Δημοσιεύθηκε στην Πολιτισμός,ιστορία

Το Αρχαίο Όρραον στον Γοργόμυλο και ο Μέγας Αλέξανδρος

Το σημερινό μου άρθρο είναι αφιερωμένο στον αγαπημένο μου Γοργόμυλο! Ένα χωριό της Ηπείρου που έχει πλούσια ιστορία από αρχαιοτάτων χρόνων… Σύμφωνα με ιστορικές πηγές, ταξίδια στο Αρχαίο Όρραον(κοντά στον Γοργόμυλο Πρέβεζας) και στην Αμβρακία (σημερινή Άρτα) έκανε ως παιδί και ως ενήλικας ο Μέγας Αλέξανδρος.

Το Αρχαίο Όρραον στον Γοργόμυλο Πρεβέζης

Η Ολυμπιάδα ήταν Πριγκίπισσα των Μολοσσών της Ηπείρου, κόρη του Βασιλιά Νεοπτόλεμου B´, σύζυγος του Βασιλιά Φιλίππου Β´ των Μακεδόνων, και μητέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου των Μακεδόνων. Γεννήθηκε στην Αρχαία Πασσαρώνα (Νομός Ιωαννίνων) το έτος 373 π.Χ.,μεγάλωσε στο Αρχαίο Όρραον (Νομός Πρέβεζας), έζησε ως σύζυγος του Φιλίππου Β´ στην Πέλλα και στις Αιγές (σήμερα Βεργίνα) και δολοφονήθηκε με λιθοβολισμό στην Πύδνα με εντολή του Κάσσανδρου το έτος 316 π.Χ..

Ως ιστορική προσωπικότητα η Ολυμπιάδα έζησε στη σκιά δύο μεγάλων ιστορικών χαρακτήρων, του Φιλίππου Β´ και του γιού της Μεγάλου Αλεξάνδρου. Όμως, δεν υστερούσε καθόλου σε δύναμη προσωπικότητας και η συμμετοχή ή η παρέμβασή της συνετέλεσαν σημαντικά στη διαμόρφωση πολλών ιστορικών γεγονότων της εποχής της.

Πατήστε στο link για να δείτε το εξαιρετικό βίντεο! https://youtu.be/RJYnzX_oPxk
Μυρτάλη Ολυμπιάδα, Χρυσό περίαπτο, Μουσείο Θεσσαλονίκης

Το όνομα της, σύμφωνα με τον ιστορικό W. Heckel, ήταν Πολυξένη όταν ήταν παιδί, Μυρτάλη όταν παντρεύτηκε, και αργότερα μετονομάστηκε Ολυμπιάδα και Στρατονίκη. Το όνομα Ολυμπιάδα της δόθηκε, σύμφωνα με την παράδοση, ύστερα από την νίκη του Φίλιππου στους Ολυμπιακούς αγώνες του 356 π.Χ..


Εφηβική ηλικία

Όταν ήταν έντεκα χρόνων, πέθανε ο πατέρας της Νεοπτόλεμος Β´ και το θρόνο πήρε ο θείος της, Αρύββας, ο οποίος παντρεύτηκε την ορφανή ανεψιά του και μεγαλύτερη αδελφή της, Τρωάδα, 16 ετών τότε.
Ο ορφανός αδελφός της, Αλέξανδρος, ήταν τότε μόλις ενός έτους. Ήταν η εποχή που η Ήπειρος είχε απαλλαγεί από το πνεύμα της τοπικής περιχαράκωσης και βρίσκονταν σε αναγεννητική περίοδο σε όλους τους τομείς. Πιθανολογείται ότι ο Αρύββας με τη μικρή σύζυγό του Τρωάδα και την κουνιάδα του Μυρτάλη διέμεναν στην Αρχαία Αμβρακία του Ν. Άρτας και Αρχαίο Όρραον του Ν.Πρέβεζας.


Η Μυρτάλη – Ολυμπιάδα και η αδελφή της Τρωάδα μεγάλωσαν στην νότια περιφέρεια των Μολοσσών, Αρχαία Αμβρακία, και Αρχαίο Όρραον, στα ταξίδια της δε στην Ήπειρο είναι αυτονόητο ότι διέμενε εδώ. Ταξίδια στο Αρχαίο Όρραον και την Αμβρακία έκανε ως παιδί και ως ενήλικας ο Μέγας Αλέξανδρος.

Όταν η Ολυμπιάδα ίδρυσε την Ηπειρωτική Συμμαχία, το Όρραον συμμετείχε σε αυτήν. Το έτος 168-167 π.Χ. ο οικισμός Όρραον καταστράφηκε από τους Ρωμαίους του Αιμίλιου Παύλου, με την ολοσχερή ισοπέδωση των τειχών του, επειδή ήταν μία από τις τέσσερις ηπειρωτικές πόλεις που προέβαλλαν αντίσταση κλείνοντας τις πύλες τους στις ρωμαϊκές λεγεώνες του Ανίκιου Γάλου.

Η Μυρτάλη – Ολυμπιάδα από τα παιδικά της χρόνια έτυχε ιδιαίτερης μόρφωσης πέρα από απλή μάθηση και γραφή. Νωρίς διακρίθηκε για το ανήσυχο και ανικανοποίητο πνεύμα της, τις μεταφυσικές της ανησυχίες και τη δίψα να μάθει περισσότερα για τα μυστήρια της ζωής και του θανάτου.
Έμαθε τα ιερατικά μυστικά στο Μαντείο της Δωδώνης, το οποίο και υπηρέτησε για χρόνια, ενώ ήταν μυημένη και στα Βακχικά Μυστήρια. Ήταν ιέρεια των Καβειρίων Μυστηρίων της Σαμοθράκης, όπου και γνώρισε και ερωτεύτηκε τον Φίλιππο Β’.


Οι φωτογραφίες που ακολουθούν είναι από το αρχαίο Όρραον

Πηγή:romiazirou

Δημοσιεύθηκε στην Περιβάλλον

Οικοσκόπιο kids από την WWF

Χαιρετώ όλη την παρέα του Love teaching by Archodoula!

Σήμερα προτείνω στα πιο μικρά παιδιά και στους γονείς τους να παίξουν μαζί τους τα παιχνίδια από το oikoskopio kids. Θα βρουν παζλ με απειλούμενα ζώα αλλά και αντιστοιχίσεις και παιχνίδια γνώσεων.

Για τα λίγο μεγαλύτερα προτείνω να δοκιμάσουν τις γνώσεις τους στην γεωγραφία, τη μυθολογία, την ιστορία, την βιολογία και τη μελέτη περιβάλλοντος παίζοντας τον γύρο του κόσμου σε 80 ερωτήσεις, που πλέον είναι διαθέσιμος σε ελληνικά και αγγλικά.
Τέλος, αν κάποιοι από εσάς έχετε καλλιτεχνική φλέβα τους καλώ να φτιάξουν το οικολογικό τους σπίτι με απλά υλικά. Θα ήθελα όποιο παιδί το φτιάξει να μου στείλει φωτογραφία στο email: loveteachingr@gmail.com κι εφόσον το επιθυμεί να το δημοσιεύσω στο blog!
Καλή σας διασκέδαση και καλή επιτυχία!
Δημοσιεύθηκε στην Λογοτεχνία

Διαβάζουμε 2 αγαπημένα βιβλία της Πηνελόπης Δέλτα

«Ο Μάγκας» της Πηνελόπης Δέλτα πήρε τον τίτλο του από το όνομα του αφηγητή του, ενός αξιολάτρευτου σκύλου. Το βιβλίο μετέδωσε και εξακολουθεί να μεταδίδει στους μικρούς και μεγάλους αναγνώστες του ένα πνεύμα αγάπης: για τα ζώα, για την πατρίδα, για τον κόσμο και τους ανθρώπους.



Πατήστε στην εικόνα για να κατεβάσετε το βιβλίο!
Άδεια διανομής: Public Domain
 (Έργο ελεύθερο πνευματικών δικαιωμάτων)
ISBN 978-618-84176-3-2
Σελίδες: 358
Έτος έκδοσης: 2019
Το «Παραμύθι χωρίς όνομα» είναι το δεύτερο παιδικό βιβλίο της Ελληνίδας συγγραφέως Πηνελόπης Δέλτα. Δημοσιεύθηκε το έτος 1910. Το Βασίλειο των Μοιρολατρών πέφτει σε παρακμή καθώς ο Βασιλιάς Αστόχαστος ζητάει μόνο την καλοπέραση και δεν φροντίζει για την ευημερία της χώρας του. Πολύς κόσμος φεύγει και το βασίλειο ερημώνει και φτωχαίνει. Το βασιλόπουλο αηδιασμένο από την κατάσταση κινεί να φύγει και αυτό αλλά μια σειρά από γεγονότα ξυπνούν μέσα του την ελπίδα και την αποφασιστικότητα. Με την βοήθεια της αδελφής του και μερικών πιστών συντρόφων καταφέρνει να σώσει το βασίλειό του από την καταστροφή και να το ξαναφέρει σε ανάπτυξη!

Πατήστε στην εικόνα για να κατεβάσετε το ηχοβιβλίο!

Έκδοση: LibriVox
Άδεια διανομής: Public Domain (Έργο ελεύθερο πνευματικών δικαιωμάτων)


Δημοσιεύθηκε στην Πολιτισμός,ελεύθερος χρόνος

Κατασκευάζουμε φιγούρες του Καραγκιόζη!

Ο Καραγκιόζης είναι ο πρωταγωνιστής του Ελληνικού Λαϊκού Θεάτρου Σκιών. Στην τουρκική γλώσσα το όνομα Karagöz σημαίνει μαυρομάτης.


Για να διαβάσουμε την ιστορία του Καραγκιόζη όπως μας την αφηγείται ο Σωκράτης Κοτσορές …

«Πριν από τον κινηματογράφο και την τηλεόραση, το θέατρο σκιών με πρωταγωνιστές τον Καραγκιόζη και τον Χατζηαβάτη ήταν η κύρια διασκέδαση μικρών αλλά και μεγάλων, στις μέρες μας είναι πιο γνωστές οι παιδικές του παραστάσεις. Βεβαίως υπάρχουν και παραστάσεις με σατυρικό περιεχόμενο αποκλειστικά και μόνο για ενήλικες.
Πολλές ιστορίες έχουν γραφτεί για τον Καραγκιόζη και την καταγωγή του. Σύμφωνα με έναν από τους θρύλους, ο Χατζηαβάτης και ο Καραγκιόζης δούλευαν στο χτίσιμο ενός σεράι για τον σουλτάνο Ορχάν, ο Χατζηαβάτης ήταν επιστάτης και ο Καραγκιόζης ήταν εργάτης. Με τα πολλά αστεία όμως του Καραγκιόζη διασκέδαζαν τόσο πολύ οι εργάτες και έτσι αργούσε το χτίσιμο του σεραγίου. Όταν το έμαθε όμως ο σουλτάνος, απείλησε τον Καραγκιόζη με θάνατο, αλλά αυτός δεν σταμάτησε να λέει τα αστεία του, με αποτέλεσμα τον θάνατο του.

Ο Πασάς όμως μετάνιωσε για τον θάνατο του Καραγκιόζη και κάλεσε τον Χατζηαβάτη που ήξερε όλα τα αστεία του, για να του τα αναπαραστήσει. Ο Χατζηαβάτης έκοψε ένα Καραγκιόζη από χαρτόνι, τέντωσε και ένα πανί κάνοντας πρώτος αυτός μία παράσταση θεάτρου σκιών. Έτσι κατά αυτό το θρύλο, ο Χατζηαβάτης είναι ο πρώτος Καραγκιοζοπαίχτης.
Μια ακόμα καταγραφή για παράσταση Καραγκιόζη στην Ελλάδα είναι το έτος 1809 στα Ιωάννινα. Η καταγραφή έγινε από τον ξένο περιηγητή Χόμπχαους, και ένας από τους θεατές ήταν και ο λόρδος Βύρων. Άλλη αναφορά σε παράσταση θεάτρου σκιών, αναφέρει και ο διπλωμάτης Πουκεβίλ στο έργο του Voyage dans la Grèce του έτους 1820.

Ο Ελληνικός Καραγκιόζης, είναι ο ήρωας του λαού, είναι ο φτωχός, πανέξυπνος και κατεργάρης Έλληνας, πιο πολύ, την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Έχει καμπούρα και μακρύ χέρι (Καμπουρομακρυχέρης κατά τον Μάρκο Ζαρίκο) και έχει τρία παιδιά, τα Κολλιτίρια και γυναίκα του την Αγλαΐα, πιστός του φίλος ο Χατζηαβάτης, θείος του ο ορεσίβιος Μπάρμπα-Γιώργος και πολλοί ακόμα τύποι. Το σπίτι του, είναι η γνωστή σε όλους μας: Παράγκα του Καραγκιόζη , ξυπόλητος πάντα και είναι γείτονας με τον Πασά, τον έχει απέναντι του στο πλούσιο παλάτι, γνωστό και ως σεράι του Βεζίρη.
Τα περισσότερα έργα είναι κλασικά και παραδοσιακά και έχουν Αριστοφανικές ρίζες, με αποτέλεσμα να χαρίζει το γέλιο σε μικρούς και μεγάλους. Ενώ δεν έλειπαν ποτέ οι αναφορές για την καθημερινότητα-επικαιρότητα, αλλά και η σάτιρα πολιτικών και πολλών ακόμα γεγονότων

Και για το τέλος σας έχω μια χειροτεχνία!

Πατήστε πάνω στην εικόνα και κατεβάστε δωρεάν τις φιγούρες του Καραγκιόζη και των άλλων ηρώων του Θεάτρου   Σκιών. Στη συνέχεια ζωγραφίστε, κόψτε και ενώστε με διπλόκαρφα τα μεταξύ τους μέρη!

Καλή σας διασκέδαση!
Μετά παίξτε και λίγο θέατρο στους γονείς σας 
με τις φιγούρες!
Ας γίνετε καραγκιοζοπαίχτες!

Δημοσιεύθηκε στην Πολιτισμός

Μαθαίνω online παίζοντας τα αξιοθέατα της Αθήνας!

Καλημέρα σας!
Εύχομαι να είστε υγιείς και χαρούμενοι!
Σήμερα είναι ευκαιρία να ανακαλύψετε τα αξιοθέατα της Αθήνας από το σπίτι, όσο μακριά κι αν μένετε από την Αθήνα!


Τι λέτε; Είστε έτοιμοι να ξεκινήσετε την εικονική εκδρομή; Βρείτε τα αξιοθέατα στην παρακάτω εικόνα. Πατήστε  στην εικόνα για να μεταβείτε στο online παιχνίδι και στη συνέχεια πατήστε στα βελάκια και δείτε τις περιοχές και τα κτίρια να ζωντανεύουν με χρώμα! Επίσης μπορείτε να διαβάσετε τις πληροφορίες που δίνονται για κάθε περιοχή, αξιοθέατο ή κτίριο!



Δημοσιεύθηκε στην ιστορία

Η ηρωική έξοδος προς την ελευθερία

Σύμφωνα με τον ιστορικό Νίκο Γιαννόπουλο στη «Μηχανή του χρόνου» τον Απρίλιο του 1826 συμπληρώθηκε ένας χρόνος από την έναρξη της τελευταίας πολιορκίας του Μεσολογγίου. 


Παρά τον ασφυκτικό κλοιό των τουρκοαιγυπτιακών δυνάμεων από ξηρά και θάλασσα, τις αλλεπάλληλες επιθέσεις και τη «βροχή» των 100.000 οβίδων που είχε σωριάσει τα πάντα σε ερείπια, οι επαναστατικές σημαίες κυμάτιζαν ακόμη υπερήφανα στις επάλξεις των τειχών της «ιεράς πόλεως» των Ελλήνων. Ωστόσο, ένας πιο φοβερός και ανελέητος εχθρός – η πείνα – έκαμψε τους θρυλικούς υπερασπιστές της…. 
Ήδη, από τα μέσα Φεβρουαρίου η κατάσταση στο Μεσολόγγι είχε αρχίσει να γίνεται τραγική. Δεν αρκούσαν πλέον για να τους ενθαρρύνουν οι ηρωισμοί και οι επιτυχημένες επιθετικές έξοδοι. Δεν είχαν πλέον κανένα μέσο να συντηρηθούν… Ο κλοιός γύρω από την πόλη είχε γίνει πλέον ασφυκτικός, ενώ οι βομβαρδισμοί ήταν αδιάκοποι και ανηλεείς. Τα τρόφιμα είχαν εκλείψει και οι ασθένειες μάστιζαν τους κατοίκους. Από τις 10 Μαρτίου είχε σταματήσει η διανομή άρτου στη φρουρά. Προκειμένου, λοιπόν, να εξασφαλισθεί το συσσίτιο, σφάζονταν καθημερινά οι γάτες, οι σκύλοι, τα γαϊδούρια, τα μουλάρια και τα άλογα. Στην πόλη δεν υπήρχαν ούτε καν χόρτα, διότι οι αγροί βρίσκονταν έξω από το τείχος. Οι Μεσολογγίτες είχαν πλέον πρόσβαση μόνο στα αλμυρίκια που φύτρωναν γύρω από τη λιμνοθάλασσα. 
Η Διευθυντική Επιτροπή όρισε μια τριμελή επιτροπή, υπό τον σωματάρχη Γ. Βάγια και τους υποσωματάρχες Σουλτάνη και Γιαν. Ραζηκότζικα, οι οποίοι περιφέρονταν σε όλες τις κατοικίες αναζητώντας κρυμμένα τρόφιμα. Κατόρθωσε να συγκεντρώσει 1.200 οκάδες αλεύρι, το οποίο και διένειμε χρησιμοποιώντας ένα κύπελλο ως μέτρο. Οι απελπισμένοι Μεσολογγίτες, προκειμένου να εξασφαλίσουν τροφή, κυνηγούσαν μετά μανίας ακόμη και καβούρια από τη λιμνοθάλασσα….


Κάτω από αυτές τις φρικτές συνθήκες και μετά από μια αποτυχημένη προσπάθεια του Ανδρέα Μιαούλη να ανεφοδιάσει την πόλη δια θαλάσσης (30 Μαρτίου 1826), οι αρχηγοί των πολιορκημένων αποφάσισαν να επιχειρήσουν έξοδο. Στις 10 Απριλίου 1826, δύο ώρες μετά το σούρουπο οι πολιορκημένοι έκαναν ηρωική έξοδο από τα τείχη της πόλης. 
Το εγχείρημα διακρινόταν από υψηλότατο βαθμό επικινδυνότητας, λόγω του μεγάλου πλήθους των αμάχων που θα βάδιζαν δύσκολα και τους οποίους όφειλαν να προστατεύσουν οι ένοπλοι. Ωστόσο, ήταν προτιμότερο από τον αργό θάνατο εξαιτίας της ασιτίας…. 


Το 19ο Δημοτικό σχολείο Πατρών, πριν από μερικά χρόνια και συγκεκριμένα το 2013, τίμησε το ηρωικό αυτό γεγονός με μια μεγάλη εορταστική εκδήλωση στη Χριστιανική Εστία Πατρών όπου οι μαθητές του σχολείου παρουσίασαν την θεατρική παράσταση ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ. Πατήστε εδώ για να θαυμάσετε τους μικρούς μαθητές!




Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

Ο γύρος του κόσμου σε 80 ερωτήσεις

Ο γύρος του κόσμου σε 80 ερωτήσεις είναι ένα σύγχρονο, διαδικτυακό παιχνίδι γνώσεων που απευθύνεται σε μικρούς και μεγάλους αν και έχει σχεδιαστεί κυρίως για παιδιά και εφήβους ηλικίας 8-15 ετών.

Πάτησε πάνω στην εικόνα για να παίξεις!!

Αντλώντας πληροφορία από το Οικοσκόπιο – την πρότυπη χαρτογραφική εφαρμογή του WWF Ελλάς για το ελληνικό περιβάλλον και εξελίσσοντας το oikoskopio kids, που προσφέρει σε παιδιά προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας τη βασική εξοικείωση με περιβαλλοντικές έννοιες, εικόνες και ήχους, το νέο αυτό παιχνίδι συμπληρώνει τις ψηφιακές – εκπαιδευτικές πλατφόρμες που το WWF προσφέρει δωρεάν στο ευρύ κοινό.

Ο γύρος του κόσμου σε 80 ερωτήσεις υλοποιήθηκε με τη συνεργασία της ερευνητικής ομάδας Προηγμένων Τεχνολογιών Μάθησης και Πολιτισμού, CoSyLLab του Τμήματος Ψηφιακών Συστημάτων του Πανεπιστημίου Πειραιά και τη χρηματοδότηση του WWF Ολλανδίας. Το υλικό αντλείται από την εμπειρία και τα προγράμματα του WWF Ελλάς.

Αφετηρία του παιχνιδιού η ακριτική Θράκη, επόμενη στάση το νησιωτικό σύμπλεγμα των Κυκλάδων και τελικός προορισμός το λεκανοπέδιο της Αττικής. Απαντώντας σωστά σε ερωτήσεις γνώσεων και με τη βοήθεια της τύχης, ο παίκτης καλείται να συγκεντρώσει ικανή βαθμολογία (αλλά και τα κατάλληλα εργαλεία) για να ξεπεράσει πιθανές παγίδες και να ξεκλειδώσει τις τρεις πίστες του παιχνιδιού μέχρι τον τερματισμό. Συναγωνιζόμενος με άλλους παίκτες, μπορεί καθένας να βάλει στόχο μια καλύτερη βαθμολογία, που θα του χαρίσει χρήσιμα δώρα στο τέλος κάθε πίστας και μία από τις κορυφαίες θέσεις στη λίστα των υψηλότερων σκορ! Το εικονικό αυτό ταξίδι, εμπλουτίζει τις γνώσεις κάθε μαθητή στη γεωγραφία, το φυσικό περιβάλλον και τις απειλές του, την ιστορία, αλλά και καθημερινές συνήθειες που μπορούν και αξίζει να γίνουν πιο «πράσινες». Περισσότερες οδηγίες μπορείς να διαβάσεις εδώ!

Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

Η Πλατωνική Αλληγορία της Σπηλιάς

Ο Μύθος του Σπηλαίου του Πλάτωνος (Πολιτεία, κεφ. 7) σε κινούμενα σχέδια και ελληνικούς υπότιτλους.


Ακολουθεί η μετάφραση της Πλάτωνος Πολιτείας: «Η αλληγορία του σπηλαίου»
Ύστερα απ’ αυτά, είπα, παρομοίασε τη δική μας φύση σχετικά με την παιδεία και την απαιδευσία, με την ακόλουθη εικόνα. Φαντάσου δηλαδή κάποιους ανθρώπους μέσα σ’ έναν υπόγειο τρόπο διαβίωσης όμοιο με σπηλιά, που να έχει την είσοδό της ανοιχτή προς το φως σ’ όλο το μάκρος της σπηλιάς, να βρίσκονται μέσα σ’ αυτόν άνθρωποι από την παιδική ηλικία αλυσοδεμένοι και στα πόδια και στους αυχένες, ώστε και να μένουν οι ίδιοι ακίνητοι και να βλέπουν μόνο μπροστά τους και να μη μπορούν να στρέψουν το κεφάλι τους κυκλικά εξαιτίας των δεσμών. Φαντάσου επίσης να φέγγει γι’ αυτούς από ψηλά και μακριά μια λάμψη από φωτιά που καίει πίσω τους κι ανάμεσα στη φωτιά και τους δεσμώτες να περνάει δρόμος, δίπλα στον οποίο φαντάσου ένα μικρό τοιχάκι να είναι χτισμένο απέναντι του, όπως ακριβώς οι θαυματοποιοί στήνουν μπροστά από τους θεατές τα παραπετάσματα, πάνω από τα οποία παρουσιάζουν τα τεχνάσματά τους.

Τα φαντάζομαι, είπε (ο Γλαύκων)
Φαντάσου τώρα ανθρώπους να βαδίζουν παράλληλα με το τειχίο αυτό και να μεταφέρουν κατασκευές κάθε είδους, άλλα, όπως είναι φυσικό (να τα μεταφέρουν) μιλώντας και άλλα περνώντας ο ένας παράλληλα στον άλλο σιωπηλοί.
Παράξενη εικόνα μας παρουσιάζεις, είπε (ο Γλαύκων), και παράξενους δεσμώτες.
Όμοιους μ’ εμάς, είπα εγώ.

Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

Ιστορία της τέχνης σε 3′

Έναν ξεκαρδιστικό οδηγό για αρχάριους της τέχνης δημοσίευσε ένας χρήστης του Reddit κάνοντας την ιστορία της τέχνης να μοιάζει παιχνιδάκι.
Ο DontTacoBoutIt, βοηθά ακόμα και τους πιο αδαείς να αναγνωρίζουν τους διάσημους πίνακες της ιστορίας, υπερτονίζοντας τα χαρακτηριστικά κάθε καλλιτέχνη με τον δικό του χιουμοριστικό τρόπο.
Πάντως οι οδηγίες πέρα από χιούμορ 
παρέχουν πραγματική βοήθεια:

1.    Αν όλοι οι άντρες έχουν μάτια αγελάδας και γυναικεία σγουρά μαλλιά, είναι Καραβάτζιο.

2. Αν όλα τα πρόσωπα έχουν κάποιο είδος αφηρημένης τέχνης στο σώμα τους, τότε είναι Πικάσο.

3. Αν ο πίνακας μοιάζει με εικόνα από αυτές που βλέπετε λες και είστε μεθυσμένοι, είναι Νταλί.

4.Αν όλοι οι πίνακες έχουν σκούρο φόντο και οι πρωταγωνιστές βασανισμένες εκφράσεις στα πρόσωπά τους, είναι Τιτσιάνο.

5. Εάν οι πίνακες έχουν πολλούς μικροσκοπικούς ανθρώπους αλλά κατά τα άλλα η υπόλοιπη εικόνα είναι εντελώς φυσιολογική, είναι Μπρίγκελ.

6. Αν όλα τα πρόσωπα – συμπεριλαμβανομένων των γυναικών – μοιάζουν με τον Πούτιν, τότε είναι Γιαν βαν Άικ.

7. Εάν οι πίνακες έχουν πολλούς μικροσκοπικούς ανθρώπους αλλά ταυτόχρονα έχουν επίσης και ένα σωρό τρελά σκηνικά,

είναι Μπος.


8. Αν όλα τα πρόσωπα στους πίνακες μοιάζουν με ζητιάνους που φωτίζονται αμυδρά με μια λάμπα του δρόμου, είναι Ρέμπραντ.

9. Αν όλοι είναι όμορφοι, γυμνοί, και ο ένας πάνω στον άλλον, είναι Μικελάντζελο.

10. Αν δείτε μπαλαρίνες, είναι Ντεγκά.

11. Αν ένας πίνακας έχει το πρόσωπο μιας γυναίκας που μοιάζει με πετεινό, είναι Φρίντα.

12.Πίνακας με πιτσιλωτά χρώματα και χωρίς πρόσωπα, είναι Μονέ.

13. Πίνακας με πιτσιλωτά χρώματα που απεικονίζει ένα χαρούμενο πάρτι, είναι Ρενουάρ.

14. Πίνακας με πιτσιλωτά χρώματα και δυστυχισμένους ανθρώπους, τότε είναι Μανέ.

15. Τοπία από τον «Άρχοντα των δαχτυλιδιών» , μια περίεργη μπλε ομίχλη, πρόσωπα με κυματιστά μαλλιά και με την αριστοκρατική μύτη της Madonna, είναι Ντα Βίντσι.

16. Πίνακας που μοιάζει με φύλλο του Excel με χρωματιστά τετράγωνα, είναι Μοντριάν.

Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

Πώς σώθηκαν τα εκθέματα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου;

Οφείλουμε αιώνια ευγνωμοσύνη γι’ αυτούς που προνόησαν και μόχθησαν για τη σωτηρία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

Τα θαμμένα αγάλματα του πολέμου. 
Τότε που λειτουργούσε το κράτος

Επί έξι μήνες πριν από την εισβολή των Γερμανών μια ομάδα από εργάτες και αρχαιολόγους έσκαβε τα δάπεδα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου για να θάψει εκεί ό,τι πολυτιμότερο έχει η Αθήνα: τους κούρους και τις ληκύθους της.
Από την προετοιμασία απόκρυψης των επιτύμβιων γλυπτών του Μουσείου. 
(Φωτογραφικό Αρχείο Εθνικού Αρχαιολογικού

Την Κυριακή 27 Απριλίου 1941 τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής κατέλαβαν την Αθήνα. Την επομένη, νωρίς το πρωί, οι Γερμανοί αξιωματικοί που ανέβηκαν με φόρα τα μαρμάρινα σκαλιά του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου διαπίστωσαν με έκπληξη ότι παραλάμβαναν ένα κτίριο άδειο. Δεν βρήκαν πουθενά ούτε ίχνος από τα χιλιάδες πολύτιμα εκθέματα που κοσμούσαν το μεγαλύτερο μουσείο της χώρας τα προηγούμενα εξήντα χρόνια της λειτουργίας του.
Αντί για αγάλματα, στέκονταν μπροστά τους παγωμένοι και ανέκφραστοι οι λιγοστοί αρχαιολόγοι και οι φύλακες που είχαν βάρδια εκείνη την ώρα. Στις επίμονες ερωτήσεις τους, εκείνοι απάντησαν σιβυλλικά, ότι τα αρχαία είναι εκεί όπου όλοι γνωρίζουν, κάτω από τη γη. Και είναι αλήθεια ότι τα αρχαία είχαν μόλις επιστρέψει ξανά στο χώμα, δηλαδή στη μοναδική κιβωτό του κόσμου στην οποία θα μπορούσαν να παραμείνουν ασφαλή. Η εύθραυστη ευρωπαϊκή τάξη του Μεσοπολέμου ήταν αισθητή στις ελληνικές κυβερνήσεις πολύ καιρό πριν από την κήρυξη του πολέμου. 
Από το 1937 η κυβέρνηση Μεταξά είχε ξεκινήσει αλληλογραφία με τη Διεύθυνση Αρχαιοτήτων του υπουργείου Θρησκευμάτων και Εθνικής Παιδείας, προκειμένου να εκπονηθεί από κοινού ένα πλήρες σχέδιο διαφύλαξης των αρχαίων από τις αεροπορικές επιδρομές και από το ενδεχόμενο των οδομαχιών εντός των πόλεων.
Στην επίμονη απαίτηση του κράτους να συνταχθούν κατάλογοι και να ταξινομηθούν τα αρχαία σε κατηγορίες με βάση τη σπουδαιότητά τους οι αρχαιολόγοι της Υπηρεσίας υποστήριζαν σταθερά ότι δεν υπήρχε δυνατότητα επιλογής και ότι όλα τα αρχαία (εκτεθειμένα και αποθηκευμένα) έπρεπε να διασωθούν σε περίπτωση πολέμου. 
Μάλιστα, ο Νικόλαος Κυπαρίσσης, Έφορος Αρχαιοτήτων Αθηνών (Αττικής και Μεγαρίδος εκτός Πειραιώς), σε εμπιστευτική του έκθεση προς το υπουργείο στις 11 Αυγούστου 1937 αναφέρει ότι, αντί να δαπανηθούν μεγάλα ποσά για την κατασκευή καταφυγίων για ορισμένα από τα αρχαία, θα ήταν προτιμότερο να μεταφερθούν σε νέους χώρους φύλαξης, ασφαλείς από φωτιά και βομβιστικές επιθέσεις, σε κηρυγμένες «αρχαιολογικές πόλεις», οι οποίες με διεθνείς συμβάσεις θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ιερές και απαραβίαστες. Και υπέδειξε την περιοχή της Ακρόπολης ως μία από αυτές. Ωστόσο, η πραγματικότητα διέλυσε τις ελπίδες και τις λιγοστές αμφιβολίες για το επερχόμενο κακό. Οι προετοιμασίες για την αντιμετώπιση του κινδύνου των καταστροφών εντείνονταν με την πάροδο του χρόνου.
Στις 18 Ιουνίου 1940 ο υφυπουργός Παιδείας Ν. Σπέντζας ανακοίνωσε με εμπιστευτικό του έγγραφο ότι «Από σήμερον απαγορεύομεν την χορήγησιν κανονικών αδειών, κατόπιν αποφάσεως του Υπουργικού Συμβουλίου». Με την κήρυξη του πολέμου τέσσερις μήνες μετά, η Αρχαιολογική Υπηρεσία αντέδρασε αστραπιαία. Με έγγραφό της στις 11 Νοεμβρίου 1940 που απεστάλη σε όλες τις τοπικές διευθύνσεις, εξέδωσε ειδικές τεχνικές οδηγίες «διά την προστασίαν των αρχαίων των διαφόρων μουσείων από τους εναερίους κινδύνους». Σε αυτές προβλέπονταν δύο τρόποι ασφάλισης των ογκωδών και μη μετακινήσιμων εκθεμάτων. Ο πρώτος ήταν «διά της περικαλύψεως του αγάλματος διά γαιοσάκκων, αφ’ ου προηγουμένως τούτο περιβληθή δι’ ενός ξυλίνου ικριώματος επενδεδυμένου διά σανίδων ως το υπόδειγμα» και ο δεύτερος, που προκρίθηκε ως αποτελεσματικότερος, με την κατάχωση των αγαλμάτων εντός του δαπέδου της αίθουσας ή στην αυλή του μουσείου ή σε περιφραγμένες αυλές και υπόγεια δημόσιων ιδρυμάτων. Η μέθοδος της κατάχωσης, μάλιστα, δινόταν με κάθε λεπτομέρεια. Τα αγάλματα έπρεπε να αποτεθούν στον πυθμένα του ορύγματος που ήταν επενδεδυμένο με οπλισμένο σκυρόδεμα, σε οριζόντια θέση (σαν νεκρά σώματα σε τάφο), να καλυφθούν με αδρανή υλικά και το όρυγμα να σφραγιστεί με πλάκα τσιμέντου. Για τα χάλκινα και για τα πήλινα προβλεπόταν η φύλαξη εντός κιβωτίων επενδεδυμένων με κερόχαρτο ή πισσόχαρτο για τον φόβο της υγρασίας.
Η απόκρυψη του Κούρου του Σουνίου ΕΑΜ 2720 στο όρυγμα που είχε διανοιχθεί μπροστά από το βάθρο του. (Φωτογραφικό Αρχείο Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου)

Στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο σήμανε συναγερμός. Με υπουργική απόφαση συστάθηκε η Επιτροπή Απόκρυψης και Ασφάλισης των εκθεμάτων του, με επικεφαλής τρεις Αρεοπαγίτες και μέλη τον γραμματέα της Αρχαιολογικής Εταιρείας Γεώργιο Οικονόμο, τον προσωρινό διευθυντή του μουσείου Αναστάσιο Ορλάνδο, τον καθηγητή Σπυρίδωνα Μαρινάτο, τους εφόρους Γιάννη Μηλιάδη και Σέμνη Καρούζου, την επιμελήτρια Ιωάννα Κωνσταντίνου και ορισμένους μηχανικούς και αρχιτέκτονες του υπουργείου. Στην ομάδα προστέθηκαν και εθελοντές, όπως ο διευθυντής του Αυστριακού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Otto Walter, ο Βρετανός αρχαιολόγος Allan Wace και o ακαδημαϊκός Σπύρος Ιακωβίδης, που ήταν τότε πρωτοετής φοιτητής Αρχαιολογίας. «Πολύ πρωί, πριν να δύσει η σελήνη, συγκεντρώνονταν στο μουσείο όσοι είχαν αναλάβει την εργασία τούτη. Νύχτα έφευγαν το βράδυ για να πάνε στα σπίτια τους» γράφει χαρακτηριστικά η Μεγάλη (για όσους γνωρίζουν) Σέμνη Καρούζου.
Η φύλαξη των γλυπτών γινόταν ανάλογα με το μέγεθος και τη σημασία του καθενός. Τα μεγαλύτερα από αυτά παρατάσσονταν όρθια σε βαθιά ορύγματα που είχαν ανοιχτεί στα δάπεδα των βόρειων αιθουσών του μουσείου, το οποίο ήταν, άλλωστε, θεμελιωμένο πάνω στον μαλακό βράχο.
Για την κάθοδο των αγαλμάτων στα ορύγματα χρησιμοποιήθηκαν αυτοσχέδιοι ξύλινοι γερανοί, τους οποίους χειρίζονταν αδιάκοπα οι τεχνίτες του μουσείου. Τα ορύγματα, που έμοιαζαν με πολυάνδρια, δηλαδή με ομαδικούς τάφους, συγκέντρωσαν ένα σαστισμένο πλήθος μορφών, σαν αυτό που εικονίζεται στην πιο πολύτιμη από τις φωτογραφίες του ομώνυμου αρχείου του μουσείου. Ανάμεσα στις μορφές των αγαλμάτων, που στέκονται αμήχανα στον νέο τους τάφο, βρίσκεται κι ένας από τους ανώνυμους πρωταγωνιστές του Έπους της Απόκρυψης. Ένας τεχνίτης του μουσείου που κοιτά αφηρημένα τον φακό. Κι έτσι όπως συμμερίζεται την αβέβαιη μοίρα των ημερών, καταλήγει να μην ξεχωρίζει από το πλήθος τριγύρω.
«Αν καμιά ζημιά δεν έγινε στα μάρμαρα, παρόλες αυτές τις μετακινήσεις, οφείλεται τούτο κυριότατα στο ότι προϊστάμενος του συνεργείου των εργατών ήταν τότε, έως και στα πρώτα χρόνια ύστερ’ από τον πόλεμο, ο παλαιός, έμπειρος και αφοσιωμένος γλύπτης των ελληνικών μουσείων Ανδρέας Παναγιωτάκης» αφηγείται η Σέμνη Καρούζου.
Η δουλειά γινόταν στα υπόγεια του μουσείου. Τα αγάλματα τοποθετούνταν σαν άνθρωποι σε διαδήλωση.
Τον Οκτώβριο του 1940, όταν κηρύχθηκε ο πόλεμος, μόλις είχα εγγραφεί στο πανεπιστήμιο, πρωτοετής φοιτητής» θυμάται σε συνέντευξή του ο ακαδημαϊκός Σπύρος Ιακωβίδης. «Η απόκρυψη είχε ήδη αρχίσει κι εγώ προσέφερα την εθελοντική μου εργασία. Με έβαλαν σε μία από τις αποθήκες, όπου υπήρχαν τεράστια κασόνια. Η δουλειά μου ήταν να τυλίγω ταναγραίες σε παλιές εφημερίδες και με μεγάλη προσοχή να τις τοποθετώ στα κασόνια. Μετά, τη δουλειά συνέχιζε η ειδική επιτροπή που είχε συσταθεί.
Όλοι δουλεύαμε ενάντια στον χρόνο, με τον φόβο της εισβολής των Γερμανών, και βέβαια με τεράστια προσοχή. Οι Ταναγραίες τυλίγονταν εύκολα. Όμως τα αγγεία έσπαγαν ακόμα πιο εύκολα. Η δουλειά γινόταν στα υπόγεια του μουσείου. Τα αγάλματα τοποθετούνταν σαν άνθρωποι σε διαδήλωση. Στη συνέχεια χυνόταν πάνω τους άμμος που ξεχώριζε το ένα από το άλλο και τα σκέπαζε και από πάνω έπεφτε πλάκα τσιμέντο. Τα παράθυρα των υπόγειων χώρων τα φράζανε με τσουβάλια από άμμο. Με αυτό τον τρόπο δεν μπορούσαν να πάθουν τίποτε από αεροπορική επιδρομή». Τα ξύλινα κιβώτια με τα πήλινα αγγεία και τα ειδώλια, καθώς και με τα χάλκινα έργα, τοποθετούνταν στις ημιυπόγειες αποθήκες της επέκτασης του μουσείου, που είχε μόλις ολοκληρωθεί προς την οδό Μπουμπουλίνας. Μετά τη συμπλήρωση των χώρων, τα δωμάτια γεμίζονταν μέχρι την οροφή με στεγνή άμμο, προκειμένου να αντέξουν τη διάρρηξη της τσιμεντένιας πλάκας της οροφής τους από ενδεχόμενο βομβαρδισμό.
Ένα στιγμιότυπο αυτής της εργασίας του εγκιβωτισμού αποτυπώθηκε σε μία ξεχωριστή φωτογραφία, τη μόνη που εικονίζει τους τεχνίτες του μουσείου σε μια στιγμή ανάπαυλας να κοιτούν ανέκφραστοι τον φακό, ανθρώπους που αναρωτιέται κανείς για την τύχη τους τους σκληρούς μήνες της αθηναϊκής Κατοχής.
Η Σέμνη Καρούζου διέσωσε το όνομα ενός από αυτούς: «Σε όλη την εργασία του ξεριζώματος και του εγκιβωτισμού των αρχαίων της Συλλογής Αγγείων και Μικροτεχνημάτων πρωτοστατούσε ο μακαρίτης αρχιτεχνίτης Γεώργιος Κοντογιώργης, ένας από τους τεχνίτες που τόσα προσέφεραν και προσφέρουν στην ανάδειξη και την ασφάλεια των αρχαίων». Ταυτόχρονα με τα αρχαία εγκιβωτίστηκαν και οι πολύτιμοι κατάλογοι του μουσείου, δηλαδή τα βιβλία καταγραφής και τεκμηρίωσης των αρχαιοτήτων του.
Τα κιβώτια αυτά παραδοθήκαν στον γενικό ταμία της Τράπεζας της Ελλάδος στις 29 Νοεμβρίου 1940. Στις 17 Απριλίου 1941, στο κεντρικό κατάστημα της ίδιας τράπεζας, υπογράφηκε το πρωτόκολλο παράδοσης και παραλαβής των ξύλινων κιβωτίων με τα χρυσά και με τα άλλα πολύτιμα ευρήματα των Μυκηνών. Ήταν η πράξη του τέλους μιας εξάμηνης επιχείρησης που πέτυχε να ασφαλίσει τον αμύθητο πλούτο του μεγαλύτερου μουσείου της χώρας. «Η όψη του μουσείου τον Απρίλη του 1941, γυμνωμένου από όλο το περιεχόμενό του, ήταν μια εικόνα ερήμωσης. Οι τοίχοι γυμνοί, τα δάπεδα πολλών αιθουσών σκαμμένα, οι προθήκες άδειες». Ήταν η εικόνα που αντίκρισαν οι Γερμανοί αξιωματικοί το πρωί της Δευτέρας 28 Απριλίου. Της πρώτης μέρας της αθηναϊκής Κατοχής.
Ένα από τα ορύγματα με τα αμήχανα πλήθη των αγαλμάτων.

Στα δύσκολα χρόνια που ακολούθησαν το μουσείο δεν παρέμεινε έρημο. Καταλήφθηκε από δημόσιες υπηρεσίες. Στη μεγάλη Μυκηναία Αίθουσα στεγάστηκε η Κρατική Ορχήστρα. Σε ένα μεγάλο μέρος της δυτικής πλευράς, δεξιά από την είσοδο, εγκαταστάθηκε το Κεντρικό Ταχυδρομείο.
Στις αίθουσες του πρώτου ορόφου επί της οδού Μπουμπουλίνας λειτούργησαν οι υπηρεσίες του υπουργείου Πρόνοιας, ενώ σε μια αίθουσα του παλαιού κτιρίου προς την οδό Τοσίτσα εγκαταστάθηκε μια ειδική Υγειονομική Υπηρεσία, απ’ όπου «περνούσαν υποχρεωτικά δυστυχισμένες νέες γυναίκες, απόκληρες της κοινωνίας» όπως διασώζει η Σέμνη Καρούζου.
Σε μια γωνιά του νέου κτιρίου έμεινε λιγοστός χώρος για τα γραφεία των υπαλλήλων του μουσείου, όπου συγκεντρώθηκε η άχρηστη πια σκευή του, το πλήθος των άδειων προθηκών, ορισμένοι πίνακες της Εθνικής Πινακοθήκης και τα Γενικά Αρχεία του Κράτους. Σε ένα από τα υπόγεια της νέας πτέρυγας παρασκευαζόταν το συσσίτιο των φυλάκων και των αρχαιολογικών υπαλλήλων, με τα πυκνά ίχνη από τους καπνούς του να παραμένουν μέχρι σήμερα σε σημεία της οροφής. Παρά την απώλεια του χαρακτήρα του, το κτίριο παρέμεινε αλώβητο μέχρι το τέλος της Κατοχής. Ως τις «ημέρες του δεκεμβριανού εφιάλτη», όταν οι «πολυβολισμοί των αεροπλάνων» κατέκαψαν μέρος της ξύλινης στέγης του και ένα τμήμα του πρώτου ορόφου διαμορφώθηκε σε φυλακές των κρατουμένων.
Ορισμένοι από τους διάτρητους από τις οβίδες τοίχους διατηρούνται ακόμα και σήμερα, μεταξύ των γραφείων όπου εργάζεται το προσωπικό του Μουσείου. Και παρά τη μακρά και επίπονη αποκατάσταση του κτιρίου και των εκθέσεών του τα μεταπολεμικά χρόνια, ήσαν πολλές οι κρυμμένες εκπλήξεις που έρχονταν σποραδικά στο φως. Ακόμα και η δεύτερη, εκ βάθρων ανακαίνισή του, που ολοκληρώθηκε πρόσφατα, ήταν η αφορμή να ανακαλυφθούν και άλλα από τα καλά θαμμένα μυστικά του. Να ήταν, άραγε, τα τελευταία; Ζώντας και δουλεύοντας κανείς ανάμεσα σε αυτούς τους τοίχους, γνωρίζει πως δεν του επιτρέπεται να διατυπώνει τέτοιες εκφράσεις χρονικής βεβαιότητας.
Στιγμιότυπο από τον εγκιβωτισμό του αμφορέα Α 803.
Βιβλιογραφικές πηγές: 
Βενάρδου Ε., Μια απόκρυψη αλλιώτικη από τις άλλες. Επιχείρηση «Κρυμμένοι Θησαυροί». Διαθέσιμο στο http://www.psaxtiria.net/forum/archive/index.php/t-2897.html 
Καλτσάς Ν., «Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο», Αθήνα 2007, 20. Διαθέσιμο στο http://www.latsis-foundation.org/megazine/publish/ebook.php?book=31&preloader=1
Καρούζου Σ., «Σύντομη Ιστορία του Εθνικού Μουσείου», στο Καρούζου Σ., Εθνικόν Αρχαιολογικόν Μουσείον, Συλλογή Γλυπτών, Περιγραφικός Κατάλογος, Αθήναι 1967, ια’-κ’. Καρούζου Σ., «Το Εθνικό Μουσείο από το 1941», το Μουσείον 1 (2000), 5-14. (Πρόκειται για την εκ νέου δημοσίευση του κειμένου της Σ. Καρούζου, που περιλήφθηκε στα Πρακτικά του Α’ Συνεδρίου του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων, Αθήνα 30 Μαρτίου-3 Απριλίου 1967, Αθήνα 1984, 52-63). 
Νικολακέα Ν., «Η προστασία των αρχαιοτήτων κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο», στο Τσιποπούλου Μ. (επιμ.), «.Ανέφερα Εγγράφως», Θησαυροί του Ιστορικού Αρχείου της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, Αθήνα 2008, 57-59. 
Πασχαλίδης Κ., «Η ίδρυση, η ιστορία και οι περιπέτειες του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, 130 χρόνια λειτουργίας σε μία διάλεξη». Διαθέσιμο στοwww.blod.gr/lectures/Pages/viewlecture.aspx?LectureID=737#.UTcIWTbYhgU.facebook 
Πετράκος Β.Χ., «Τα αρχαία της Ελλάδος κατά τον πόλεμο 1940-1944», Ο Μέντωρ 31 (1994), 73-185. 
Σάλτα Μ., «Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο», στο Γαρουφαλής Δ.Ν., Κωνσταντινίδη-Συβρίδη Ε. (επιμ.), Η Αρχαιολογία στην Ελλάδα. Οι μεγαλύτερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις του 20ού αιώνα και οι θησαυροί των ελληνικών μουσείων, Αθήνα 2002, 116-119 (Σειρά: Ιστορία των Πολιτισμών Νο2, του περιοδικού «Corpus») 
Φλέσσα Β., Στα Άκρα, συνέντευξη με τον ακαδημαϊκό Σ. Ιακωβίδη στη Νέα Ελληνική Τηλεόραση (ημέρα προβολής: Παρασκευή 26/10/2012, ώρα: 23:00). Διαθέσιμο στο http://www.ert.gr/webtv/net/item/8196-Spyros-Iakwbidhs-Archaiologos-Akadhmaikos-26-10-2012#.UUo0TDfQ709 
Χριστοπούλου Α., «Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και Νεότερη Ελλάδα. Παράλληλες Ιστορίες», «Αρχαιολογία & Τέχνες» 113 (Δεκέμβριος 2009), 5-10.

*Ο Κώστας Πασχαλίδης είναι Ιστορικός και Αρχαιολόγος, Επιμελητής Αρχαιοτήτων στην Προϊστορική Συλλογή του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου.