί, ἔτσι καὶ ἡ Ἁγία Τριὰς εἶνε τρία πρόσωπα, ἀλλ᾿ εἷς Θεός. Κατεβάζων τὸ χέρι σου εἰς τὴν κοιλίαν σου νὰ λέγης: Σὲ προσκυνῶ καὶ Σὲ λατρεύω, Κύριέ μου, ὅτι κατεδέχθης καὶ ἐσαρκώθης εἰς τὴν κοιλίαν τῆς Θεοτόκου διὰ τὰς ἁμαρτίας μας. Τὸ βάζεις λοιπὸν εἰς τὸν δεξιόν σου ὦμον καὶ λέγεις: Σὲ παρακαλῶ, Θεέ μου, νὰ μὲ συγχωρήσῃς καὶ νὰ μὲ βάλης εἰς τὰ δεξιά σου μὲ τοὺς δικαίους. Βάνοντάς το πάλιν εἰς τὸν ἀριστερὸν ὦμον λέγεις: Σὲ παρακαλῶ, Κύριέ μου, μὴ μὲ βάλης εἰς τὰ ἀριστερὰ μὲ τοὺς ἁμαρτωλούς. Ἔπειτα κύπτοντας κάτω εἰς τὴν γῆν: Σὲ δοξάζω, Θεέ μου, Σὲ προσκυνῶ καὶ Σὲ λατρεύω, ὅτι καθὼς ἐβάλθηκες εἰς τὸν τάφον, ἔτσι θὰ βαλθῶ καὶ ἐγώ. Καὶ ὅταν σηκώνεσαι ὀρθός, φανερώνει τὴν ἀνάστασιν καὶ λέγεις: Σὲ δοξάζω καὶ Σὲ προσκυνῶ, Κύριέ μου, ὅτι ἀνέστης ἐκ νεκρῶν διὰ νὰ μᾶς χαρίσῃς ζωὴν αἰώνιον. Αὐτὸ σημαίνει ὁ Σταυρός!

Ἅγιος Κοσμάς ο Αιτωλός

Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά

Καλή Παναγιά σε όλους μας!

Η Παναγία της Τήνου

Καλή Παναγιά!

«Καλή Παναγιά» σημαίνει «καλή παρηγοριά», «καλή απαντοχή», «καλή ελπίδα», «καλό ταξίδι στην πορεία, στον δρόμο
που θα βρει απάγκιο (και φέτος) στον Δεκαπενταύγουστο».

«Καλή Παναγιά» πάει να πει να βγούμε να Την συναντήσουμε
στους δρόμους που έχει πάρει για να βρει Εκείνη (εμάς) τους αναγκεμένους.

«Καλή Παναγιά».
Ωραία που ακούγεται το ΄Ονομά Της και η ευχή!
Δάκρυα, ψίθυροι, ικεσίες, υψωμένα χέρια, βεβαιωμένες ελπίδες, λουλούδια, τα καλύτερα των κήπων, στολίζουν τα εικονίσματά της…

(Από το Διαδίκτυο)

Καλή Παναγιά!
Ας μένουμε αεί υπό την Σκέπη Της.

Υ.γ.: Ένας υπέροχος Μεγάλος Παρακλητικός Της Κανόνας:

https://youtu.be/TXpZ3iTH3LU
Από τον Δαμιανό Τσάγκα

Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά

Η Μεταμόρφωση του Σωτήρος μας

«Τί ἐστί μετεμορφώθη; Παρήνοιξεν ὀλίγον τῆς Θεότητος καὶ έδειξεν αυτοὶς τὸν ενοικούντα Θεὸν»

Δηλαδή:

«Τὶ θὰ πεῖ μετεμορφώθη; Ἄνοιξε ἐλάχιστα, ἐμφάνισε ἐλάχιστα, τὴν κρυμμένη ἐντὸς τοῦ σώματὸς Του Θεότητα, καὶ ἔδειξε στοὺς Μαθητὲς κάτι ἐλάχιστον ἀπὸ τὸν ενοικούντα σ’ Αὐτὸν Ὅλον Θεὸν»

Ἅγιος Χρυσόστομος

Το όρος Θαβώρ και η νεφέλη στην κορυφή του, ανήμερα της Εορτής της Μεταμορφώσεως το 2018

