Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Υγεία

COVID-19 και προσαρμογή στο σχολείο….

Αγαπητά παιδιά,

Σήμερα σας παραθέτω το καινούργιο ηλεκτρονικό έντυπο με τίτλο «Καλώς ήρθαμε στο σχολείο! Έντυπο για την ψυχοκοινωνική στήριξη και προσαρμογή των μαθητών στη νέα σχολική χρονιά κατά την περίοδο της πανδημίας COVID-19» του Εργαστηρίου Σχολικής Ψυχολογίας, Τμήμα Ψυχολογίας, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Το έντυπο περιλαμβάνει βασικές κατευθύνσεις για την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς στο πλαίσιο της πανδημίας COVID-19 και χρήσιμες επισημάνσεις για ειδικότερα θέματα.

Απώτερος σκοπός του εντύπου είναι να αναφερθούμε στις ψυχολογικές ανάγκες των μαθητών και μαθητριών αξιοποιώντας την εμπειρία της προηγούμενης περιόδου με προσαρμογές για τις ιδιαιτερότητες της παρούσας περιόδου της πανδημίας COVID-19.

Για να δείτε το έντυπο:

http://www.centerschoolpsych.psych.uoa.gr/images/Kalws-irthame-sto-Sxoleio-Covid19.pdf

https://www.facebook.com/1962901713796973/posts/3358261490927648/

Για να δείτε επιπλέον σχετικό υλικό:

http://www.centerschoolpsych.psych.uoa.gr/index.php/2020-03-08-17-58-58/186-yliko-gia-ekpaideftikoys-sxoleia

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία

Η ψυχολογία της μάσκας…

Γράφει η Θεοδώρα Παπαδοπούλου-Χαμουζά, Διδάκτωρ Ψυχολογίας, Νευρογλωσσολόγος

Photo by Lukas on Pexels.com

Τα σχολεία άνοιξαν και τα παιδιά πήραν τη τσάντα τους, τα όνειρα τους και πήγαν σχολείο. Μόνο που μαζί τους πήραν και τις μάσκες τους. Έκλεισαν το στόμα τους με ένα πανί και άφησαν δυο τρομαγμένα μάτια να αντικατοπτρίζουν τη φρίκη που ζούμε τους τελευταίους 8 μήνες.

Η αντιπαράθεση είναι σκληρή με ιατρούς και γονείς να κονταρομαχούνται για τη χρήση της μάσκας στα σχολεία. Η ασφάλεια και η πρόληψη απέναντι στον επικίνδυνο ιό είναι ο αντίποδας της ιδεολογίας που θέλει να μάσκα να εκπροσωπεί τη χειραγώγηση και την υποταγή.

H χρήση της μάσκας είναι μια πραγματικότητα και έρχεται να κλονίσει τον τρόπο που δομείται η επικοινωνία στα παιδιά. Το πρόσωπο είναι ο καθρέπτης του συναισθηματικού τους κόσμου. Συναισθήματα όπως η χαρά, ο θυμός, ο φόβος, η έκπληξη, η θλίψη, η περιφρόνηση και η αηδία εγγράφονται στα πρόσωπα τους. Αυτά τα συναισθήματα δεν συνοδεύονται απαραίτητα με λεκτικούς τρόπους έκφρασης.

Φορώντας μάσκες αναπόφευκτα αφαιρούμε πληροφορίες και αφήνουμε κενά στην επικοινωνία. Τα παιδιά δυσκολεύονται να διαβάσουν συναισθηματικά σήματα, κάτι που είναι ιδιαίτερα ενοχλητικό και προκαλεί άγχος.

Photo by Sharon McCutcheon on Pexels.com

Η χρήση μάσκας αποτρέπει τα παιδιά από το να τα αναγνωρίσουν τα συναισθήματα των άλλων παιδιών και να αντιδράσουν ανάλογα. Η μη αναγνώριση της συναισθηματικής κατάστασης του Άλλου οδηγεί στη ματαίωση και δημιουργεί ρήγμα στη σχέση.

Τα παιδιά δείχνουν να προσαρμόζονται στη νέα πραγματικότητα όμως ακόμα δεν έχουμε έρθει αντιμέτωποι με τις συνέπειες.

Οι μικροί μαθητές είναι και αυτοί που σηκώνουν το βαρύτερο ψυχολογικό φορτίο. Παιδιά της Α Δημοτικού που για πρώτη φορά καλούνται να σταθούν με σιγουριά στα πόδια τους, σε νέο σχολικό περιβάλλον έχουν να αναμετρηθούν με το φόβο της μάσκας που δεν τα αφήνει να συνδεθούν με την δασκάλα και τους συμμαθητές τους. Απεγνωσμένα παλεύουν να αποκωδικοποιήσουν σημάδια που στέλνει το σώμα και τα μάτια αλλά σίγουρα δεν είναι αρκετά για να τα κάνουν να νοιώσουν ασφάλεια. Ως συνέπεια, το άγχος αποχωρισμού βρίσκει πρόσφορο έδαφος να αναπτυχθεί.

Σε όλη αυτή τη δύσκολη κατάσταση, τα παιδιά κυρίως των πρώτων τάξεων του Δημοτικού σχολείου έχουν να κερδίσουν και το στοίχημα της κοινωνικοποίησης.

Photo by Juan Pablo Serrano Arenas on Pexels.com


Ψάχνουν φίλους, στήριγμα στον αγώνα προσαρμογής τους, αλλά αρκετές φορές έρχονται αντιμέτωποι με θυμωμένα παιδιά που εκφράζουν τις αγωνίες και τα άγχη τους με επιθετικό τρόπο. Τα παιδιά δυσκολεύονται να λειτουργήσουν με τη μάσκα. Είναι σαν να τους αναγκάζει κάποιος μόνιμα  να σιωπήσουν. Αυτό δημιουργεί ενδογενή θυμό που ψάχνει διεξόδους για να αποσυμφoρηθεί. Τόσο οι γονείς όσο και οι δάσκαλοι και συμμαθητές θα γίνουν αναπόφευκτα αποδέκτες αυτού του θυμού.

Οι δάσκαλοι, έχουν και αυτοί την πρόκληση να λειτουργήσουν και να κάνουν τα παιδιά να νοιώσουν ασφάλεια όταν αυτά βλέπουν το μισό τους πρόσωπο. Αυτό δυσχεραίνει την εγγύτητα και δημιουργεί απόσταση. Το καθησυχαστικό χαμόγελο του δασκάλου που λειτουργεί ως μεταβατικό αντικείμενο στην αυτόνομη ζωή έρχεται να το καλύψει ένα κομμάτι ύφασμα.

Η μάσκα είναι μια πραγματικότητα. Εύχομαι αυτή η στρατηγική να φέρει οφέλη και να μην αφήσει μόνο σημάδια στις ψυχές των παιδιών.  
Αυτό που πρέπει να τονιστεί όμως είναι η επιτακτική ανάγκη το εκπαιδευτικό μας σύστημα να επενδύσει στη κοινωνικο-συναισθηματική μάθηση. Τα μαθήματα στις πρώτες τάξεις του Δημοτικού πρέπει να εμπλουτιστούν με δραστηριότητες που δίνουν την ευκαιρία στα παιδιά να εκφραστούν, να μιλήσουν για τα συναισθήματα τους μέσα από δομημένες δραστηριότητες και να κατανοήσουν τη θέση των Άλλων.

Photo by Puji Raja on Pexels.com

Το κενό που αφήνει στη ψυχή η μάσκα πρέπει να το καλύψουμε με άλλο τρόπο.

Εάν δεν απαντήσουμε άμεσα στο πρόβλημα θα καταγράφουμε εκτός από κρούσματα Covid-19, κρούσματα άγχους, παραβατικότητας και επιθετικότητας στα σχολεία μας.

Οι γονείς πρέπει να φροντίσουν να φορέσουν το πιο γλυκό τους χαμόγελο όταν βγάζουν τη μάσκα. Τα παιδιά πρέπει να πλημυρίσουν με αισθήματα χαράς, ασφάλειας και ελπίδας αυτή τη δύσκολη στιγμή που όλοι ζούμε υπό την απειλή της πανδημίας.

Όλοι μαζί, από τη θέση που βρισκόμαστε πρέπει να στηρίξουμε τη νέα γενιά να σταθεί στα πόδια της. Η ψυχική νόσος είναι εξίσου σοβαρή και επικίνδυνη. Σχολείο και οικογένεια πρέπει να συμμαχήσουν για να μπορέσουν τα παιδιά να χαμογελούν όταν βγάλουν τις μάσκες.

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία

Η αστυνομία μας συμβουλεύει για τα μέτρα προστασίας απέναντι στους απαγωγείς

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να μάθετε στα παιδιά σας είναι ότι ποτέ δεν μιλούν σε αγνώστους και όταν λέμε άγνωστος, εννοούμε κάποιο που δεν γνωρίζουν.

Είναι εξίσου σημαντικό να τους δώσετε παραδείγματα τα οποία θα καταλάβουν και ακολούθως να συζητήσετε μαζί τους για το τι πρέπει να κάνουν εάν υποθετικά βρεθούν σε τέτοια θέση.

Μην πανικοβληθείτε, διατηρήστε την ψυχραιμία σας γιατί όπως ξέρετε συχνά τα παιδιά κρύβονται για να τους βρείτε.

Μάθετε στα παιδιά σας ότι:

Σε Δημόσιους χώρους

  • Ποτέ δε μιλάμε σε ξένους ακόμα και αν αυτό το πρόσωπο μας φωνάξει με το όνομα μας.
  • Ποτέ δε πάμε οπουδήποτε με οποιονδήποτε εάν δεν ενημερώσουμε τη μητέρα μας ή τον πατέρα μας. Οι γονείς πρέπει ανά πάσα στιγμή να ξέρουν που βρίσκεται το παιδί τους.
  • Ποτέ δε παίρνουμε οτιδήποτε (γλυκά, λεφτά, παιχνίδια) από ξένους. Να σας ρωτάνε πρώτα για οτιδήποτε τους προσφέρουν.
  • Ποτέ δε βοηθάμε κάποιο ξένο που ζητά τη βοήθεια μας γιατί είναι λάθος να τη ζητά από τα παιδιά.
  • Ποτέ δε λέμε το όνομα μας και που μένουμε σε κάποιο ξένο.
  • Ποτέ δε πάμε μαζί με κάποιο ξένο είτε γιατί μας υποσχέθηκε να παίξει μαζί μας είτε για να βρούμε τη μητέρα μας.
  • Ποτέ δε μιλάμε σε ξένους που βρίσκονται μέσα στο αυτοκίνητο είτε γιατί μας ζήτησαν τη βοήθεια μας ή για οτιδήποτε άλλο.
  • Να λένε ΟΧΙ εάν κάποιος προσπαθήσει να τα πιάσει ή να τα πλησιάσει με τρόπο που θα τα φοβίσει, συγχύσει ή να τα κάνει να νιώσουν άβολα.
  • Να σας λένε όταν νιώθουν άβολα με κάποιον όπου και να βρίσκεστε (πχ τον κοιτάζει έντονα κάποιος κλπ).
  • Να ζητάνε την άδεια σας πρώτα ή να σας ενημερώνουν για οτιδήποτε θέλουν να κάνουν.

Μάθετε στα παιδιά σας:

  • Να μην πηγαίνουν ασυνόδευτα σε δημόσιους χώρους όπως τουαλέτες/ θέατρα/ σινεμά/ πάρκα/ καταστήματα ή παιδική χαρά. Να υπάρχει πάντα κάποιος μαζί τους.
  • Ότι σε περίπτωση που χωριστείτε και χάσει ο ένας τον άλλο, να ξέρουν ότι πρέπει να πάνε στο Ταμείο ή στο Φρουρό Ασφάλειας ή στον Αστυνομικό που βρίσκεται στο χώρο και όχι να φύγουν από το χώρο ή να ψάχνουν να σας βρουν.
  • Να σας ζητάνε την άδεια πρώτα εάν κάποιος τους ζητήσει να τους βγάλει φωτογραφία.
  • Να σας ενημερώνουν αμέσως εάν κάποιος τους μιλήσει για σεξ ή τους ζητήσει να κάνουν οτιδήποτε και ότι αυτό δεν είναι σωστό.
  • Να σας ενημερώσουν αμέσως εάν κάποιος τους ζητήσει να έχουν κάποιο «το δικό τους μυστικό» από εσάς.
  • Να μένουν σε απόσταση από άτομα που βρίσκονται μέσα σε αυτοκίνητα και τους φωνάζουν.
  • Να σας ζητάνε την άδεια εάν κάποιος προσφερθεί να τα πάρει κάπου βόλτα, ακόμα και αν αυτό το άτομο τα γνωρίζει.
  • Μην αφήσετε ποτέ τα παιδιά από τα μάτια σας. Πάντα να ξέρετε που βρίσκονται.

Στο σπίτι

Μάθετε τα παιδιά σας όταν βρίσκονται στο σπίτι και εσείς απουσιάζετε.

  • Να μην ανοίγουν την πόρτα στους ξένους και να ρωτάνε ποιος είναι και τι θέλει πρώτα. Εάν αυτό το άτομο δε φεύγει να σας τηλεφωνήσουν αμέσως.
  • Να μην απαντάνε το τηλέφωνο και να ενημερώνουν τον οποιονδήποτε ότι είναι σπίτι μόνοι ή άλλα στοιχεία που μπορεί να τους ζητήσει όπως όνομα ή διεύθυνση.
  • Να μην παίζουν έξω στην αυλή μόνοι τους εάν ο χώρος δεν είναι περιφραγμένος
  • Γενικά να μην πάνε οπουδήποτε μόνοι τους. Να περιμένουν να έρθει σπίτι είτε η μητέρα είτε ο πατέρας για να τους πάρουν όπου θέλουν.
  • Εάν έχετε αυτόματο τηλεφωνητή τότε δε χρειάζεται να μπουν σε τέτοια διαδικασία τα παιδιά.

Στο σχολείο

  • Εάν το σχολείο είναι κοντά και πάνε με τα πόδια τότε πρέπει πάντα να συνοδεύονται είτε από εσάς είτε από μεγαλύτερα παιδιά. Δεν πρέπει ποτέ να είναι μόνα τους.
  • Είναι πιο εύκολο να τα προσεγγίσει ο οποιοσδήποτε χωρίς να ξέρει κανένας τίποτε.
  • Όταν βρίσκονται διάλειμμα να μην απομακρύνονται από το χώρο που βρίσκονται τα άλλα παιδιά και οι δάσκαλοι τους. Πάντα να βρίσκονται μαζί με άλλους ποτέ μόνοι τους.
  • Να παίρνουν το δρόμο που έχει κίνηση και όχι το σύντομο δρόμο, ούτε και να κάνουν ώτοστοπ.
Δημοσιεύθηκε στην διδασκαλία

Οι δάσκαλοι πεθύμησαν τους μαθητές τους

Στο παρακάτω ενδιαφέρον άρθρο σας παραθέτω τις απόψεις του καθηγητή μου Γεώργιου Καψάλη του Παιδαγωγικού Τμήματος Δ.Ε. και πρώην Πρύτανη του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων για το έργο και την προσφορά των δασκάλων στην κοινωνία.

Οι δάσκαλοι δεν χρειάζονται τη δημόσια υποστήριξη κανενός από εμάς. Έχουν πάντα ως σύμμαχο και υποστηρικτή  το ίδιο το έργο που προσφέρουν, την αγάπη των μαθητών τους, τον καθημερινό μόχθο και την καθημερινή επιδίωξή τους να είναι χαρούμενοι όλοι οι μαθητές τους, να γίνονται καλύτεροι όλοι οι μαθητές τους, να μαθαίνουν όλοι  οι μαθητές τους και να μαθαίνουν παράλληλα  και οι ίδιοι οι δάσκαλοι. 

Υπηρετώντας για τριάντα πέντε ολόκληρα χρόνια σε ένα αξιόλογο Παιδαγωγικό Τμήμα,  που εκπαιδεύει δασκάλους, είχα και εξακολουθώ να έχω τη μεγάλη χαρά   και την ξεχωριστή τιμή να διδάξω σε χιλιάδες δασκάλων, οι περισσότεροι από τους οποίους εξακολουθούν και σήμερα  να υπηρετούν την εκπαίδευση.

Είχα, επίσης, τη σπάνια  δυνατότητα να διδάξω, να συνεργαστώ και να γνωρίσω χιλιάδες δασκάλων που δίδασκαν ήδη στα σχολεία και απέκτησαν από τα Τμήματά μας τους αντίστοιχους  πανεπιστημιακούς τίτλους, αλλά και σε εκατοντάδες δασκάλους που διδάσκουν την ελληνική γλώσσα στα σχολεία της Κύπρου της ελληνικής μειονότητας της Αλβανίας, στα παιδιά των Ελλήνων μεταναστών στη Γερμανία, στην Αυστραλία, στον Καναδά, στη Βραζιλία και σε ολόκληρο τον κόσμο.

Αισθάνομαι υπερήφανος και είμαι πάντα υπερήφανος για τους φοιτητές μου που έγιναν δάσκαλοι, για τους δικούς μου δασκάλους, αλλά και ασφαλώς για όλους τους δασκάλους της πατρίδας μας.

Μπορεί να είναι αυτή η αμοιβαία καθημερινή τρυφερότητα, ευαισθησία και αλληλεπίδραση δασκάλου και μαθητή, μπορεί να είναι η απέραντη αγάπη που προσφέρει ο δάσκαλος αφειδώλευτα στους μαθητές τους, το βέβαιο είναι πως όλοι κρατάμε ζωντανή  στη θύμησή μας και στην ίδια τη ζωή μας τα αγαπημένα πρόσωπα των δασκάλων μας.  

Εξακολουθεί ο δάσκαλος να είναι σαν ο καθοδηγητής στη ζωή μας, σαν να σκεφτόμαστε με αυτόν, σαν να λέμε τώρα τι θα έλεγε ο δάσκαλος.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο δάσκαλος δεν επιτρέπεται και δεν απουσίασε ποτέ από τα δύσκολα.

Από τα δύσκολα του μακρινού παρελθόντος, καθώς έπρεπε να κρατάει ζωντανή την κάθε γωνιά της πατρίδας μας, αλλά και από τα νεότερα δύσκολα, με την αβεβαιότητα της εργασίας και της   προσφοράς να τον κρατούν σε διαρκή αγωνία και να μην του επιτρέπουν να οργανώσει τη ζωή του.

Είναι, επίσης, βέβαιο πως και στις σημερινές δυσκολίες ο δάσκαλος δεν θα μπορούσε να μην  είναι παρών, να μην είναι, όπως πάντα, το στήριγμα και το σημείο αναφοράς της ελληνικής οικογένειας και του κάθε μαθητή ξεχωριστά.

Ο δάσκαλος από τη μια στιγμή στην άλλη στερήθηκε τους μαθητές του, σαν να στερήθηκε τον κόσμο ολόκληρο,  την ώρα που σχεδίαζε, που οργάνωνε, που ήθελε να τα ολοκληρώσει όλα με συνέπεια και ευθύνη.

Δεν αρνήθηκε ούτε για μια στιγμή να προσφέρει, έμαθε, μίλησε στην καρδιά των μαθητών του, συγκινήθηκαν αυτοί, συγκινήθηκε και ο ίδιος, γνωρίζοντας καλά πού βρίσκονται κάθε φορά τα όρια.

Είμαι βέβαιος ότι ο κάθε δάσκαλος και  όλοι οι δάσκαλοι μαζί πεθύμησαν τους μαθητές τους, όπως και οι μαθητές πεθύμησαν τους δασκάλους τους, μόνο που αυτή τη φορά  δεν θα μπορέσει ο ένας να αγκαλιάσει τον άλλον, όπως παλιά.

Οφείλουμε όλοι έναν μεγάλο σεβασμό και μια απεριόριστη εκτίμηση στο έργο των δασκάλων. Τα αξίζουν!

Δημοσιεύθηκε στην Υγεία

«Ο Μικρός Covid 19»

«Ο Μικρός Covid 19» είναι ένα animation- βίντεο κινούμενης εικόνας, εμπνευσμένο από τον πραγματικό COVID-19 με κεντρικούς ήρωες τον Covid 19 και τον Καθηγητή Παθολογίας – Λοιμωξιολογίας της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ Σωτήρη Τσιόδρα. Απλό και καθαρό. Σκληρό αλλά και γεμάτο ελπίδα, ώστε ένα παιδί προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας να κατανοήσει την πραγματική διάσταση της άγνωστης, μέχρι σήμερα, δύναμης που μας ώθησε και μας ωθεί μακριά από ό,τι θέλουμε να κάνουμε και του συναισθήματος του φόβου που έγινε κοινό για όλους μας, τονίζοντας παράλληλα τις όμορφες μέρες που θα ξανάρθουν!

Πατήστε στην εικόνα για να μεταβείτε στο βίντεο!

Συντελεστές:

Κείμενο: Φωτεινή Κωνσταντοπούλου, αστυνομικός – συγγραφέας
Επιμέλεια κειμένου: Τότα Αρβανίτη-Παπαδοπούλου, παιδαγωγός
Graphic designer: Μαριλένα Γκιρλέμη
Cinematographer/animator/sound designer: Γιώργος Μυλωνάς
Αφήγηση (ηθοποιοί): Κορωνοϊός/Βούλα Κώστα – Γιατρός/Πάνος Κλάδης

Δημοσιεύθηκε στην διδασκαλία

Ανοίξτε τα σχολειά, κλείστε τις κάμερες…του πανεπιστημιακού καθηγητή Σήφη Μπουζάκη

Σας παραθέτω την προσωπική άποψη για τη μαγνητοσκόπηση της διδασκαλίας του Ομότιμου καθηγητή του πανεπιστημίου Πατρών Σήφη Μπουζάκη. Ασχολείται με θέματα ιστορίας της εκπαίδευσης και συγκριτικής παιδαγωγικής.

Ο Σήφης Μπουζάκης

Λίγο πριν επιστρέψουν στις σχολικές τάξεις οι μαθητές της Γ’ Λυκείου, η κ. Υπουργός Παιδείας, επικαλούμενη το δημόσιο συμφέρον, νομοθέτησε εκπρόθεσμα και αιφνιδιαστικά τη ζωντανή αναμετάδοση της διδασκαλίας από τη σχολική τάξη για όσους μείνουν σπίτι. Η παραπάνω απόφαση προκάλεσε δικαιολογημένα ένα κύμα αντιδράσεων σε εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές. Η απόφαση είναι παράνομη, αντιπαιδαγωγική, αντικοινωνική και αψυχολόγητη, επειδή:

Παραβιάζει την κατοχυρωμένη από το Σύνταγμα ελευθερία της διδασκαλίας και της παιδαγωγικής σχέσης δασκάλου-μαθητών, που αποτελεί την πεμπτουσία μιας ζωντανής και δημιουργικής σχολικής ζωής.

Μετατρέπει τις αίθουσες διδασκαλίας με την αυταρχική επιβολή ενός bigbrother σε εκπομπή reality. Δε μας φτάνουν, άραγε, όλα τα πρωινάδικα, τα άθλια τηλεοπτικά σκουπίδια –reality;

Οι κάμερες, που παραβιάζουν τα προσωπικά δεδομένα, θα λειτουργήσουν, ως ένας νέος ‘σύγχρονος ηλεκτρονικός επιθεωρητής’, χειραγωγικά στη συμπεριφορά δασκάλων και μαθητών, αφού όλοι θα νιώθουν ότι παρακολουθούνται, ότι καταγράφεται κάθε κίνηση, φράση, συμπεριφορά και απάντησή τους . Έχει σκεφθεί η Υπουργός το πιθανό ‘πάρτι’ και τον στιγματισμό μαθητών και εκπαιδευτικών στα socialmedia; Έτσι θα διαμορφώσουμε τον στοχαστικο- κριτικό πολίτη, που χρειάζεται η ραγδαία μεταβαλλόμενη εποχή μας; Ή μήπως αυτό ακριβώς επιδιώκουμε με τις κάμερες ; Tη χειραγώγηση και όχι τη χειραφέτηση. Και, ακόμη, αναρωτήθηκε η κ. Υπουργός, ότι οι πρώτοι που θα νιώσουν ότι παρακολουθούνται στην ιερή ώρα του μαθήματος θα είναι οι μαθητές της Γ’ Λυκείου, δηλαδή αυτοί που η Πολιτεία θεωρεί, πλέον, πολίτες με δικαίωμα εκλέγειν και εκλέγεσθαι; Τους ρώτησε;

Κατανοεί η κ. Υπουργός ότι με την επιπόλαιη απόφασή της ενθαρρύνει την αποχή από το σχολείο και όχι τη συμμετοχή σ’ αυτό, ιδιαίτερα στη Γ’ Λυκείου ; Αντί να αναρωτηθεί, γιατί άραγε οι μαθητές της Γ’ Λυκείου, αν μπορούσαν, δε θα επέστρεφαν στο σχολείο, προτιμώντας τη σιγουριά των φροντιστηρίων (πρόκειται για το ακανθώδες θέμα της σχέσης ‘στενών δεσμών’ λυκείου –πανεπιστημίου ) τούς ενθαρρύνει να το κάνουν.

Η κ. Υπουργός υιοθετεί καθυστερημένα, έμμεσα και ανέξοδα την ε κ π α ι δ ε υ τα ι κ ή ε π ι λ ο γ ή, κυρίαρχη στον εκπαιδευτικό νεοφιλελευθερισμό, αλλά χωρίς το ‘κουπόνι παιδείας’ που χορηγούσαν οι νεοφιλελεύθεροι. ‘Μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια’(βλ. άρθρο μου στην ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ, 22Απριλίου)…

Κυρία Υπουργέ, στο χώρο της υγείας, η Πολιτεία, ευτυχώς, άκουσε τους ειδικούς και πήρε τις σωστές αποφάσεις. Εσείς ποιους ειδικούς ρωτήσατε για να πάρετε μια τέτοια σοβαρή απόφαση ;

Αν κάποιος παιδαγωγός- σύμβουλός σας είχε αυτή τη φαεινή ιδέα, τότε απολύστε τον, είναι ε π ι κ ί ν δ υ ν ο ς . Αν η πρόταση προέρχεται από το θεσμικό όργανο που οφείλει να σας συμβουλεύει, δηλαδή το ΙΕΠ, τότε πρέπει να ανησυχείτε για τις επιλογές σας. Είναι α τ υ χ έ σ τ α τ ε ς .

Ο ‘ιός της κάμερας , θ’ αποδειχθεί πιο επικίνδυνος από τον κορονοϊό. ..

Δάσκαλοι (εννοώ όλους τους εκπαιδευτικούς) , όλοι εσείς που αγνοήστε τις επιπόλαιες αποφάσεις της συνδικαλιστικής σας ηγεσίας για στάση εργασίας και επιστρέψατε στα σχολεία προετοιμάζοντας τα να ξαναδεχθούν τους μαθητές σας με μια ανοιχτή αγκαλιά, έστω και από απόσταση, εσείς που σταθήκατε δίπλα στους μαθητές σας και στην περίοδο με τα κλειστά σχολειά, μείνετε όρθιοι, ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ στην αυθαίρετη, αναιτιολόγητη και επικίνδυνη απόφαση της Υπουργού. Διαφυλάξτε την αξιοπρέπειά σας και την ιερή παιδαγωγική σας σχέση με τους μαθητές .

Η σχολική τάξη είναι ο ‘μυστικός κήπος σας’. Μην αφήσετε να τον μαράνει οποιοσδήποτε αντιθεσμικός εισβολέας-χαφιές. Η ελληνική κοινωνία θα είναι μαζί σας.

Δημοσιεύθηκε στην διδασκαλία

Live streaming μαθήματα από τις σχολικές αίθουσες…

Χθες το βράδυ ψηφίστηκε από την ολομέλεια της βουλής τροπολογία που όπως είχε αναγγελθεί, παρέχεται η δυνατότητα ταυτόχρονης διδασκαλίας σε μαθητές που συμμετέχουν στο μάθημα με φυσική παρουσία και σε μαθητές που συμμετέχουν εξ αποστάσεως, σε περίπτωση επιδημικής νόσου.

Επιπλέον, προβλέπεται, σε περίπτωση έκτακτου ή απρόβλεπτου γεγονότος, η δυνατότητα συνολικής σύγχρονης εξ αποστάσεως εκπαίδευσης, για όσο διαρκεί η έκτακτη ή απρόβλεπτη συνθήκη (π.χ. σε περίπτωση φυσικών καταστροφών).

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΤΕ ΤΗΝ ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Το υπουργείο Παιδείας επισημαίνει ότι η διάταξη συντάχθηκε μετά από διαβούλευση με την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα.

Σύμφωνα με την άποψη της ΟΙΕΛΕ η επί της ουσίας συναίνεση της Αρχής με μια νομοθετική ρύθμιση που καταστρατηγεί το Σύνταγμα, το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο για τα προσωπικά δεδομένα, εγχώριες και διεθνείς συνθήκες, εκπλήσσει δυσάρεστα και γεννά εύλογες απορίες. Διότι τέσσερα μόλις χρόνια πριν η ίδια Αρχή με απόφασή της (77/2016) προέβη σε αυστηρή προειδοποίηση προς το Πανεπιστήμιο Κρήτης, διότι μη αποσπώντας τη συναίνεση εκπαιδευτικών και φοιτητών, επιχείρησε τη μετάδοση μαθημάτων. Χαρακτηριστικά η απόφαση (επικαλούμενη τον τότε ισχύοντα νόμο 2472/1997, οι διατάξεις του οποίου είναι, εν πολλοίς, κοινές με το σημερινό νομοθετικό πλαίσιο του Ν. 4624/2019) αναφέρει ότι:

  • Σύµφωνα µε το άρ. 2 στοιχ. α΄ του ν. 2472/1997 και τις αιτιολογικές σκέψεις 14-17 στο προοίµιο της Οδηγίας 95/46/ΕΚ, τα δεδοµένα ήχου και εικόνας, εφόσον αναφέρονται σε πρόσωπα, συνιστούν δεδοµένα προσωπικού χαρακτήρα.
  • Σύµφωνα µε το άρθρο 5 παρ. 1 ν. 2472/1997, επεξεργασία δεδοµένων επιτρέπεται µόνο όταν το υποκείµενο έχει δώσει τη συγκατάθεσή του.
  • Σύµφωνα µε το άρθρο 7 ν. 2472/1997, για την συλλογή και η επεξεργασία ευαίσθητων δεδοµένων, καθώς και την ίδρυση και λειτουργία σχετικού αρχείου, απαιτείται άδεια της Αρχής.
  • Επισημαίνεται ότι χρειάζεται η συναίνεση εκπαιδευτικών και φοιτητών, αν και για τους εκπαιδευτικούς τονίζει πως συχνά, το στοιχείο της εξάρτησης, που κατά κανόνα κυριαρχεί στις σχέσεις εργοδότη-εργαζόµενου, αποδυναµώνει τη βαρύτητα της ελεύθερης συγκατάθεσης. Για τους διδασκόμενους αναφέρει πως, σε περίπτωση μη συγκατάθεσης, «θα πρέπει να υπάρχει µέριµνα ώστε να µην υπάρξει µετάδοση της φωνής του φοιτητή στο διαδίκτυο. Αυτό για τη µεν απευθείας µετάδοση προϋποθέτει δυνατότητα ανωνυµοποίησης (π.χ. µέσω σίγασης του µικροφώνου ή αλλαγή χροιάς/παραµόρφωση φωνής)».

Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να σας καταθέσω την προσωπική μου άποψη…Μία μερίδα δημοσιογράφων άρχισαν ήδη να εκφέρουν την άποψη ότι «οι εκπαιδευτικοί φοβούνται τις κάμερες γιατί έχουν πολλές αδυναμίες να κρύψουν και γιατί φοβούνται την αξιολόγησή τους». Η επιχείρηση απαξίωσης των εκπαιδευτικών στην κοινή γνώμη είναι ξανά στο προσκήνιο.

Δυστυχώς, μόνο ρηχοί άνθρωποι μπορεί να εκφέρουν τέτοιες απόψεις για την αντίδρασή μας στη μαγνητοσκόπηση της διδασκαλίας. Αγαπητοί, καλό είναι να γνωρίζετε ότι οι «πολλές αδυναμίες» που έχουν αρκετοί από εμάς καθημερινά κρίνονται και αξιολογούνται από τα παιδιά πρωτίστως και κατ´ επέκταση από το οικογενειακό περιβάλλον του κάθε παιδιού. Άρα εμείς δεν έχουμε να φοβηθούμε κάτι! Τη δουλειά μας θα συνεχίσουμε να την κάνουμε ελεύθερα με αγάπη και ενδιαφέρον διδάσκοντας αξίες στους αυριανούς πολίτες της Ελλάδας.

Εμάς άλλα μας ανησυχούν… Αρχικά, η έκθεση ανήλικων παιδιών σε μάτια τρίτων…πιθανόν και σε μάτια παιδόφιλων… Κατά δεύτερον, απορώ με τη συγκατάθεση της ΑΠΠΔ η οποία με εγκύκλιο κάθε χρόνο μέσω του Υπουργείου μας τονίζει όλα τα απαραίτητα μέτρα που πρέπει να τηρούμε σε περίπτωση που ανεβάσουμε στο διαδίκτυο φωτογραφίες μαθητών..Τώρα γιατί άλλαξε άραγε η στάση της; Μεταμορφώθηκε η κοινωνία μας τόσο γρήγορα και δεν υπάρχουν πλέον κίνδυνοι; Τρίτον, ως εκπαιδευτικός και με σπουδές στην ειδική αγωγή θέλω να εκφράσω τον προβληματισμό μου καθώς σε κάθε σχολείο υπάρχουν παιδιά με Διαταραχές Αυτιστικού Φάσματος, Ειδικές Μαθησιακές Διαταραχές και προβλήματα συμπεριφοράς. Αυτά τα παιδιά έχουν ιατρικές διαγνώσεις και προβλέπεται για αυτά εκ του νόμου ιατρικό απόρρητο, το οποίο βέβαια θα παραβιαστεί κατάφωρα όταν εκτεθούν μέσω της κάμερας σε τρίτα μάτια. Τέταρτο, εντείνεται η ανισότητα στην παροχή ίσων ευκαιριών μάθησης στους μαθητές

Σε ό,τι αφορά τους μαθητές που δεν δύνανται να παρακολουθήσουν δια ζώσης το μάθημα της τάξης, μπορούν κάλλιστα να υποστηριχθούν μέσω της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης, είτε με σύγχρονες, είτε με ασύγχρονες μεθόδους διδασκαλίας, είτε συνδυαστικά, όπως κάθε φορά θα κρίνουν οι εκπαιδευτικοί τους.
Υπάρχει άλλωστε η θετική εμπειρία από την εφαρμογή της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης των δύο τελευταίων μηνών, όπου οι εκπαιδευτικοί με υψηλό αίσθημα ευθύνης στήριξαν και διατήρησαν ζωντανή την παιδαγωγική σχέση με τους μαθητές τους.

Τέλος, η διδασκαλία είναι μια ζωντανή διαδικασία που κάθε μέρα πλάθεται από τον εκπαιδευτικό και τους μαθητές. Ο Φινλανδός παιδαγωγός Matti Koskenniemi χρησιμοποιούσε τον όρο «παιδαγωγική αγάπη»,που όσοι είναι εκπαιδευτικοί καταλαβαίνουν πως είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της δουλειάς τους. Γιατί η διδασκαλία μπορεί να γίνεται με διάφορους τρόπους, ανάλογα με τη φιλοσοφία του εκπαιδευτικού και την τάξη που διδάσκει κάθε φορά, αλλά σίγουρα για να είναι αποτελεσματική χρειάζεται και την καρδιά.

Με την μαγνητοσκόπηση, οι καρδιές θα είναι όλες κλειδωμένες, ο αυθορμητισμός θα περιοριστεί και το κέφι και η καλή διάθεση σιγά-σιγά θα σβήσουν… Το μάθημα θα είναι ψυχρό και άχαρο αφού θα γνωρίζουν παιδιά και εκπαιδευτικός ότι υπάρχουν στην τάξη τους, που είναι το σπίτι τους, κι άλλα άτομα που παρακολουθούν κρυφά από την κλειδαρότρυπα…Η ιερή ιδιωτικότητα των παιδιών μας και η δική μας θίγεται και θα την υπερασπιστούμε διαφυλάσσοντας την αγάπη για τους μαθητές μας και την αξιοπρέπεια όλων μας….

Δημοσιεύθηκε στην Πολιτισμός

«Ποιος είδε άνοιξη καιρό…»

Το τραγούδι «Ποιος είδε άνοιξη καιρό…» δημιουργήθηκε με την αφιλοκερδή συμμετοχή όλων των καλλιτεχνών και όλα τα έσοδα που θα προκύψουν από τις προβολές του YouTube και από τα downloads & streaming, θα διατεθούν στο Γενικό Νοσοκομείο Νοσημάτων Θώρακος Αθηνών «Η Σωτηρία» για την αγορά νοσηλευτικού υλικού στο πλαίσιο της μάχης κατά του κορωνοϊού.

Είναι ένα πραγματικά πολύ ωραίο τραγούδι με στίχους γεμάτους εικόνες, αναμνήσεις και νόημα… Η μουσική παράδοση της Κρήτης αποδεικνύει για μια ακόμη φορά πόσο σέβεται την πίστη και την παράδοση της πατρίδας μας.
Μπράβο σε όλους τους ερμηνευτές και στους συντελεστές αυτού του πνευματικού δημιουργήματος.
Πατήστε εδώ για να το ακούσετε όσες φορές θέλετε!
Στίχοι 
Στρατάκης Νίκος:
Ποιος είδε άνοιξη καιρό…
σοκάκια ερημωμένα
με παραθύρια σφαλιχτά
κι αυλές δίχως βεγγέρα
Μαρτσάκης Αντώνης:
Ποιος είδε άνοιξη καιρό…
να μη βλογούνται γάμοι
κεριά να μην ανάβουνε,
ο Θεός να συγχωρέσει
Σπυριδάκης Δημήτρης:
Ποιος είδε άνοιξη καιρό…
(ε)κκλησιές δίχως ανθρώπους
κι αμοναχό του τον παπά,
τα Άγια να βγάνει
Στρατάκης Γιώργος:
Ποιος είδε άνοιξη καιρό…
φαμίλιες χωρισμένες
και να δειπνούνε χωριστά,
οι γέροι απ’ τα κοπέλια
Σαριδάκης Κώστας:
Ποιος είδε άνοιξη καιρό…
να μην ανοίγουν πόρτες
στον ξένο στο περαστικό
να βρει να ξεδιψάσει
Νίκος & Αντώνης Ξυλούρης:
Ποιος είδε άνοιξη καιρό..
να μην γελούν κοπέλια
να μη μαζώνουν κοπελιές,
λουλούδια απ’ τα χωράφια
Μανωλαράκης Ανδρέας:
Ποιος είδε άνοιξη καιρό..
το φόβο να πλανάται
εγώ ‘μαι απού τα θωρώ
Θε μου ξεμίστευγέ μας
όλοι μαζί παρέα:
Ποιος είδε άνοιξη καιρό..
το φόβο να πλανάται
εγώ μαι απού τα θωρώ
Θε μου ξεμίστευγέ μας
Μουσική – Ιδέα: Αντώνης Μαρτσάκης
Στίχοι: Θεόφιλος Χριστουλάκης
Οργάνωση: Αντώνης Μαρτσάκης, Νίκος Στρατάκης, Σπυριδάκης Δημήτρης
Ενορχήστρωση – Διασκευή: Σπυριδάκης Δημήτρης
Λαούτα, Μαντολίνα, Μπάσο, Κρουστά: Σπυριδάκης Δημήτρης
Η ηχογράφηση και η μίξη των μουσικών οργάνων έγινε στο studio «Κυπαρίσσι»
Η μίξη ερμηνευτών & mastering έγιναν στο studio MAVRAKISOUND με ηχολήπτη τον Μιχάλη Μαυράκη Βίντεο – Μοντάζ: Μιχάλης Μαυράκης
Παραγωγη: Αερακης – Κρητικό Μουσικό Εργαστήρι & Σειστρον 2020
Οι ηχογραφήσεις & οι λήψεις των ερμηνευτών έγιναν με ερασιτεχνικό τρόπο στο σπίτι τους, κάνοντας πράξη το σωστό: «ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ»
Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

Υπηρεσίες Δήμου Πατρέων και υπηρεσίες παραπομπής

Σας παραθέτω χρήσιμες σελίδες με συνδέσεις των υπηρεσιών του Δήμου Πατρέων για τη στήριξη και τη βοήθεια ατόμων στην περίοδο της πανδημίας Covid-19. Πατήστε εδώ για να το διαβάσετε.

Στη συνέχεια παρατίθενται ορισμένες υπηρεσίες που συνήθως προτείνουμε στις οικογένειες των μαθητών για την κάλυψη των αναγκών τους στο πλαίσιο της διασύνδεσης και της παραπομπής. Οι υπηρεσίες αυτές, την περίοδο αυτή, δέχονται νέα αιτήματα αξιοποιώντας την τηλεφωνική ή την ηλεκτρονική επικοινωνία (e-mail, skype κτλ). Υπάρχουν υπηρεσίες, που δεν έχουν συμπεριληφθεί στον πίνακα αυτό διότι δεν υποστηρίζουν νέα αιτήματα, ανταποκρίνονται στις ανάγκες των οικογενειών που εξυπηρετούσαν πριν ληφθούν τα προληπτικά μέτρα για την ασφάλεια του πληθυσμού, λόγω της έξαρσης του COVID 19. Αν θέλετε πατήστε εδώ για να ενημερωθείτε. 
  
Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία

«Rinascerò, rinascerai» (Θα ξαναγεννηθώ, θα ξαναγεννηθείς)


Ο Σωτήρης Τσιόδρας που περιμένουμε κάθε απόγευμα στις 6 να μας ενημερώσει από το Υπουργείο Υγείας για την πορεία της πανδημίας στη χώρα μας με την επιστημονική αποδεδειγμένη γνώση που έχει αλλά και με την προσωπικότητά του έχει κερδίσει τις καρδιές πολλών Ελλήνων. Είναι ταπεινός, μετριοπαθής, συμπονετικός, πράος και έχει έναν μοναδικό τρόπο να μεταφέρει άσχημα νέα με μια γαλήνη που δε σου δημιουργεί αρνητικά συναισθήματα. 


Τις προάλλες έκανε μια συγκινητική αφιέρωση, την ώρα που η γειτονική χώρα μετρά πολλές δεκάδες χιλιάδες νεκρούς στέλνοντας μήνυμα αισιοδοξίας στους γείτονές μας, με στίχους από το ιταλικό τραγούδι «Rinascerò, rinascerai» (Θα ξαναγεννηθώ, θα ξαναγεννηθείς).

«Rinascerò, rinascerai Ιταλία. Θα ξαναγεννηθούμε όλοι μαζί, μέσα από αυτή την επώδυνη εμπειρία», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Τσιόδρας.

Πατήστε εδώ για να το ακούσετε!
Το τραγούδι γράφτηκε από τον Ιταλό συνθέτη και τραγουδιστή Robby Facchinetti και τον επίσης Ιταλό στιχουργό Stefano D’Orazio ως μια ένδειξη συμπαράστασης και αλληλεγγύης στους συμπατριώτες τους και με στόχο τα έσοδά του να διατεθούν στο πολύπαθο νοσοκομείο του Μπέργκαμο.
Το τραγούδι  είναι από το πιο διάσημο συγκρότημα της δεκαετίας του ’70 της Ιταλίας. Έδωσαν τα πνευματικά δικαιώματα στο νοσοκομείο του Bergamo. Κάθε κλικ στο βίντεο είναι μια δωρεά, καθώς το YouTube πληρώνει κάποια χρήματα ανά κλικ. Ας συνεισφέρουμε κι εμείς με ένα κλικ και μια κοινοποίηση για να το δουν όσο γίνεται περισσότεροι!

Σας αφήνω να το απολαύσετε!Είναι καταπληκτικό τραγούδι!