Δημοσιεύθηκε στην Ανάπτυξη παιδιών

Τρόποι ενίσχυσης της ανάπτυξης των παιδιών!

  1. Απλώνουμε αφρό ξυρίσματος πάνω στο τραπέζι και γράφουμε γράμματα, ζωγραφίζουμε σχήματα πάνω στον αφρό.
  2. Φτιάχνουμε γράμματα ή σχήματα με χαρτοταινία στο πάτωμα και ζητάμε από τα παιδιά είτε να περπατήσουν πάνω στο γράμμα από χαρτοταινία είτε να διασχίσουν τις γραμμές με ένα αυτοκινητάκι ή με μια κούκλα ή με ένα ζωάκι.
  3. Ζωγραφίζουμε με το δάχτυλο μας διάφορα γράμματα ή σχήματα στον αέρα, επάνω στην πλάτη της φίλης μας κλπ.
  4. Σχηματίζουμε γράμματα ή σχήματα με πλαστελίνη, χάντρες, φακές, πινέζες, φασόλια, δαχτυλομπογιές κλπ
  5. Ζωγραφιστέ ένα μεγάλο οχτώ σε μια λευκή κόλα και ζητήστε από τα παιδιά να ακολουθήσουν τις γραμμές με ένα μαρκαδόρο με το κυρίαρχο χέρι και να δημιουργήσουν και αυτά ένα ίδιο σχήμα πάνω από το δικό σας. Δεν θέλουμε να το αντιγράψει αλλά να «πατήσει» (ιχνηλατήσει) το δικό σας.
  6. Τοποθετείστε διαφορές κάρτες πάνω στο τραπέζι. Τα παιδιά πρέπει να κάνουν κατηγοριοποίηση πχ δώσε μου όλες τις κάρτες που απεικονίζουν ζώα. Πρέπει να τις μαζέψουν με το κυρίαρχο. Οι κάρτες είναι απλωμένες μπροστά τους και ξεπερνάνε το πλάτος του σώματος τους.
  7. Το παιδί θα στέκεται σταθερό μπροστά από τον τοίχο (κοιτώντας τον τοίχο) σε ένα δωμάτιο με λίγο φως. Εσείς θα κρατάτε ένα φακό και θα φωτίζεται τον τοίχο. Το παιδί θα πρέπει να ακολουθεί το φως που πέφτει στον τοίχο με το κυρίαρχο χέρι του καθώς θα πρέπει να παραμένει σταθερό μπροστά από τον τοίχο.
  8. Τα παιδιά περπατάνε γύρω από το τραπέζι στις μύτες των ποδιών και επιστρέφουν από την αντίθετη φορά περπατώντας στις φτέρνες.
  9. Τα παιδιά περνάνε κάτω από το τραπέζι έρποντας με την κοιλιά και επιστρέφουν έρποντας με την πλάτη.
  10. Ζητήστε από το παιδιά να κυλιστούν στο πάτωμα, από τον έναν τοίχο στον άλλον.
  11. Τα παιδιά στέκονται στο ένα πόδι όσο γίνεται περισσότερο, επαναλάβατε με το άλλο πόδι.
  12. Τα παιδιά χτυπάνε τα χέρια τους και πρέπει να πηδάνε συγχρόνως.
  13. Τα παιδιά κρύβονται κουλουριασμένα κάτω από μια κουβέρτα και στο σινιάλο σας πρέπει να βγουν όσο γίνεται πιο γρήγορα.
  14. Τα παιδιά ξαπλώνουν με την πλάτη και κάνουν ποδήλατο. Πρέπει να κινούν τα πόδια του αργά και σιγά σιγά να επιταχύνουν.
  15. Τα παιδιά πρέπει να περπατάνε σέρνοντας τα πόδια τους στο πάτωμα. Όταν τους χτυπάτε παλαμάκια, πρέπει να περπατάνε σηκώνοντας πολύ ψηλά το γόνατο.
  16. Ζητήστε να περπατάνε στα γόνατα, με την πλάτη ίσια, τα χέρια στα πλευρά.
  17. Ανασηκώστε τα πόδια του παιδιού και ζητήστε του να περπατήσει με τα χέρια.
  18. Σχηματίστε με εφημερίδα μια ευθεία γραμμή στο πάτωμα, μήκους τριών μέτρων περίπου και πλάτους πέντε εκατοστών. Το παιδί πρέπει να περπατήσει πάνω σ´ αυτή τη γραμμή, χωρίς να πατήσει τα πόδια στο πλάι. Να επαναλάβει πηγαίνοντας προς τα πίσω.
  19. Σχηματίστε δυο γραμμές στο πάτωμα με χαρτοταινία, που απέχουν μεταξύ τους είκοσι εκατοστά και έχουν μήκος τρία περίπου μέτρα. Το παιδί πρέπει να περπατήσει ανάμεσα σ´ αυτές τις γραμμές, χωρίς να τις αγγίξει. Να επαναλάβει πηγαίνοντας προς τα πίσω.
  20. Σχηματίστε με σπάγκο στο πάτωμα έναν κύκλο περιφέρειας δυόμισι περίπου μέτρων. Το παιδί πηδάει με ενωμένα τα πόδια μέσα και έξω από τον κύκλο. Να επαναλάβει με το ένα πόδι αν μπορεί.
  21. Ρίξτε ένα μπαλάκι από αλουμινόχαρτο. Το παιδί πρέπει να τρέξει να το βρει και πρέπει να το φέρει περπατώντας αργά, όπως η χελώνα.
  22. Ζητήστε από το παιδί να σπρώξει με το ένα πόδι ένα άδειο κουτί παπουτσιών και να επιστρέψει χρησιμοποιώντας το άλλο πόδι.
  23. Γεμιστέ με ρύζι ένα μικρό πλαστικό σακουλάκι. Το παιδί τοποθετεί το σακουλάκι στο πόδι του και προσπαθεί να το ανασηκώσει. Να επαναληφθεί με το άλλο πόδι.
  24. Το παιδί περπατάει με το ένα χέρι τεντωμένο, έχοντας στο επάνω μέρος του χεριού έναν κουτάλι. Να επαναληφθεί κατόπιν με το άλλο χέρι.
  25. Το παιδί, όρθιο, πρέπει να τοποθετήσει ένα νόμισμα μπροστά στο δεξί του πόδι με το αριστερό του χέρι, κατόπιν μπροστά στο αριστερό του πόδι με το δεξί του χέρι. Να επαναληφθούν οι δυο ασκήσεις, τοποθετώντας το νόμισμα πίσω από το πόδι.
  26. Τοποθετήστε πέντε φύλλα τριάντα τετραγωνικών εκατοστών στο πάτωμα , σε απόσταση τριάντα εκατοστών το καθένα. Το παιδί πρέπει να πηδά στο κενό, με ενωμένα τα πόδια. Να επαναλάβει πηδώντας πάνω στα φύλλα αυτή τη φορά.
  27. Το παιδί πρέπει να περπατήσει ολόισια, κρατώντας έναν μεγάλο βιβλίο στο κεφάλι του.
  28. Το παιδί περπατάει με τα τέσσερα, κουβαλώντας την εφημερίδα στην πλάτη του.
  29. Το παιδί περπατάει στα τρία κρατώντας έναν κουτάλι στο ένα χέρι. Να επαναλάβει, κρατώντας το κουτάλι με το άλλο χέρι.
  30. Βαλτέ διάφορα εμπόδια (καρέκλες, μαξιλάρια, βιβλία) στο δωμάτιο· το παιδί πρέπει να τρέχει χωρίς να τα αγγίζει. Μπορείτε να προσθέσετε και την παράμετρο της ταχύτητας. (όσο πιο γρήγορα γίνεται).
  31. Φτιάχνουμε μια κατασκευή με τουβλάκια ή lego. Ζητάμε από τα παιδιά να την παρατηρήσουν για 5 δευτερόλεπτα. Κρύβουμε την κατασκευή με μια άσπρη κολλά Α4 και τους ζητάμε να φτιάξουν την ίδια με ακριβώς τα ίδια χρώματα. Μόλις την κατασκευάσουν αποκαλύπτουμε την δίκια μας κατασκευή για να επιβεβαιώσουμε το αποτέλεσμα. Ξεκινάμε με άπλες κατασκευές που αποτελούνται με 4 – 5 τουβλάκια και ανεβάζουμε το επίπεδο προσθέτοντας τουβλάκια.
  32. Τοποθετούμε στο τραπέζι διάφορα οικεία αντικείμενα. Αφήνουμε τα παιδιά να τα παρατηρήσουν για 5 δευτερόλεπτα και τους ζητάμε να γυρίσουν από την άλλη. Αφαιρούμε ένα από τα αντικείμενα που έχουμε τοποθετήσει και τους ζητάμε να γυρίσουν και να δουν ποιο αντικείμενο λείπει από το τραπέζι. Εάν απαντήσει σωστά επαναλαμβάνουμε και προσθέτουμε κι αλλά αντικείμενα για να ανεβάσουμε το επίπεδο δυσκολίας της άσκησης.
  33. Χτυπήστε τα χέρια και ζητήστε από το παιδί να περπατήσει. Πρέπει να ακινητοποιηθεί μόλις σταματήσετε να χτυπάτε.
  34. Όταν χτυπάτε τα χέρια, το παιδί περπατάει σαν τη γάτα. Όταν σταματάτε, πηδάει σαν το κουνέλι.
  35. Όταν δείχνετε ένα κουτάλι, σέρνεται με την κοιλιά σαν το φίδι. Όταν δείχνετε ένα πιρούνι, κάθεται στην καρέκλα. Όταν δείχνετε ένα μαχαίρι, πηδάει όπως ο λαγός.
  36. Κρατάει το παιδί στα χέρια του ένα μολύβι, μια οδοντογλυφίδα και ένα κουμπί. Όταν δείχνετε το χέρι κλειστό, το παιδί πρέπει να βάλει ένα κουμπί στο τραπέζι. Όταν δείχνετε το χέρι ανοιχτό, βάζει μια οδοντογλυφίδα. Όταν δείχνετε δυο δάχτυλα, βάζει ένα μολύβι.
  37. Βάλτε με μια κάποια σειρά ένα πιρούνι, ένα κουτάλι και ένα μαχαίρι. Πάρτε τα και ζητήστε απ το παιδί να τα ξαναβάλει στην ίδια σειρά.
  38. Ζητήστε από το παιδί να βρει από τα παραμύθια του ζώα με δυο πόδια, λουλούδια με κόκκινο χρώμα, φρούτα στρογγυλά κλπ
  39. Τοποθετεί οδοντογλυφίδες πάνω σε μια μπάλα πλαστελίνης για την δημιουργία ενός σκαντζόχοιρου
  40. Τοποθετούμε διάφορα ζωάκια σε ένα τραπέζι. Πχ αρκούδα λιοντάρι κουνέλι τίγρη και ένα ψαράκι. Ζητάμε να μας πει ποιο ζώο δεν ταιριάζει με τα υπόλοιπα. Συνεχίζουμε με τον ίδιο τρόπο με διαφορετικά ζώα και κατηγορίες. Πχ ψαράκι δελφίνι φώκια πεταλούδα. Υπάρχουν πάρα πολλοί συνδυασμοί και κατηγορίες. Η ίδια δραστηριότητα μπορεί να γίνει και με εικόνες ζώων.
  41. Βάζουμε σε μια λεκάνη φακές φασόλια και διάφορα μικρά αντικείμενα όπως ένα αυτοκινητάκι, ένα ζωάκι μια μικρή μπάλα κλπ κλείνουμε τα μάτια του με ένα μαντήλι και ζητάμε να βρει τα διάφορα αντικείμενα μέσω της αφής χωρίς οπτική επαφή. Για να ανεβάσουμε το επίπεδο ζητάμε να βρει τα φασόλια μέσα στις φακές.
  42. Φτιάχνουμε με την πλαστελίνη διάφορα σχήματα απλά (κύκλους, τετράγωνα, σταυρό) και πιο περίπλοκα (κύκλο και μέσα σταυρό, τετράγωνο και μέσα χι) και ζητάμε να φτιάξει ακριβώς τα ίδια κουλουράκια για να τα πουλήσουμε στην αγορά.
  43. Τοποθετούμε διάφορα κουτάκια από αναψυκτικά στο πάτωμα και ζητάμε από το παιδί να σύρει την μπάλα και να ρίξει όλα τα κουτάκια. (μπόουλινγκ)
  44. Τα παιδιά κινούν τα μέρη του σώματος τους που εμείς ονομάζουμε. Να επαναλάβετε, δένοντας τα μάτια τους.
  45. Πάρτε διάφορες πόζες. Τα παιδιά σας κοιτάζουν και σας μιμούνται.
  46. Ζητήστε από τα παιδιά να ενώσουν το κεφάλι τους με το κεφάλι του διπλανού τους, τον ωμό τους με τον ωμό του διπλανού τους, το μάγουλο με το μάγουλο του διπλανού τους κλπ
  47. Τα παιδιά τοποθετούν την μπάλα: ψηλά, χαμηλά, πάνω, κάτω, μπροστά, πίσω, πλάι, μακριά, κοντά.
  48. Ζητήστε από τα παιδιά να τοποθετηθούν: κάτω απ’ την καρέκλα, πίσω, μπρος, στην αριστερή και στην δεξιά πλευρά (εάν είναι πάνω από 6 ετών)
  49. Τοποθετείστε στο πάτωμα μερικά φύλλα χαρτιού Α4 σε απόσταση 30 εκατοστών το καθένα, τα παιδιά πρέπει να περάσουν ανάμεσα από αυτά χωρίς να τα αγγίξουν.
  50. Κάντε 3 διαφορετικές πράξεις και ζητήστε από τα παιδιά να τις ξανακάνουν με την ίδια σειρά.
  51. Τα παιδιά ονομάζουν με τη σειρά τα ρούχα που πρέπει να βάλουν όταν ντύνονται.
  52. Τοποθετείστε ζυμαρικά (μακαρόνια, κριθαράκι, μακαρονάκι κλπ) και ζητήστε από τα παιδιά να βάλουν μαζί αυτά που είναι όμοια.
  53. Ζητήστε από τα παιδιά να βρουν μέσα στο χώρο αντικείμενα που έχουν σχήμα: κύκλου, τετραγώνου, τρίγωνου, παραλληλόγραμμου
  54. Να μάθετε στα παιδιά τα ονόματα των ζωών και των μικρών τους. Ζητήστε να ονομάσουν ζώα που τρέχουν, κολυμπούν κλπ
  55. Ζητήστε από τα παιδιά να ζωγραφίσουν το περίγραμμα των χεριών τους.
Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Ανάπτυξη παιδιών

Εφαρμόζουμε σωστά τη μέθοδο πειθαρχίας «Θα μετρήσω ως το 3»

Όλοι οι γονείς έρχονται αντιμέτωποι με το θέμα της πειθαρχίας των παιδιών τους όταν αυτά δεν ακολουθούν κάποιους κανόνες που έχουν μεταξύ τους θεσπιστεί… Σε άλλους γονείς πετυχαίνει ο τρόπος που πειθαρχούν τη συμπεριφορά του παιδιού τους σε άλλους όχι… Όπως και να είναι όμως πρέπει να γνωρίζετε ότι οι προειδοποιήσεις σας γίνονται πιο αποτελεσματικές, όταν τις προσαρμόζετε στην ιδιοσυγκρασία του παιδιού σας. Για να καταλάβετε αν η προειδοποίηση «πιάνει» στο παιδί σας, σκεφτείτε: Πώς αντιδρά κάθε φορά που του λέτε «αυτό είναι προειδοποίηση. Αν το συνεχίσεις θα…».

Το κάθε παιδί αντιδρά διαφορετικά στις προειδοποιήσεις: Κάποια απαντούν προκλητικά «Τι θα μου κάνεις;», κάποια άλλα μπορεί να τρομάξουν, ακόμα και να βάλουν τα κλάματα. Για κάποια παιδιά η προειδοποίηση χρειάζεται να είναι αυστηρή και άμεση, ώστε να καταλάβουν ότι εννοείτε αυτό που τους λέτε, ενώ για άλλα είναι πιο αποτελεσματικό να χρησιμοποιήσετε απαλή φωνή και η απειλή να είναι μετριασμένη. Υπάρχουν και παιδιά που αντιδρούν καλύτερα με έναν συνδυασμό των δύο παραπάνω τρόπων. Μόνο εσείς ξέρετε τι χρειάζεται το παιδί σας.

Η προειδοποίηση του «1-2-3» είναι μία ακόμα μέθοδος πειθαρχίας που σε κάποια παιδιά «πιάνει», ενώ σε άλλα όχι. Για να «πιάσει», όμως, θέλει τρόπο…

Το μυστικό του επιτυχημένου μετρήματος!

Πιθανόν μπορεί να λέτε: «Θα μετρήσω ως το 3 και σε παρακαλώ να σταματήσεις να ….» . Όμως το κόλπο δεν πιάνει… Υπάρχουν δυο πράγματα που πρέπει να κάνετε τότε: Το ένα είναι να ανακοινώσετε στο παιδί, καθώς μετράτε, ποια θα είναι η επίπτωση της πράξης του, και το δεύτερο είναι να είστε συνεπείς στην επίπτωση αυτή. Σε κάθε περίπτωση, όμως, ο τρόπος που θα προειδοποιήσετε το παιδί, για να είναι αποτελεσματικός, θα πρέπει να ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία του.

Παράδειγμα για «δυναμικά» παιδιά:

Ένα παιδί με έντονη βούληση, δυναμισμό και πείσμα, χρειάζεται ξεκάθαρες, εμφατικές και αυστηρές οδηγίες, ώστε να μην συμπεράνει ότι αστειεύεστε. Πείτε λοιπόν:

«Μην γράφεις σε αυτό το βιβλίο, σε παρακαλώ».

Περιμένετε, λίγο, για να δείτε αν θα σταματήσει. Αν δεν σταματήσει, πείτε:

«Θα μετρήσω μέχρι το 3. Αν δεν σταματήσεις να γράφεις θα σου πάρω και το βιβλίο και τους μαρκαδόρους. Ένα.»
Περιμένετε τρία δευτερόλεπτα: «Δύο». Άλλα τρία δευτερόλεπτα: «Τρία». Αν συνεχίζει να μην σταματά αυτό που του έχετε ζητήσει πείτε «Βλέπω δεν μου δίνεις σημασία, οπότε θα μου δώσεις το βιβλίο και τους μαρκαδόρους αυτή τη στιγμή.»

Το παιδί δεν γίνεται να μη συμμορφωθεί αν σηκωθείτε αυτόματα και του πάρετε το βιβλίο και τους μαρκαδόρους.

Είναι πιθανό η μέθοδος αυτή πειθαρχίας να μην «πιάσει» με την πρώτη φορά που θα την εφαρμόσετε σε ένα παιδί με έντονη προσωπικότητα. Αν το παιδί, όμως, συνειδητοποιήσει από την πρώτη κιόλας φορά ότι το εννοείτε, θα πιάσει τις επόμενες.

Παράδειγμα για πιο ευαίσθητα και λιγότερο δυναμικά παιδιά:

Για ένα λιγότερο πεισματάρικο παιδί που δεν συνηθίζει να αντιδρά έντονα, αρκεί πιο απαλή φωνή και ίσως έντονη οπτική επαφή. Ήρεμα μπορείτε να πείτε:

«Αγάπη μου, σε παρακαλώ άσε κάτω τον μαρκαδόρο. Δεν ζωγραφίζουμε τα βιβλία.»

Περιμένετε τρία δευτερόλεπτα και αν το παιδί δεν συμμορφωθεί πείτε «Θα μετρήσω μέχρι το τρία, για να αφήσεις κάτω τον μαρκαδόρο και μετά θα στον πάρω. Ένα.»

Το πιθανότερο είναι στο σημείο αυτό το ήπιο παιδί θα συμμορφωθεί σε αυτό που του λέτε. Στην περίπτωση που δεν το κάνει, συνεχίστε να μετράτε μέχρι το τρία και αν συνεχίζει να μην συμμορφώνεται, χωρίς να πείτε κάτι παραπάνω, απλά πάρτε του τον μαρκαδόρο.

Έτσι, θα περάσετε με σαφήνεια το μήνυμα στο ευαίσθητο παιδί, αλλά χωρίς να το τρομάξετε.

Τι πρέπει να θυμάστε

Οι δύο παραπάνω τρόποι οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα, αλλά είναι προσαρμοσμένοι στην ιδιοσυγκρασία του κάθε παιδιού. Είναι δε εξίσου αποτελεσματικοί, γιατί βοηθούν το παιδί να συνειδητοποιήσει ότι η επίπτωση που του επιβάλλατε ήταν έπειτα από δική του επιλογή (εκείνο επέλεξε να συμμορφωθεί ή να μη συμμορφωθεί).

Μην δώσετε πολύ χρόνο στο παιδί μέχρι να συμμορφωθεί και να κάνει αυτό που του ζητάτε. Ο κανόνας του «3» δεν πρέπει να διαρκέσει πάνω από μισό λεπτό. Εξάλλου, σκοπός σας είναι να σταματήσει την ανεπίτρεπτη συμπεριφορά άμεσα και όχι όποτε εκείνο θέλει.

Κάποια μετέπειτα στιγμή, που θα μπορείτε να συζητήσετε ήρεμα με το παιδί, εξηγήστε του ότι το εννοείτε όταν το προειδοποιείτε για κάτι και ότι, χωρίς φωνές και απειλές, θα ακολουθεί πάντα κάποια επίπτωση όταν δεν συμμορφώνεται.

Τέλος, έχει μεγάλη σημασία να λέτε στο παιδί ποια θα είναι η επίπτωση, πριν ξεκινήσετε να μετράτε, και η επίπτωση αυτή να είναι άμεση και εφαρμόσιμη, πάντα όμως συμβατή με την ιδιοσυγκρασία του παιδιού.

Πηγή: proactiveparenting.net

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Ανάπτυξη παιδιών

Το πείραμα του μπισκότου!

Σήμερα θα ήθελα να αναφερθώ σε ένα ψυχολογικό πείραμα που αποτελεί σημείο αναφοράς κι έγινε σε δυο φάσεις με 20 χρόνια απόσταση μεταξύ τους! Τι πείραμα να είναι αυτό άραγε;

Το πείραμα το ξεκίνησε το 1960 ο ψυχολόγος Walter Mischel και συμμετείχε μια τάξη νηπιαγωγείου! Για να δούμε την υπόθεση του. Η διαδικασία ήταν η εξής: άφηναν το κάθε παιδί μόνο του για λίγη ώρα μέσα σε ένα δωμάτιο, έχοντας τοποθετήσει μπροστά του ένα πιάτο με ένα μπισκότο, λέγοντάς του: «Μπορείς να φας το μπισκότο αμέσως ή να περιμένεις να επιστρέψω. Αν όταν επιστρέψω δεν το έχεις φάει ακόμη, θα σου δώσω άλλο ένα».

Σε αυτήν τη φάση του πειράματος οι επιστήμονες ενδιαφέρονταν για τη συμπεριφορά του κάθε παιδιού. Μετά από 20 χρόνια συνέκριναν την επαγγελματική εξέλιξη και την οικογενειακή κατάσταση των παιδιών που είχαν περιμένει τον υπεύθυνο-κάτι που εκείνη την ώρα τους είχε προκαλέσει απογοήτευση-προκειμένου να πάρουν κάτι περισσότερο και την πορεία εκείνων που είχαν φάει αμέσως το μπισκότο. Το συμπέρασμα ήταν ότι τα πρώτα έπαιρναν μεγαλύτερο μισθό από τα δεύτερα και ήταν περισσότερο επιτυχημένα στην προσωπική κι επαγγελματική τους ζωή.

Η ικανότητα λοιπόν, κάποιου να αντιστέκεται στην άμεση ευχαρίστηση προκειμένου να λάβει αργότερα μια μεγαλύτερη ικανοποίηση αποδεικνύεται ότι αποφέρει καρπούς σε όλη τη διάρκεια της ζωής του. Γι’ αυτό είναι πολύ σημαντικό να μάθουμε στα παιδιά να προσδιορίζουν πρώτα τις ανάγκες τους κι ύστερα να αποφασίζουν αν θα τις ικανοποιήσουν άμεσα ή θα αναβάλουν την ικανοποίησή τους για αργότερα.

Επίσης, το πείραμα μπορεί να αποκτήσει άλλη ερμηνεία: τα παιδιά που έχουν την υπομονή να περιμένουν, ίσως μεγαλώνουν σε ένα περιβάλλον ενηλίκων που διακρίνεται από συνέπεια! Τα παιδιά που βιάζονται να φάνε την καραμέλα είναι ίσως παιδιά που έχουν μάθει ότι οι «μεγάλοι» είναι αναξιόπιστοι! Πιθανώς λοιπόν, το χαρακτηριστικό που έκανε τα «υπομονετικά» παιδιά να είναι πιο επιτυχημένα αργότερα, ήταν το αξιόπιστο περιβάλλον που μεγάλωσαν και όχι μια μεγαλύτερη ικανότητα να καθυστερούν την ικανοποίηση. Με βάση τα παραπάνω, φαίνεται ότι μια ακόμη σημαντική ιδιότητα του σωστού γονιού: η αξιοπιστία. Είναι σημαντικό, εκτός από το να είμαστε δοτικοί και στοργικοί, να κρατάμε μια αξιόπιστη στάση απέναντι στα παιδιά μας, για να τους εμπνεύσουμε εμπιστοσύνη τόσο απέναντι στον κόσμο των ενηλίκων όσο και προς τον εαυτό τους.

Καλό είναι να θυμάστε ότι όταν ένα παιδί θυμώνει ή φέρνεται ιδιότροπα , δε σημαίνει ότι δεν μας αγαπάει. Είναι μια γλώσσα με την οποία εκφράζει μια ανάγκη που δεν έχει ικανοποιηθεί. Εμείς ως γονείς, μπορούμε να μάθουμε στα παιδιά μας να διαχειρίζονται την αναμονή και την απογοήτευση και επίσης να διαχωρίζουν την ανάγκη από την επιθυμία και την ευχαρίστηση.

Τέλος, τα παιδιά είναι όντα που εξελίσσονται διαρκώς, άρα εξελίσσονται και οι ανάγκες τους. Για να ξέρουμε ποιες είναι οι ανάγκες και ικανότητες του παιδιού, είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζουμε τα στάδια της ψυχολογικής ανάπτυξης. Με αυτόν τον τρόπο δε θα ζητάμε από ένα παιδί πράγματα για τα οποία δεν είναι έτοιμο να ανταποκριθεί.

Ανταπόκριση στις ανάγκες δε σημαίνει να του κάνουμε όλα τα χατίρια! Ούτε να είμαστε πάντα διαθέσιμοι για οτιδήποτε ζητήσει! Σημαίνει όμως να μάθουμε να αναγνωρίζουμε τις ανάγκες του, να τις αποδεχόμαστε, να του λέμε συχνά πώς τις καταλαβαίνουμε και να τις ικανοποιούμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, όταν δεν έρχονται σε σύγκρουση με τις δικές μας ζωτικές ανάγκες. Μη διστάζετε να εξηγείτε στο παιδί σας ότι δεν μπορείτε να κάνετε αυτό που ζητάει τώρα, αλλά αργότερα. Μη λέτε ένα ξερό όχι….

Δημοσιεύθηκε στην Ανάπτυξη παιδιών,γλώσσα

Σχολεία αριστερών εγκεφάλων σε έναν κόσμο δεξιού εγκεφάλου

Ο δεξιός εγκέφαλος διαδραματίζει το βασικό ρόλο στην ανάπτυξη και τη νοημοσύνη. Είναι τόσος σημαντικός που έχει τοποθετηθεί ως βασικό στοιχείο της ιδιοφυΐας στον Άλμπερτ Αϊνστάιν, του ανθρώπου του οποίου το όνομα έχει συνδυαστεί για το τι σημαίνει νοημοσύνη. Για να μιλήσουμε για τη σημασία του σωστού εγκεφάλου, πρέπει πρώτα να καταλάβουμε το πώς ακριβώς αναπτύσσεται. Η Ayres είπε: «Ο εγκέφαλος είναι κυρίως μια αισθητήρια μηχανή επεξεργασίας. Αυτό σημαίνει ότι αισθανόμαστε τα πράγματα και παίρνουμε νόημα άμεσα από τις αισθήσεις.» Κατά τη διάρκεια των πρώτων επτά ετών της ζωής, μια ιδιαίτερα συγκεντρωμένη περίοδο ανάπτυξης από την ηλικία των τεσσάρων ετών, η ανάπτυξη του δεξιού ημισφαιρίου του εγκεφάλου, έχει προτεραιότητα και κυριαρχεί στη λειτουργία. 

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τα παιδιά μας έχουν τόσες ενεργές φαντασίες. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η ανάπτυξη εξαρτάται κυρίως από την αισθητηριακή εισροή. Είναι και ο λόγος για τον οποίο το ενεργό παιχνίδι και το περιβάλλον με αισθητηριακή ποικιλία, είναι τόσο σημαντική. Όταν τα παιδιά περνούν το χρόνο τους τρέχοντας, πέφτοντας σε  βρωμιές και παίζοντας με τη ζύμη, φαντάζονται έναν κόσμο πέρα από αυτό που μπορούν να δουν, τότε δηλαδή και το δεξί ημισφαίριο αποκτά επιπλέον μάθηση και ανάπτυξη. Και εδώ θα ήθελα να προσθέσω, ότι αυτό γίνεται πολύ περισσότερο απ ότι αν καθόταν, ακολουθώντας κανόνες και πειθαρχία.
Θα μιλήσουμε για το δεξί ημισφαίριο τώρα λίγο περισσότερο. Φανταστείτε την καλύτερη εικόνα ενός εγκεφάλου με όλη τη γκρίζα πλευρά του. Στη συνέχεια, δεξιά κάτω από τη μέση τρέχει μια ευθύγραμμη ρωγμή. Αυτή η σχισμή είναι η διαχωριστική γραμμή μεταξύ του δεξιού και του αριστερού ημισφαιρίου του εγκεφάλου.Ενώ έχουν παρόμοια εικόνα και οι δύο όψεις,  έχουν όμως διαφορετικές λειτουργίες. Το αριστερό τμήμα χρησιμοποιείται για πιο απλά, λογικά ή γραμμικά πρότυπα σκέψης. Το δεξί μας ημισφαίριο είναι πολύ πιο περίπλοκο. Ο δεξιός εγκέφαλος είναι γνωστός για το ρόλο του στη δημιουργία και τη φαντασία. Είναι το μέρος του εγκεφάλου που συνδέουμε με την κυριαρχία στους καλλιτέχνες και τους δημιουργούς. Αλλά κάνει και ακόμη  περισσότερα. Το δεξί ημισφαίριο είναι υπεύθυνο για την επεξεργασία των συναισθημάτων, την επίλυση προβλημάτων, την κριτική σκέψη, τον χωρικό προσανατολισμό και τη διαίσθηση.

Δεξιά και καθυστερήσεις σε αισθητηριακά ερεθίσματα

Με την ανάπτυξη του δεξιού ημισφαιρίου που εξαρτάται τόσο από την κίνηση και την αισθητηριακή εισροή, όσο και από το σχολικό περιβάλλον που λείπει σε αυτό το τμήμα, δεν εκπλήσσει το γεγονός ότι έχουμε παιδιά που αγωνίζονται να αναπτύξουν τις δεξιότητες που παρέχει ο  εγκέφαλος τους. Τα παιδιά (ενήλικες επίσης) με καθυστέρηση του δεξιού εγκεφάλου εμφανίζουν μια σειρά σημείων σε αρκετές διαφορετικές περιοχές. Συμπεριφορικά, δεν είναι πολύ λογικοί άνθρωποι και μπορεί να μην έχουν κοινωνική τακτικότητα, ή να είναι κατ ‘εξοχήν αντικοινωνικοί. Τείνουν να είναι αποδιοργανωμένοι, παρορμητικοί, εμμονικοί, αδιάφοροι ή να βαριούνται, ή / και ακατάλληλοι για κοινωνικές σχέσεις. Συναισθηματικά, εμφανίζουν αυθόρμητες εκρήξεις, ανησυχούν ή έχουν πολύ άγχος. Μπορεί να είναι δύσκολο να κατανοηθούν καθώς δεν παρουσιάζουν πολύ ισχυρή γλώσσα του σώματος. Μπορεί επίσης να παρουσιάσουν σκοτεινές και βίαιες σκέψεις ή έλλειψη ενσυναίσθησης. Μπορούν επίσης να παρουσιάζουν ένα ευρύ φάσμα αισθητηριακών συμπτωμάτων που σχετίζονται με υπερευαισθησία, όπως μια υψηλή ανοχή στον πόνο, προτιμούν τα ήπια τρόφιμα ή είναι γενικά επιλεκτικοί για το φαγητό και δεν γνωρίζουν τις ισχυρές μυρωδιές. Ωστόσο, τείνουν να παρουσιάζουν υπερευαισθησία στον ήχο και την αφή, προτιμώντας να αποφεύγουν τις δυνατές περιοχές και να αγγιχθούν από άλλους ανθρώπους, ή είτε από ρούχα. Τείνουν να είναι αδέξιοι και νευρικοί, με κακή στάση του σώματος και χαμηλό μυϊκό τόνο.

Σχολεία αριστερού εγκεφάλου σε έναν κόσμο δεξιού εγκεφάλου

Τα σχολεία είναι προσαρμοσμένα για την ανάπτυξη του αριστερού ημισφαιρίου.  Οι εκπαιδευτικοί μπορούν να δοκιμάσουν την πρόοδο των ανισοτήτων του αριστερού εγκεφάλου καλύτερα από ό, τι μπορούν να το κάνουν στο δεξιό εγκέφαλο. Και εμείς όμως εξακολουθούμε να διδάσκουμε τη μορφή που αναπτύχθηκε εδώ και πολύ καιρό. Στο παρελθόν, το εργατικό δυναμικό και η κοινωνία απαιτούσαν αριστερές σκέψεις. Οι θέσεις εργασίας κυριάρχησαν στην αγορά και οι άνθρωποι εργάστηκαν για ένα πιο ενιαίο όραμα εργασίας. Αλλά ο κόσμος μας τώρα είναι πολύ διαφορετικός. Οι άνθρωποι δημιουργούν τα δικά τους οράματα.  Λόγω της μετατόπισης στην κοινωνία, μεγαλώνουμε μεν κυρίαρχα παιδιά με νόημα και σκέψη, τα στέλνουμε όμως σε κυρίαρχα σχολεία του αριστερού εγκεφάλου.
Τα κυρίαρχα παιδιά με δεξιό ημισφαίριο  ευδοκιμούν στο παιχνίδι και στην κίνηση για να μάθουν. Προσπαθούν με ολιστικούς τρόπους να μάθουν, με διάδραση και πολύ κίνηση. Όταν φυσικά τους ζητούν να εκτελούν σε ένα σχολείο πιο τυποποιημένο, μας έρχονται πίσω με διαγνώσεις όπως η ΔΕΠ-Υ και έτσι η μάθηση αμφισβητείται αρκετά.  Η άλλη πρόκληση αυτής της κατάστασης είναι η συσσώρευση των παιδιών που απομένουν με υποανάπτυκτο δεξιό ημισφαίριο. Εκτός από το ότι είναι μια αισθητηριακή μηχανή, ο εγκέφαλος είναι μια μηχανή που χρειάζεται να γεμίζει διαρκώς, πράγμα που συνήθως δεν συμβαίνει. Δηλαδή φανταστείτε αυτό που δεν χρησιμοποιείται, παίρνει και πετάει τις νέες πληροφορίες, καθώς δεν έχει μάθει τον τρόπο να τις κρατά. Τα παιδιά που έχουν κυρίαρχο τον αριστερό εγκεφάλο χρειάζονται επίσης την ώθηση από τα δεξί τους ημισφαίριο για να αποφύγουν τα δυσάρεστα συμπτώματα, όπως και η καθυστερημένη ανάπτυξη του δεξιού εγκεφάλου. 
Ο Sally Goddard Blythe λέει: «Οι αλληλουχίες πληροφοριών όπως το αλφάβητο ή οι πίνακες πολλαπλασιασμού μπορούν να απομνημονευθούν εύκολα εάν μαθευτούν με κίνηση ή βυθιστούν σε έμμετρο ρυθμό ή τραγούδι. Το παιδί μπορεί να μην καταλάβει την έννοια αυτού που έχει μάθει, αλλά οι πληροφορίες αποθηκεύονται και είναι διαθέσιμες όταν χρειάζονται αργότερα».       
Ένα τέλειο παράδειγμα ενσωμάτωσης και συμπόρευσης αριστερού και δεξιού ημισφαιρίου, είναι μια πιο ολοκληρωμένη προσέγγιση της μάθησης.
Επιμέλεια:  Τάσος Μώκας, Εκπαιδευτικός, Λογοθεραπευτής s.i.  Επιστημονικός υπεύθυνος Κιβωτού Εξέλιξης


Δημοσιεύθηκε στην τεχνολογία

Ψηφιακή Ακαδημία Πολιτών

Η Ψηφιακή Ακαδημία Πολιτών είναι διαθέσιμη σε όλους τους πολίτες που θέλουν να βελτιώσουν τις ψηφιακές τους δεξιότητες με δωρεάν εκπαιδευτικό υλικό, ελεύθερα διαθέσιμο στους πολίτες. Στην πρώτη της έκδοση η Ψηφιακή Ακαδημία Πολιτών διαθέτει πάνω από 150 μαθήματα βασικού και προχωρημένου επιπέδου που αντιστοιχούν σε πάνω από 1.500 ώρες εκπαίδευσης.

Πατήστε στην εικόνα για να μεταβείτε στην πλατφόρμα.
Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Ανάπτυξη παιδιών

Χρήσιμες συμβουλές από τον παιδοψυχολόγο Haim G. Ginott

Ο Haim G. Ginott (1922-1973) ήταν Ισραηλινός εκπαιδευτικός, παιδοψυχολόγος, ψυχοθεραπευτής και σύμβουλος γονιών, ο οποίος μετανάστευσε στην Αμερική από το 1952 και μετά. Οι πρωτοπόρες τεχνικές του για διάλογο με τα παιδιά διδάσκονται μέχρι σήμερα. 

Το δε βιβλίο του Between Parent and Child έγινε αμέσως best seller και παραμένει δημοφιλές μέχρι σήμερα, καθώς μέσω αυτού δίνονται συγκεκριμένες συμβουλές για βασικές αρχές της επικοινωνίας που θα καθοδηγήσουν τους γονείς να ζουν με τα παιδιά τους σε πλαίσιο αμοιβαίου σεβασμού και αξιοπρέπειας.

Ας διαβάσουμε από τα πολλά γραφόμενα του βιβλίου τα 10 σπουδαιότερα που πιστεύω ότι θα φανούν πολύτιμα στον κάθε γονιό:

1.«Έχω φτάσει στο τρομακτικό συμπέρασμα, ότι εγώ είμαι ο καθοριστικός παράγοντας. Είναι η προσωπική μου προσέγγιση που δημιουργεί το κλίμα. Είναι η καθημερινή μου διάθεση που φτιάχνει τον καιρό. Κατέχω τρομερή ισχύ για να κάνω τη ζωή μου δυστυχισμένη ή ευχάριστη. Μπορώ να γίνω όργανο βασανιστηρίων ή εργαλείο έμπνευσης, μπορώ να ταπεινώσω ή να διασκεδάσω, να πληγώσω ή να ανακουφίσω. Σε κάθε περίπτωση, είναι η δική μου αντίδραση που θα καθορίσει αν μια κρίση θα κλιμακωθεί ή όχι, και αν ένα άτομο θα γίνει περισσότερο ή λιγότερο άνθρωπος. Αν φερόμαστε στους ανθρώπους όπως είναι, τους κάνουμε χειρότερους. Αν φερόμαστε στους ανθρώπους όπως θα έπρεπε να είναι, τους βοηθάμε να γίνουν όσα είναι ικανοί να γίνουν

2. «Αν θέλετε τα παιδιά σας να βελτιωθούν, αφήστε τα να ακούσουν τα ωραία πράγματα που λέτε για εκείνα στους άλλους»

3. «Τι λέμε σε έναν καλεσμένο μας που ξέχασε την ομπρέλα του; Τρέχουμε πίσω του και λέμε: Τι σου συμβαίνει; Κάθε φορά που με επισκέπτεσαι ξεχνάς κάτι. Αν δεν είναι το ένα, θα είναι το άλλο. Γιατί δεν μπορείς να είσαι σαν την αδερφή σου; Όταν εκείνη επισκέπτεται, ξέρει πώς να συμπεριφερθεί. Είσαι 44 ετών! Δεν θα μάθεις ποτέ; Δεν είμαι σκλάβος σου να τρέχω εγώ για εσένα. Ακόμα και το κεφάλι σου θα ξέχναγες αν δεν ήταν κολλημένο στους ώμους σου!; Δεν μιλάμε ποτέ έτσι σε έναν καλεσμένο. Του λέμε: “Ορίστε η ομπρέλα σου”, χωρίς να προσθέσουμε “ανόητε”. Οι γονείς πρέπει να αρχίσουν να μιλάνε στα παιδιά τους, όπως μιλάνε στους καλεσμένους τους

4. «Μπορεί οι γονείς να κατέχουν το γνήσιο κλειδί για τις εμπειρίες του παιδιού τους, όμως και οι δάσκαλοι έχουν ένα αντικλείδι. Και εκείνοι μπορούν να ανοίξουν και να κλείσουν τα μυαλά και τις καρδιές των παιδιών

5. «Η κακή συμπεριφορά και η τιμωρία δεν είναι αντίθετα που ακυρώνουν το ένα το άλλο –αντίθετα, θρέφουν και ενισχύουν το ένα το άλλο

6. «Όπως ένας καλά εκπαιδευμένος χειρουργός που προσέχει πού κόβει, έτσι και οι γονείς χρειάζεται να γίνουν πιο ικανοί στη χρήση των λέξεων. Γιατί τα λόγια είναι σαν μαχαίρια. Μπορούν να προκαλέσουν, αν όχι σωματικές, σίγουρα πολλές ψυχικές πληγές

7. «Η επικοινωνία με τα παιδιά θα πρέπει να βασίζεται στον σεβασμό και την επιδεξιότητα: Απαιτεί (α) το μήνυμα να διαφυλάττει τον αυτοσεβασμό του παιδιού και του γονιού και (β) οι δηλώσεις κατανόησης να προηγούνται των δηλώσεων συμβουλών ή οδηγιών

8. «Η επιβράβευση είναι περισσότερο βοηθητική και απολαυστική όταν δεν ανακοινώνεται από πριν, αλλά έρχεται ως έκπληξη. Όταν αντιπροσωπεύει αναγνώριση και εκτίμηση.»

9. «Ένας τρόπος με τον οποίον οι γονείς μπορούν να αποτρέψουν τα παιδιά από το να λένε ψέματα είναι να αποφεύγουν να τα ρωτούν “γιατί”. Κάποτε το “γιατί” χρησιμοποιούνταν στις ανακρίσεις. Αυτό πλέον έχει σταματήσει. Για τα παιδιά το “γιατί” δείχνει την αποδοκιμασία των γονιών, την απογοήτευσή τους και την δυσαρέσκειά τους. Προκαλεί την ηχώ από παλαιότερες κατακρίσεις. Ακόμα και ένα απλό “Γιατί το έκανες αυτό;” μπορεί να υπονοεί “Γιατί έκανες κάτι τόσο ανόητο;”»

10. Ποιος είναι ο στόχος των γονιών; 

Να βοηθούν ένα παιδί να μεγαλώνει και να γίνεται ένας αξιοπρεπής Άνθρωπος, ένα άτομο με συμπόνια, με δέσμευση και ενδιαφέρον για τους άλλους.


Ας προβληματιστούμε και ας σκεφτούμε καλύτερα τη συμπεριφορά μας είτε ως δάσκαλοι είτε ως γονείς απέναντι στα παιδιά που μεγαλώνουμε καθώς μας έχουν ως πρότυπα.Ας προσπαθούμε να είμαστε θετικά πρότυπα για τα παιδιά για να γίνουν χρήσιμοι και παραγωγικοί άνθρωποι στην κοινωνία με ενσυναίσθηση και ηθικές αξίες…
Δημοσιεύθηκε στην διδασκαλία

Live streaming μαθήματα από τις σχολικές αίθουσες…

Χθες το βράδυ ψηφίστηκε από την ολομέλεια της βουλής τροπολογία που όπως είχε αναγγελθεί, παρέχεται η δυνατότητα ταυτόχρονης διδασκαλίας σε μαθητές που συμμετέχουν στο μάθημα με φυσική παρουσία και σε μαθητές που συμμετέχουν εξ αποστάσεως, σε περίπτωση επιδημικής νόσου.

Επιπλέον, προβλέπεται, σε περίπτωση έκτακτου ή απρόβλεπτου γεγονότος, η δυνατότητα συνολικής σύγχρονης εξ αποστάσεως εκπαίδευσης, για όσο διαρκεί η έκτακτη ή απρόβλεπτη συνθήκη (π.χ. σε περίπτωση φυσικών καταστροφών).

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΤΕ ΤΗΝ ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Το υπουργείο Παιδείας επισημαίνει ότι η διάταξη συντάχθηκε μετά από διαβούλευση με την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα.

Σύμφωνα με την άποψη της ΟΙΕΛΕ η επί της ουσίας συναίνεση της Αρχής με μια νομοθετική ρύθμιση που καταστρατηγεί το Σύνταγμα, το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο για τα προσωπικά δεδομένα, εγχώριες και διεθνείς συνθήκες, εκπλήσσει δυσάρεστα και γεννά εύλογες απορίες. Διότι τέσσερα μόλις χρόνια πριν η ίδια Αρχή με απόφασή της (77/2016) προέβη σε αυστηρή προειδοποίηση προς το Πανεπιστήμιο Κρήτης, διότι μη αποσπώντας τη συναίνεση εκπαιδευτικών και φοιτητών, επιχείρησε τη μετάδοση μαθημάτων. Χαρακτηριστικά η απόφαση (επικαλούμενη τον τότε ισχύοντα νόμο 2472/1997, οι διατάξεις του οποίου είναι, εν πολλοίς, κοινές με το σημερινό νομοθετικό πλαίσιο του Ν. 4624/2019) αναφέρει ότι:

  • Σύµφωνα µε το άρ. 2 στοιχ. α΄ του ν. 2472/1997 και τις αιτιολογικές σκέψεις 14-17 στο προοίµιο της Οδηγίας 95/46/ΕΚ, τα δεδοµένα ήχου και εικόνας, εφόσον αναφέρονται σε πρόσωπα, συνιστούν δεδοµένα προσωπικού χαρακτήρα.
  • Σύµφωνα µε το άρθρο 5 παρ. 1 ν. 2472/1997, επεξεργασία δεδοµένων επιτρέπεται µόνο όταν το υποκείµενο έχει δώσει τη συγκατάθεσή του.
  • Σύµφωνα µε το άρθρο 7 ν. 2472/1997, για την συλλογή και η επεξεργασία ευαίσθητων δεδοµένων, καθώς και την ίδρυση και λειτουργία σχετικού αρχείου, απαιτείται άδεια της Αρχής.
  • Επισημαίνεται ότι χρειάζεται η συναίνεση εκπαιδευτικών και φοιτητών, αν και για τους εκπαιδευτικούς τονίζει πως συχνά, το στοιχείο της εξάρτησης, που κατά κανόνα κυριαρχεί στις σχέσεις εργοδότη-εργαζόµενου, αποδυναµώνει τη βαρύτητα της ελεύθερης συγκατάθεσης. Για τους διδασκόμενους αναφέρει πως, σε περίπτωση μη συγκατάθεσης, «θα πρέπει να υπάρχει µέριµνα ώστε να µην υπάρξει µετάδοση της φωνής του φοιτητή στο διαδίκτυο. Αυτό για τη µεν απευθείας µετάδοση προϋποθέτει δυνατότητα ανωνυµοποίησης (π.χ. µέσω σίγασης του µικροφώνου ή αλλαγή χροιάς/παραµόρφωση φωνής)».

Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να σας καταθέσω την προσωπική μου άποψη…Μία μερίδα δημοσιογράφων άρχισαν ήδη να εκφέρουν την άποψη ότι «οι εκπαιδευτικοί φοβούνται τις κάμερες γιατί έχουν πολλές αδυναμίες να κρύψουν και γιατί φοβούνται την αξιολόγησή τους». Η επιχείρηση απαξίωσης των εκπαιδευτικών στην κοινή γνώμη είναι ξανά στο προσκήνιο.

Δυστυχώς, μόνο ρηχοί άνθρωποι μπορεί να εκφέρουν τέτοιες απόψεις για την αντίδρασή μας στη μαγνητοσκόπηση της διδασκαλίας. Αγαπητοί, καλό είναι να γνωρίζετε ότι οι «πολλές αδυναμίες» που έχουν αρκετοί από εμάς καθημερινά κρίνονται και αξιολογούνται από τα παιδιά πρωτίστως και κατ´ επέκταση από το οικογενειακό περιβάλλον του κάθε παιδιού. Άρα εμείς δεν έχουμε να φοβηθούμε κάτι! Τη δουλειά μας θα συνεχίσουμε να την κάνουμε ελεύθερα με αγάπη και ενδιαφέρον διδάσκοντας αξίες στους αυριανούς πολίτες της Ελλάδας.

Εμάς άλλα μας ανησυχούν… Αρχικά, η έκθεση ανήλικων παιδιών σε μάτια τρίτων…πιθανόν και σε μάτια παιδόφιλων… Κατά δεύτερον, απορώ με τη συγκατάθεση της ΑΠΠΔ η οποία με εγκύκλιο κάθε χρόνο μέσω του Υπουργείου μας τονίζει όλα τα απαραίτητα μέτρα που πρέπει να τηρούμε σε περίπτωση που ανεβάσουμε στο διαδίκτυο φωτογραφίες μαθητών..Τώρα γιατί άλλαξε άραγε η στάση της; Μεταμορφώθηκε η κοινωνία μας τόσο γρήγορα και δεν υπάρχουν πλέον κίνδυνοι; Τρίτον, ως εκπαιδευτικός και με σπουδές στην ειδική αγωγή θέλω να εκφράσω τον προβληματισμό μου καθώς σε κάθε σχολείο υπάρχουν παιδιά με Διαταραχές Αυτιστικού Φάσματος, Ειδικές Μαθησιακές Διαταραχές και προβλήματα συμπεριφοράς. Αυτά τα παιδιά έχουν ιατρικές διαγνώσεις και προβλέπεται για αυτά εκ του νόμου ιατρικό απόρρητο, το οποίο βέβαια θα παραβιαστεί κατάφωρα όταν εκτεθούν μέσω της κάμερας σε τρίτα μάτια. Τέταρτο, εντείνεται η ανισότητα στην παροχή ίσων ευκαιριών μάθησης στους μαθητές

Σε ό,τι αφορά τους μαθητές που δεν δύνανται να παρακολουθήσουν δια ζώσης το μάθημα της τάξης, μπορούν κάλλιστα να υποστηριχθούν μέσω της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης, είτε με σύγχρονες, είτε με ασύγχρονες μεθόδους διδασκαλίας, είτε συνδυαστικά, όπως κάθε φορά θα κρίνουν οι εκπαιδευτικοί τους.
Υπάρχει άλλωστε η θετική εμπειρία από την εφαρμογή της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης των δύο τελευταίων μηνών, όπου οι εκπαιδευτικοί με υψηλό αίσθημα ευθύνης στήριξαν και διατήρησαν ζωντανή την παιδαγωγική σχέση με τους μαθητές τους.

Τέλος, η διδασκαλία είναι μια ζωντανή διαδικασία που κάθε μέρα πλάθεται από τον εκπαιδευτικό και τους μαθητές. Ο Φινλανδός παιδαγωγός Matti Koskenniemi χρησιμοποιούσε τον όρο «παιδαγωγική αγάπη»,που όσοι είναι εκπαιδευτικοί καταλαβαίνουν πως είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της δουλειάς τους. Γιατί η διδασκαλία μπορεί να γίνεται με διάφορους τρόπους, ανάλογα με τη φιλοσοφία του εκπαιδευτικού και την τάξη που διδάσκει κάθε φορά, αλλά σίγουρα για να είναι αποτελεσματική χρειάζεται και την καρδιά.

Με την μαγνητοσκόπηση, οι καρδιές θα είναι όλες κλειδωμένες, ο αυθορμητισμός θα περιοριστεί και το κέφι και η καλή διάθεση σιγά-σιγά θα σβήσουν… Το μάθημα θα είναι ψυχρό και άχαρο αφού θα γνωρίζουν παιδιά και εκπαιδευτικός ότι υπάρχουν στην τάξη τους, που είναι το σπίτι τους, κι άλλα άτομα που παρακολουθούν κρυφά από την κλειδαρότρυπα…Η ιερή ιδιωτικότητα των παιδιών μας και η δική μας θίγεται και θα την υπερασπιστούμε διαφυλάσσοντας την αγάπη για τους μαθητές μας και την αξιοπρέπεια όλων μας….

Δημοσιεύθηκε στην ελεύθερος χρόνος

«Μένουμε σπίτι, Παίζουμε σπίτι»

Ο Δήμος Πεντέλης καλεί τα παιδιά προσχολικής ηλικίας αλλά και λίγο μεγαλύτερα και τους γονείς τους, να παίξουν, να κατασκευάσουν, να μαγειρέψουν, να ακούσουν ή να διαβάσουν με τους γονείς τους παραμύθια και άλλες ιστορίες, και να εκπαιδευτούν στο σπίτι.

O Ηλίας Τσουχνικάς, Εντεταλμένος Δημοτικός Σύμβουλος για τα θέματα των Παιδικών Σταθμών,σε συνεργασία με τις Διευθύντριες και τις δασκάλες των Παιδικών Σταθμών της Κοινωνικής Υπηρεσίας του Δήμου Πεντέλης, δημιούργησαν και σας παρουσιάζουν την ενότητα «Μένουμε σπίτι, Παίζουμε σπίτι». 

Πατήστε στην επόμενη εικόνα για να μεταβείτε στην δωρεάν εκπαιδευτική πλατφόρμα για τη δημιουργική απασχόληση των μικρών παιδιών!

Σας εύχομαι να έχετε όμορφες ώρες δημιουργίας και παιχνιδιού!
Δημοσιεύθηκε στην ειδική αγωγή

Κοινωνικές ιστορίες για την προστασία από τον κορωνοιο

Καλημέρα σε όλους κι ελπίζω να σας βρίσκω καλά!
Καθώς τα άτομα που βρίσκονται στις ειδικές κατηγορίες πληθυσμού και συγκεκριμένα στο φάσμα του αυτισμού χρειάζονται τη δίκη τους εξατομικευμένη υποστήριξη και βοήθεια αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σας ένα άρθρο που αφορά τη διαχείριση της πανδημίας του κορωνοϊού σε οικογένειες παιδιών με ΔΑΦ από την  Γιορμέζη Αργυρώ, εκπαιδευτικό του 1ου ΚΕΣΥ Αχαΐας. Πατήστε εδώ για να το διαβάσετε.
Τέλος, μπορείτε να διαβάσετε τις παρακάτω κοινωνικές ιστορίες που βοηθούν τα άτομα με αυτισμό στην καλύτερη κατανόηση της παρούσης κατάστασης που βιώνουμε. Πατήστε στον παρακάτω σύνδεσμο για να την κατεβάσετε!
Λίγα λόγια για τις κοινωνικές ιστορίες:
Μία Κοινωνική Ιστορία είναι μία σύντομη ιστορία που έχει μία συγκεκριμένη μορφή και στοχεύει να περιγράψει με αντικειμενικό τρόπο μία κοινωνική κατάσταση, ένα άτομο, μία ικανότητα, ένα γεγονός ή μία έννοια.
Μία Κοινωνική Ιστορία περιγράφει μία κοινωνική κατάσταση όπως την αντιλαμβάνεται το παιδί με αυτισμό και όχι ένα φυσιολογικό άτομο. Επιπλέον μία Κοινωνική Ιστορία μπορεί να εφαρμοστεί σε διαφορετικά περιβάλλοντα και σε πολλές διαφορετικές κοινωνικές περιστάσεις.
Οι Κοινωνικές Ιστορίες στοχεύουν να βοηθήσουν το παιδί με αυτισμό στην επίλυση προβλημάτων που απορρέουν από την αδυναμία τους να ερμηνεύουν τις κοινωνικές συμπεριφορές των άλλων με βάση τις νοητικές τους καταστάσεις. Συγκεκριμένα οι Κοινωνικές Ιστορίες περιλαμβάνουν οπτικές οδηγίες με τη μορφή εικόνων ή σχεδίων που έχουν μία σταθερή μορφή και το παιδί με αυτισμό μπορεί να προσφύγει σε αυτές όποτε θέλει.
Τέλος, σας προτείνω τα παρακάτω βιβλία και τις εικονοκάρτες των επιστημονικών εκδόσεων upbility.gr .
Το e-book με τίτλο “Κοινωνικές καταστάσεις για εφήβους” έχει σχεδιαστεί για εφήβους στο αυτιστικό φάσμα, αλλά μπορεί να εφαρμοστεί και σε άλλα παιδιά-εφήβους, με σκοπό την ανάπτυξη της κοινωνικής τους επικοινωνίας.  Παρέχει ποικίλες πληροφορίες για την κατανόηση των κοινωνικών καταστάσεων σε μορφή σύντομων ιστοριών. Διαθέτει εξήντα διαφορετικές ιστορίες για την επίλυση προβλημάτων, οι οποίες συνοδεύονται με κατευθυντήριες ερωτήσεις και συγκεκριμένα βήματα επίλυσης, μέσω συζήτησης και γραπτού λόγου.
Πολλά παιδιά δυσκολεύονται να εκφράσουν τα συναισθήματά τους και να διαχειριστούν μια στρεσογόνα κατάσταση. Οι δυσκολίες αυτές σχετίζονται με το άγχος, το στρες ή τα μικροπροβλήματα της καθημερινότητας. Το ψηφιακό υλικό με τίτλο «Στρατηγικές Αντιμετώπισης» χωρίζεται σε δύο μέρη. Στο πρώτο μέρος αναφέρονται 19 στρατηγικές αντιμετώπισης, ενώ το δεύτερο μέρος αποτελείται από 100 κάρτες επιλογής διάφορων δραστηριοτήτων για την αντιμετώπιση στρεσογόνων καταστάσεων.
ΗΛΙΚΙΕΣ: 5+
Η νέα σειρά δραστηριοτήτων με τη χρήση καρτών, «Κοινωνικές Καταστάσεις»είναι ένας θαυμάσιος τρόπος για να βοηθήσει τους μαθητές σας να συζητήσουν και να εκφράσουν τις ανησυχίες τους. Έχουν επιλεγεί μια σειρά πραγματικών καταστάσεων στο σχολείο, στο σπίτι, σε εξωτερικές δραστηριότητες και σε σχέση με τα συναισθήματά τους. Το παρόν eBook είναι το δεύτερο τεύχος της σειράς και περιλαμβάνει καταστάσεις που καλείται να αντιμετωπίσει σε εξωτερικές δραστηριότητες.
Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

Πώς μαθαίνουν τα παιδιά;

Ανακαλύψτε και κατανοήστε τον ξεχωριστό τρόπο μάθησης των παιδιών σας που θα τα βοηθήσει να στοιχειοθετήσουν ένα φιλικό περιβάλλον στο σπίτι και να εκμεταλλευτούν το μάξιμουμ των δυνατοτήτων τους.
Σαν τρόπος μάθησης έχει προσδιοριστεί ο τρόπος με τον οποίον ο κάθε σπουδαστής μαθαίνει περισσότερο αποτελεσματικά. Έρευνες έχουν καταδείξει πως, όταν η παράδοση του μαθήματος και οι δυνατότητες μελέτης συμπίπτουν με τους μηχανισμούς του τρόπου μάθησης που χρησιμοποιεί ένας σπουδαστής, τότε αποκτάται μεγαλύτερη γνώση σε λιγότερο χρόνο

Πώς μαθαίνει καλύτερα το παιδί; 
Εάν στο παιδί σας αρέσει πάντα ν’ ακούει ιστορίες, οι πιθανότητες κλείνουν να εφαρμόζει την «ακουστική μέθοδο» μάθησης, μέσω της οποίας κατανοεί και θυμάται καλύτερα την ύλη. Ο ακουστικός μαθητής δεν αδημονεί όταν ο δάσκαλος μιλάει για μεγάλο διάστημα, μπορεί να θυμάται προφορικές οδηγίες και να απολαμβάνει ακουστικά την ύλη που διαβάζεται μεγαλόφωνα. Εάν το παιδί σας είναι ακουστικός τύπος, μπορείτε να το βοηθήσετε στην εργασία του στο σπίτι με το να επαναλαμβάνετε, για παράδειγμα, τον πολλαπλασιασμό ή να συλλαβίζετε λέξεις φωναχτά. 

Η εποπτική μάθηση, από την άλλη πλευρά, απαιτεί να δείτε μερικές καταγραφές ή διευκρινήσεις για να ξαναθυμηθείτε. Η εποπτική μάθηση συχνά δημιουργεί (συνθέτει) εικόνες, χάρτες ή αναπαραστάσεις για να βοηθήσει στην οργάνωση και την απομνημόνευση του υλικού. Εάν το παιδί σας προσεγγίζει τα πάντα εποπτικά, δείξτε του τον τρόπο να εργάζεται, οι πιθανότητες είναι να είναι κιναισθητικό, όπως αναφέρεται στην ιατρική ορολογία, να είναι ένας μαθητής που χρησιμοποιεί τον «απτό τρόπο’» μάθησης, μια πλευρά μάθησης που απαιτεί προσωπική εμπειρία για τα πράγματα και όχι μόνον διάβασμα ή ακούσματα από τους άλλους. Τα παιδιά αυτά χαίρονται να εργάζονται συλλογικά και να μοιράζονται τις γνώσεις με τους άλλους. 
Οι πιο επιτυχημένοι μαθητές δεν περιορίζονται σε έναν μόνον τύπο μάθησης. Χρησιμοποιούν όλες τις αισθήσεις τους, συχνά αντισταθμίζοντας τα πεδία των αδυναμιών τους με αυτά των ικανοτήτων τους. Παραδεχθείτε πως εσείς και το παιδί σας μπορεί να έχετε εντελώς διαφορετικό τρόπο μάθησης. Εάν προτίθεστε να το βοηθήσετε στην σχολική του εργασία, πρέπει να είστε ευαισθητοποιημένοι στον μοναδικό τρόπο με τον οποίο αυτό μαθαίνει. Μην επιτρέπετε διαμάχες αναφορικά με τον τρόπο διεκπεραίωσης της σχολικής του εργασίας, κάτι που θα φέρει διχασμό και θα χαθεί η οικογενειακή γαλήνη. 

Με ποιο τρόπο μπορείτε να βοηθήσετε; Πειραματιστείτε με διάφορους τύπους μάθησης ή τεχνικές μελέτης για να διαπιστώσετε ποιος τρόπος είναι ο πιο αποτελεσματικός για το παιδί. 

Εάν το παιδί χρειάζεται κάποιες εποπτικές ιδέες για να μάθει, βοηθήστε το να μάθει να κάνει σχηματικές παραστάσεις, διαγράμματα και να ζωγραφίζει εικόνες. 
Εάν είναι απαραίτητο να πειραματίζεται, γράφετε συλλαβίζοντας λέξεις στην άμμο ή στον αέρα. 
Εάν είναι απαραίτητο ν’ ακούει, προσπαθήστε να μαγνητοφωνείτε τις εργασίες του. 
Εάν το παιδί έχει επιδόσεις σε πρακτικές εφαρμογές και δημιουργικές δραστηριότητες, προσπαθήστε να δημιουργήσετε κατάλληλες ευκαιρίες μάθησης μέσα στο πρόγραμμα της οικογένειας. 
Παζλ, μοντελισμός, παιχνίδια, εργαλειοθήκες για κατασκευές δίνουν νόημα στη γνώση για όσα παιδιά μαθαίνουν μ’ αυτόν τον τρόπο. 

Να χαίρεστε για τις ικανότητες των παιδιών. 
Δώστε τους το έναυσμα ν’ ασχοληθούν με χόμπι και εκτός του σπιτιού δραστηριότητες για να εφαρμόσουν τον τρόπο μάθησης που τους ταιριάζει, το ταλέντο τους και τις ικανότητές τους, με απώτερο σκοπό όσο το δυνατόν μεγαλύτερα οφέλη. 

Κέφι και χαρά να συνοδεύουν τη μάθηση!