6 Αυγούστου η Αγία μας Εκκλησία τιμά και πανηγυρίζει την Θεία Μεταμόρφωση του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού.
Κατά τη διήγηση των Ευαγγελιστών, ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός πήρε από τους μαθητές τον Πέτρο, τον Ιωάννη και τον Ιάκωβο και ανέβηκε στό όρος Θαβώρ για να προσευχηθεί.
Οι τρεις μαθητές Του, όπως ήταν κουρασμένοι από τη δύσκολη ανάβαση στο Θαβώρ και ενώ κάθισαν να ξεκουραστούν, έπεσαν σε βαθύ ύπνο. Όταν, ξύπνησαν, αντίκρισαν απροσδόκητο και εξαίσιο θέαμα. Το πρόσωπο του Κυρίου άστραφτε σαν τον ήλιο, και τα φορέματα Του ήταν λευκά σαν το φως. Τον περιστοίχιζαν δε και συνομιλούσαν μαζί Του δυο άνδρες, ο Μωϋσής και ο Ηλίας. Γράφει χαρακτηριστικά ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης: «Έφερε δε εις το μέσον τους τον Mωυσήν και τον Ηλίαν, διά να διορθώση τας σφαλεράς υποψίας, οπού είχον οι πολλοί περί αυτού. Kαθότι, άλλοι μεν έλεγον τον Kύριον, πως είναι ο Ηλίας. Άλλοι δε, πως είναι ο Iερεμίας. Διά τούτο λοιπόν επαράστησεν εις το Θαβώρ τους πρώτους και κορυφαίους Προφήτας, διά να γνωρίσουν οι μαθηταί, και διά των μαθητών όλοι οι άνθρωποι, πόση διαφορά είναι αναμεταξύ του Xριστού, και των Προφητών. O μεν γαρ Xριστός, είναι Δεσπότης. Oι δε Προφήται, είναι δούλοι. Kαι ίνα μάθουν, ότι ο Kύριος έχει την εξουσίαν του θανάτου και της ζωής. Διά τούτο, από μεν τους αποθαμένους, έφερε τον Mωυσήν. Aπό δε τους ζωντανούς, έφερε τον Ηλίαν».
Αφού οι μαθητές συνήλθαν κάπως από την έκπληξη, ο πάντα ενθουσιώδης, Πέτρος, θέλοντας να διατηρηθεί αυτή η αγία μέθη που προκαλούσε η ακτινοβολία του Κυρίου, ικετευτικά είπε να στήσουν τρεις σκηνές. Μια για τον Κύριο, μια για το Μωϋσή και μια για τον Ηλία. Πριν προλάβει, όμως, να τελειώσει τη φράση του, ήλθε σύννεφο που τους σκέπασε και μέσα απ’ αυτό ακούστηκε φωνή που έλεγε: «Οὗτος ἐστὶν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός· αὐτοῦ ἀκούετε» (Λουκά, θ’ 28-36). Δηλαδή, Αυτός είναι ο Υιός μου ο αγαπητός, που τον έστειλα για να σωθεί ο κόσμος. Αυτόν να ακούτε.
Οφείλουμε, λοιπόν, και εμείς όχι μόνο να Τον ακούμε, αλλά και να Τον υπακούμε. Σε οποιοδήποτε δρόμο μας φέρει, είμαστε υποχρεωμένοι να πειθαρχούμε.

Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά,Σκέψεις

Καλή Παναγιά

Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά

Ο Άγιος της καρδιάς μας!

Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών 🙏 «τῶν ἀπ᾿ αἰῶνος ὁσίων, μιμητὴν καὶ ἰσότιμον, Παΐσιον τιμήσωμεν πιστοί» 🙏 «Ὥσπερ ἄγγελος, φανεὶς ἐν κόσμῳ, ἐν τοῖς ἔτεσι, τοῖς τελευταίοις, χριστομίμητε Παΐσιε ὅσιε» 🙏 «Τὸν πολυθαύμαστον, σεμνὸν Παΐσιον […] τὸν εὐεργετήσαντα, πολυτρόπως τοῖς θαύμασι, τὰ πλήθη τῶν πιστῶν ὀρθοδόξων, πάντες τιμήσωμεν ἐνθέως.»

Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά,Πολιτισμός

Ταξίδι στην Ιερά μονή Προφήτη Ηλία στα Λιοβούνια Πρέβεζας

Σήμερα, η ανάρτηση αναφέρεται στο παλαιό μοναστήρι του Προφήτη Ηλία (γίνεται αυτοτελής μονή το 1720) που βρίσκεται στον εθνικό δρόμο Άρτας-Πρέβεζας, πάνω από το χωριό Πέτρα (μεταξύ Νέας Κερασούντας και Λούρου). Το είχα επισκεφθεί πριν μερικά χρόνια ανήμερα της εορτής του και πραγματικά ενθουσιάστηκα από την ιστορία του και από την υπέροχη φύση στην οποία είναι χτισμένο!Βρίσκεται στην κορυφή του «Ηλιοβουνίου» (υψ. 560μ.) χτισμένο από μοναχούς οι οποίοι κατέφυγαν εκεί μετά την καταστροφή της μονής των Ρωγών η οποία έγινε σε άγνωστη εποχή.

Το μοναστήρι αυτό προσέφερε πολλά στους σκλαβωμένους Έλληνες στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, κυρίως με τη χρηματοδότηση σχολείων με 22.000 γρόσια το χρόνο. Αυτός ήταν ο λόγος που γνώρισε την καταστρεπτική μανία του Αλή πασά και του γιου του, Μουχτάρ.


Οι καταστροφές της Μονής συνεχίστηκαν κατά τον πόλεμο του 1897 και ολοκληρώθηκαν με την πυρπόλησή της στα χρόνια της Γερμανικής κατοχής.Το καμπαναριό κατασκευάστηκε απο δωρεές ενοικιαστών του λιβαδίου της μονής το έτος 1908, την δε καμπάνα ανέλαβε να προμηθεύσει ο ενοκιαστής Γ. Ποταμιάνος, από την γνωστή οικογένεια Ποταμιάνων της Πρέβεζας, που ασχολήθηκαν και με τη ναυτιλία.

᾿Επί τῶν ἡμερῶν τοῦ Μητροπολίτου Νικοπόλεως καί Πρεβέζης κ. Μελετίου, ἡ Μονή μεταφέρθηκε σέ ἀνεγερθέν ἐκ θεμελίων νέο κτιριακό συγκρότημα κοντά στήν κοινότητα Φλάμπουρα, 15 χιλιόμετρα ἀπό τήν Πρέβεζα, ἐπί τῆς ὁδοῦ πρός τήν ῎Αρτα. ᾿Επανδρώθηκε μέ 25 μοναχούς καί ἱερομονάχους, οἱ πλεῖστοι τῶν ὁποίων διακονοῦν ποικιλοτρόπως καί στό ἱεραποστολικό καί πνευματικό ἔργο τῆς Μητροπόλεως, ὑπό τόν ἡγούμενό τους ἀρχιμ. ᾿Εφραίμ Τουμπέκη. Τά ἐγκαίνια τοῦ Καθολικοῦ ἐπ᾿ ὀνόματι τοῦ Τιμίου Προδρόμου τελέστηκαν τήν Κυριακή, 9 ᾿Ιουνίου 1996. Πατήστε εδώ για να δείτε περισσότερες πληροφορίες.

Πατήστε εδώ για να δείτε ένα πανέμορφο βίντεο αφιερωμένο στην Μονή!

Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά

Εσύ λες…Ο Θεός λέει…

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Θρησκευτικά

Παιδιά κι εκκλησία

Να βλέπουμε τον Θεό στο πρόσωπο των παιδιών και να δώσουμε την αγάπη του Θεού στα παιδιά.

Να μάθουν και τα παιδιά να προσεύχονται. Για να προσεύχονται τα παιδιά, πρέπει να έχουν αίμα προσευχομένων γονέων. Εδώ πέφτουν έξω μερικοί και λένε : «Εφόσον οι γονείς προσεύχονται, είναι ευσεβείς, μελετούν την Αγία Γραφή ανέθρεψαν εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου, επόμενο είναι να γίνουν καλά παιδιά». Ορίστε, όμως, που βλέπουμε αντίθετα αποτελέσματα λόγω της καταπιέσεως.
Δεν είναι αρκετό να είναι οι γονείς ευσεβείς. Πρέπει να μην καταπιέζουν τα παιδιά, για να τα κάνουν καλά με τη βία. Είναι δυνατόν να διώξουμε τα παιδιά από τον Χριστό, όταν ακολουθούμε τα της θρησκείας, με εγωισμό. Τα παιδιά δεν θέλουν καταπίεση. Μην τα εξαναγκάζετε να σας ακολουθήσουν στην εκκλησία. Μπορείτε να πείτε:« Όποιος θέλει, μπορεί να έλθει τώρα μαζί μου ή αργότερα». Αφήστε να μιλήσει στις ψυχές τους ο Θεός.

Η αιτία που μερικών ευσεβών γονέων τα παιδιά, όταν μεγαλώσουν, γίνονται ατίθασα κι αφήνουν και την Εκκλησία κι όλα και τρέχουν αλλού να ικανοποιηθούν είναι αυτή η καταπίεση που τους ακούν οι «καλοί» γονείς. Οι τάχα «ευσεβείς» γονείς, που είχαν τη φροντίδα να κάνουν τα παιδιά τους «καλούς χριστιανούς», μ΄αυτή την αγάπη τους, την ανθρώπινη, τα καταπίεσαν κι έγινε το αντίθετο. Πιέζονται, δηλαδή, όταν είναι μικρά τα παιδιά κι όταν γίνουν δεκαέξι χρονών, δεκαεφτά, δεκαοχτώ, φθάνουν στο αντίθετο αποτέλεσμα. Αρχίζουν από αντίδραση να πηγαίνουν με παλιοπαρέες και να λένε παλιόλογα.
Ενώ, όταν αναπτύσσονται μέσα στην ελευθερία, βλέποντας συγχρόνως το καλό παράδειγμα των μεγάλων, χαιρόμαστε να τα βλέπουμε. Αυτό είναι το μυστικό, να είσαι καλός, να είσαι άγιος, για να εμπνέεις, να ακτινοβολείς. Η ζωή των παιδιών φαίνεται να επηρεάζεται από την ακτινοβολία των γονέων.
Επιμένουν οι γονείς: «Άντε να εξομολογηθείς, άντε να μεταλάβεις, άντε να κάνεις εκείνο…». Τίποτα δεν γίνεται…Ενώ βλέπει εσένανε; Αυτό που ζεις, αυτό και ακτινοβολείς. Ακτινοβολεί ο Χριστός μέσα σου; Αυτό πηγαίνει στο παιδί σου. Εκεί βρίσκεται το μυστικό. Κι αν γίνει αυτό, όταν το παιδί είναι μικρό, δεν θα χρειαστεί να κοπιάσει πολύ, όταν μεγαλώσει.

Όταν οι γονείς είναι άγιοι και το μεταδώσουν αυτό στο παιδί και του δώσουν αγωγή εν Κυρίω, τότε το παιδί ό,τι επιδράσεις κακές κι αν έχει από το περιβάλλον του, δεν επηρεάζεται, διότι έξω από την πόρτα του είναι η Σοφία, ο Χριστός. Δεν θα κοπιάσει, για να την αποκτήσει. Φαίνεται πολύ δύσκολο να γίνεις καλός αλλά στην πραγματικότητα είναι πολύ εύκολο, όταν από μικρός ξεκινήσεις με καλά βιώματα.
Μεγαλώνοντας δεν χρειάζεται κόπος, το έχεις μέσα σου το καλό, το ζεις. Δεν κοπιάζεις, το έχεις ζήσει, είναι περιουσία σου, που τη διατηρείς, αν προσέξεις σε όλη σου τη ζωή.

Πολύ σοφά μας τα αναφέρει ο Άγιος Πορφύριος
Ας προσπαθήσουμε να ακτινοβολούμε τόσο στα παιδιά μας όσο και στην κοινωνία δίνοντας τον καλύτερο μας εαυτό..
Πηγή: Βιβλίο Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλύβιτου –
Βίος Και Λόγοι, εκδ. Ιεράς Μονής Χρυσοπηγής Χανίων
Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά,Πολιτισμός

Οδοιπορικό στους Αγίους Τόπους

Όταν έχεις συνοδοιπόρο σου το φως δεν υπάρχει περίπτωση να χάσεις το δρόμο σου.
Όταν έχεις για οδηγό σου το Άγιο Φως τότε το ταξίδι σου στη ζωή γίνεται αναστάσιμο πανηγύρι!


Ακολούθησέ το!
Ας δούμε ένα οδοιπορικό στους Αγίους Τόπους που προβλήθηκε στην ΕΡΤ2. 
Πατήστε εδώ για να δείτε το βίντεο. 


πηγή προέλευσης:
Από την Ιστοσελίδα agonistes.gr 
του Συλλόγου Ορθοδόξου Ιεραποστολικής Δράσεως
 «Ο ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ»