Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

Εκδρομή στις πανέμορφες πηγές της Κρύας

Τη Δευτέρα θα χτυπήσει το πρώτο κουδούνι 
της νέας σχολικής χρονιάς…
Μέχρι τότε έχουμε λίγο χρόνο ακόμη για να ταξιδέψουμε παρέα με την Αθανασία Χρ., τη «Μικρή Δημοσιογράφο»της Δ2 τάξης ως την όμορφη Λιβαδειά!
Ας διαβάσουμε τις υπέροχες αναμνήσεις της Αθανασίας από την οικογενειακή της εκδρομή στις Πηγές Κρύας…

Φέτος το καλοκαίρι με την οικογένειά μου επισκεφτήκαμε ένα πανέμορφο και καταπράσινο μέρος στο κέντρο της Λιβαδειάς, τις πηγές της Κρύας.

Οι πηγές του ποταμού βρίσκονται στην περιοχή Κρύα, νότια της Λιβαδειάς. Εκεί, μέσα από ένα νερόμυλο ξεκινάει την διαδρομή του για την πόλη. Περνάει ανάμεσα από παλιά κτίρια και κάτω από πέτρινα τοξωτά γεφύρια δημιουργώντας μικρούς καταρράκτες. Μεγάλα πλατάνια και λιθόστρωτα δρομάκια ομορφαίνουν τον περίγυρο του ποταμού. Το κέντρο της πόλης, απ’ όπου περνάει η Έρκυνα, αποτελεί σημείο συνάντησης και τόπο αναψυχής για τους κατοίκους.
Η τοποθεσία της Κρύας είναι ένα κομμάτι πράσινης όασης που δένει αρμονικά με το οικιστικό τμήμα της πόλης της Λιβαδειάς ευνοώντας έτσι την άμεση πρόσβαση των κατοίκων της σε αυτή. Αποτελεί το σημαντικότερο από ίσως κομμάτι αναψυχής της πόλης το οποίο έχει εκμεταλλευτεί τουριστικά σε ήπιο βαθμό με την δημιουργία πεζόδρομου πάνω ακριβώς από τα τρεχούμενα νερά.
Τα νερά της Κρύας προέρχονται από τον ποταμό Έρκυνα, ενώ η περιοχή στην αρχαιότητα είχε ιδιαίτερη σημασία καθώς εκεί βρισκόταν το ξακουστό μαντείο του Τρυφώνιου Διός στο οποίο οι Αρχαίοι Έλληνες λούζονταν και έπιναν το νερό των πηγών της λήθης και της νοημοσύνης πριν πάρουν τον απόρρητο χρησμό του μαντείου. 
Ανάμεσα στα νερά του ποταμού της Λιβαδειάς ξεπροβάλλει σε ένα βράχο η προτομή μιας όμορφης γυναίκας. Είναι η νύμφη Έρκυνα από την όποια πήρε το όνομα του το ποτάμι. Πρόκειται για το άλλο μεγάλο θηλυκό ποτάμι της Ελλάδας μετά τη Νέδα που βρίσκεται στην Ηλεία. Το ποτάμι κοσμεί την περιοχή της Λιβαδειάς​ από τα αρχαία χρόνια. Σύμφωνα με τη μυθολογία, η ροή του ξεκίνησε​ κατά τη διάρκεια ενός παιχνιδιού της Έρκυνας με την φίλη της την Περσεφόνη. Ενώ έπαιζαν με μια χήνα στο άλσος Τροφωνίου,το πτηνό απομακρύνθηκε και κρύφτηκε μέσα σε μια σπηλιά. Η Περσεφόνη για να το πιάσει, μετακίνησε την πέτρα που βρισκόταν στην είσοδο και το ορμητικό νερό ξεχείλισε.
Το πιο καλοδιατηρημένο κάστρο της περιοχής και ένα από τα λίγα σωζόμενα καταλανικά κάστρα της Ελλάδας, βρίσκεται στο βραχώδη λόφο δίπλα στις πηγές του ποταμού. Από τα τοιχώματα του φαίνεται το φαράγγι της Έρκυνας. Η ύπαρξή του χρονολογείται από τα αρχαία χρόνια αλλά πολλοί κατακτητές συνέβαλαν στην ολοκλήρωση του. Ξεκίνησε​ να φτιάχνεται από τους Φράγκους τον 13ο αιώνα​ αλλά τελειοποιήθηκε από τους Καταλανούς, οι οποίοι κυριάρχησαν στην περιοχή μετά τη νίκη τους στη μάχη της Κωπαΐδας…
Αθανασία Χρ.
Μέσω της Αθανασίας γνωρίσαμε άλλο ένα όμορφο μέρος της πατρίδας μας που αξίζει να το επισκεφθούμε!

Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

Εκδρομή στο Σπήλαιο Διρού

Η Μικρή Δημοσιογράφος Αθανασία Χ. 
μας περιγράφει το σπήλαιο Διρού, 
το οποίο επισκέφτηκε με την οικογένειά της!!!

Τη Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος μαζί με την οικογένειά μου επισκεφτήκαμε τα ξακουστά Σπήλαια του Διρού. Η διαδρομή στη γραφική Μάνη ήταν υπέροχη!!! 

Φτάνοντας στο Σπήλαιο φορέσαμε τα σωσίβια μας και επιβιβαστήκαμε στην βάρκα για να ξεναγηθούμε στο εσωτερικό του Σπηλαίου. Η εμπειρία ήταν μοναδική. 
Η φυσική ομορφιά του μας μάγεψε όλους από την πρώτη στιγμή τα 40 λεπτά που διαρκεί η ξενάγηση ήταν μοναδικά!!!!!! 


Μερικές πληροφορίες για το Σπήλαιο:
Το Σπήλαιο Γλυφάδα (ή Βλυχάδα) Διρού είναι ένα από τα ωραιότερα σπήλαια στον κόσμο. Βρίσκεται στα δυτικά παράλια της Λακωνικής Χερσονήσου, στον Όρμο του Διρού, Δήμος Οιτύλου.
Η ύπαρξη του ήταν γνωστή στους ντόπιους από το 1900 περίπου. Κανείς όμως δεν υποψιαζόταν το θαύμα που έκρυβε στο εσωτερικό του μέχρι το 1949, όταν οι ιδρυτές της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας, Γιάννης και Άννα Πετροχείλου, άρχισαν να το εξερευνούν συστηματικά. Έως το 1960 είχαν εξερευνηθεί και χαρτογραφηθεί 1.600 μέτρα ενώ σήμερα το γνωστό μήκος του σπηλαίου ξεπερνά τα 15 χιλιόμετρα. Το 1970 έγινε η πρώτη υποβρύχια εξερεύνηση.

Το σπηλαίο άρχισε να σχηματίζεται πριν από εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια. Οι σταλακτίτες και οι σταλαγμίτες που σήμερα βρίσκονται κάτω από το νερό σχηματίστηκαν όταν η επιφάνεια της θάλασσας βρισκόταν πολύ χαμηλότερα από το σημερινό της επίπεδο. Το νερό μέσα είναι υφάλμυρο και έχει μεγάλη σκληρότητα. Η θερμοκρασία του είναι περίπου 14 C, ενώ του αέρα κυμαίνεται από 16 έως 19 C.

Η φυσική του είσοδος έχει διάμετρο μόλις μισού μέτρου και βρίσκεται πολύ κοντά στην επιφάνεια της θάλασσας. Σε παλαιότερες εποχές το σπηλαίο είχε και άλλες εισόδους οι οποίες σταδιακά έκλεισαν.
Μέσα στο σπήλαιο έχουν βρεθεί απολιθωμένα οστά πάνθηρα, ύαινας, λιονταριού, ελαφιού, κουναβιού και το μεγαλύτερο κοίτασμα ιπποπόταμων στην Ευρώπη. Κοντά στην φυσική του είσοδο έχουν βρεθεί κεραμικά που υποδηλώνουν την ανθρώπινη παρουσία.

Αθανασία Χ.               

Πραγματικά πολύ ξεχωριστή εμπειρία που όλοι 
καλό θα ήταν να τη ζήσουμε από κοντά.
Η Ελλάδα έχει πολλά όμορφα, ιδιαίτερα και  μοναδικά μέρη που μπορούμε να επισκεφθούμε το φετινό καλοκαίρι!!!

Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

To Fidget Spinner της Σοφίας Μπ.

Η Μικρή Δημοσιογράφος Σοφία Μπ. αρθρογραφεί για την εφεύρεσή της. Για το δικό της Fidget  Spinner!!!
Ένα  παιχνίδι που έχει γίνει τώρα μεγάλη μόδα  είναι  το Fidget  Spinner , για αυτό κι εγώ αποφάσισα  να φτιάξω το δικό  μου.                                                  
Για  να  το  φτιάξω, έφτιαξα  ένα αστεράκι του νίντζα  από χαρτί και ύστερα  έκοψα  τις  γωνίες   του  για  να έχει  πιο ωραίο  σχήμα. Μετά  έκανα μια τρυπούλα  στην  μέση  όπου πέρασα  μια οδοντογλυφίδα. Τότε κόλλησα  δύο μπίλιες,  στις δύο  άκρες της  οδοντογλυφίδας.  Το  άφησα  να στεγνώσει κι  ήταν  έτοιμο.  
Καλό  είναι   εμείς τα  παιδιά  να δημιουργούμε παιχνίδια μόνοι  μας γιατί, βάζει  σε λειτουργία  το μυαλό μας.  Κάπως έτσι  κάποιοι  γίνονται εφευρέτες!  
Σοφία Μπ.
         
Μπράβο Σοφία για τη δημιουργικότητά σου 
        & για την εφεύρεση του δικού σου παιχνιδιού!
Μπορείτε αν θέλετε να διαβάσετε και το παλαιότερο άρθρο Fidget Spinner:Το παιχνίδι που έχει γίνει παγκόσμια μόδα
Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

Η μέρα μίας σπουδαίας Σπαρτιάτισσας

Παρόλο που βρισκόμαστε σε καλοκαιρινές διακοπές οι «Μικροί Δημοσιογράφοι» συνεχίζουν να αρθρογραφούν και να σας κρατούν συντροφιά 
με τα χρήσιμα και ενδιαφέροντα άρθρα τους, 
γιατί η ενημέρωση δε γνωρίζει διακοπές!!!
Η μικρή δημοσιογράφος Αγγελική Π. μας παρουσιάζει σε ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο μία μέρα από τη ζωή μίας σπουδαίας Σπαρτιάτισσας, με το όνομα Κυνίσκα…..

Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

Η ποδοσφαιρική ακαδημία του ΠΑΣ ΑΡΗ Αρχαίας Κορίνθου

Ο Μικρός Δημοσιογράφος Χρήστος Ζ. αρθρογραφεί για την ακαδημία ποδοσφαίρου όπου ανήκει.

Το Σάββατο 28 Μαϊου 2017  πραγματοποιήθηκε το Διασυλλογικό ΤΟΥΡΝΟΥΑ ΑΚΑΔΗΜΙΩΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ στα Αθίκια Κορινθίας. Το τουρνουά διοργάνωσε ο Α.Π.Σ.ΤΕΝΕΑΤΗΣ ΑΘΙΚΙΩΝ. 
Ο Χρήστος με το αναμνηστικό συμμετοχής του στο τουρνουά

Μεταξύ των ακαδημιών που  συμμετείχαν ήταν και η ακαδημία του ΠΑΣ ΑΡΗ ΑΡΧΑΙΑΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ στην οποία πηγαίνω κι εγώ.
Η ακαδημία του ΠΑΣ ΑΡΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ είναι μια καινούρια ακαδημία που λειτουργεί για πρώτη χρονιά με τεχνικό διευθυντή τον Παναγιώτη Τζαναβάρα και προπονητές τον  Δ. Ποτήρη και Γ.  Καρσιώτη. 
Οι προπονήσεις γίνονται στο γήπεδο της ΑΡΧΑΙΑΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ. Αυτή τη στιγμή πηγαίνουν 50 παιδιά στην ακαδημία από 5 έως 15 ετών και είναι χωρισμένα σε γκρουπ  ανάλογα με την χρονολογία γέννησης.
Οι προπονητές είναι άρτια εκπαιδευμένοι. Ο δικός μου προπονητής είναι ο κύριος Γιώργος και προπονεί τα μεγαλύτερα γκρουπ της ακαδημίας  όπως το junior με χρονολογία γέννησης 2006-2007 στο οποίο είμαι κι εγώ και το παίδων με χρονολογία γέννησης 2005-2003.
Μας διδάσκουν πιο πολύ την ομαδικότητα στο παιχνίδι κι όχι την ατομική προσπάθεια.
                                                                                                                Χρήστος Ζ.

Μπορείτε να διαβάσετε άμα θέλετε το παλαιότερο αθλητικού περιεχομένου άρθρο του Χρήστου με τίτλο: Η ποδοσφαιρική ομάδα του Παναθηναϊκού
Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

Γίναμε αρχαίοι ‘Ελληνες πολεμιστές…

Σε συνέχεια της χθεσινής μας ανάρτησης σήμερα θα διαβάσουμε μερικές από τις εκθέσεις 
των αγοριών της τάξης μας!!!

Όλα τα αγόρια επέλεξαν να είναι αρχαίοι ‘Ελληνες πολεμιστές, οι οποίοι υπερασπίζονται και μάχονται γενναία για την πατρίδα μας!

Ο Σταύρος Κ. στο πλευρό του Λεωνίδα!
 Ο Μακεδόνας Μάριος Ρ. μάχεται γενναία 
μαζί με τον Μ.Αλέξανδρο!


 Ο Χρήστος Σ. πιστός Σπαρτιάτης στρατιώτης 
του Λεωνίδα 

Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

Αν ζούσαμε στην Αρχαία Ελλάδα…

Συνδυάσαμε το μάθημα της Γλώσσας και συγκεκριμένα τον τομέα παραγωγής γραπτού λόγου με το μάθημα της Ιστορίας και δημιουργήσαμε ευφάνταστες βιωματικές ιστορίες όπου αφηγούμαστε τι θα κάναμε αν ζούσαμε σε μία εποχή της Αρχαίας Ελλάδας

Σήμερα θα διαβάσουμε μερικές από τις εκθέσεις 
των κοριτσιών της τάξης μας!!!

Η αυλήτρια Μελίνα Χ. 
Η Αθηναία πολίτης Περσεφόνη 
(Μαρία Τ.)
Η Αθηναία νοικοκυρά Αθανασία Χ.
Η μικρή Αθηναία μαθήτρια Σοφία Μ.
Η Αθηναία Ασπασία (Μάρσια Π.)
Όλες οι εκθέσεις των κοριτσιών είναι αρκετά περιγραφικές και μας μεταφέρουν με απόλυτα σωστό τρόπο στην αρχαία Αθήνα, καταγράφοντας με επιτυχία τα δεδομένα της εποχής, τις συνήθειες, τα ήθη, τα έθιμα και τον τρόπο ζωής των Αθηναίων. Αυτό υποδηλώνει ότι οι μαθήτριες έχουν εμπεδώσει την ύλη της ιστορίας και μπορούν να την ανακαλούν στη μνήμη τους χρησιμοποιώντας τη σε περαιτέρω δραστηριότητες, με έντονο το βιωματικό στοιχείο.

Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

Στη ζωή δεν είναι όλα εύκολα…

Ο Μικρός Δημοσιογράφος Μάριος Ρ. με αφορμή το μάθημα της γλώσσας έγραψε μία ώριμη έκθεση με πλούσια νοήματα και περιεχόμενο με θέμα:
«Στη ζωή δεν είναι όλα εύκολα».

Ας κρατήσουμε για δίδαγμα 
τον υπέροχο επίλογο της έκθεσης του Μάριου…
Η ζωή με όλες τις δυσκολίες της εξακολουθεί 
να παραμένει όμορφη…


Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

Ο θαυματουργός Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος

Η μικρή δημοσιογράφος Αθανασία Χ. με αφορμή το οικογενειακό ταξίδι που πραγματοποίησε στην Εύβοια, θέλησε να μοιραστεί μαζί μας τις όμορφες στιγμές που πέρασε, οι οποίες εκτός από ξενοιασιά είχαν και ευλάβεια…
Ας διαβάσουμε την εμπειρία της και τον βίο του Αγίου Ιωάννη του Ρώσου.

Το περασμένο Σαββατοκύριακο μαζί με την οικογένειά μου επισκεφτήκαμε την εκκλησία του   Άγιου  Ιωάννη του Ρώσου στο Προκόπι  Ευβοίας. Εκεί φυλάσσεται  το σκήνωμα του Αγίου. 

Ο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος γεννήθηκε περίπου το 1690 μ.Χ. στην περιοχή της Μικράς Ρωσίας, σημερινής Ουκρανίας, από χριστιανούς γονείς. Κατετάγη στο στρατό του Μεγάλου Πέτρου και πήρε μέρος στον Ρωσοτουρκικό πόλεμο (1710–1711), όπου αιχμαλωτίστηκε και στη συνέχεια πουλήθηκε σαν σκλάβος σε ένα Τούρκο αξιωματικό που καταγόταν από το χωριό Προκόπι της Μικράς Ασίας. 

Ο Τούρκος αξιωματικός μετέφερε τον Άγιο στο Προκόπι και εκεί προσπάθησε, όπως συνηθιζόταν τότε, να τον πείσει να αλλαξοπιστήσει. Ο Άγιος αντιστάθηκε σθεναρά σε όλες τις προσπάθειες του Τούρκου και τέλος ο Τούρκος άφησε ήσυχο τον Άγιο να διατηρήσει την πίστη του.
Οι συνθήκες διαβίωσης του Αγίου ήταν πολύ σκληρές. Κοιμόταν στο στάβλο του αφεντικού του, μαζί με τα ζώα των οποίων τη φροντίδα του είχε αναθέσει. Έτρωγε ελάχιστα, τα ρούχα του ήταν φτωχικά και ήταν αναγκασμένος να περπατά χωρίς υποδήματα. Σε αυτόν τον στάβλο, ο Άγιος προσευχόταν, ενώ τα βράδια συχνά επισκεπτόταν μια εκκλησία που ήταν εκεί κοντά, αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο.
Το αφεντικό του πλούτισε και έγινε από τους ισχυρότερους άντρες της περιοχής. Όταν κάποια στιγμή ο Τούρκος αξιωματικός επισκέφτηκε τη Μέκκα για προσκύνημα, ο Άγιος Ιωάννης με θαυμαστό τρόπο έστειλε από το Προκόπι στην Μέκκα ένα πιάτο με ρύζι για το αφεντικό του. Στην αρχή δεν τον πίστεψαν, αλλά όταν ο Τούρκος γύρισε από την Μέκκα φέρνοντας το πιάτο μαζί του πείστηκαν και το θαύμα αυτό έγινε σε όλους όσους κατοικούσαν στην περιοχή γνωστό.

Ο Τούρκος θέλοντας να τιμήσει τον Άγιο προσφέρθηκε να του καλυτερέψει τις συνθήκες διαβίωσης. Ο Άγιος όμως αρνήθηκε και συνέχισε να φροντίζει τα ζώα του αφεντικού του και να μένει στον στάβλο. 
Δουλεύοντας την ημέρα και προσευχόμενος τη νύχτα έζησε ο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος τον υπόλοιπο του βίου του έως τις 27 Μαΐου του 1730, όπου αναπαύτηκε σε ηλικία 40 ετών. 

Ήταν μεγάλη ευλογία για μένα και την οικογένειά μου που προσκυνήσαμε το θαυματουργό σκήνωμα του Αγίου. Επίσης πήραμε την ευλογία από το σκούφο και την ζώνη του Αγίου που βάλαμε πάνω μας. Εύχομαι ο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος να έχει πάντα καλά όλο τον κόσμο και να μας προστατεύει πάντα.

Αθανασία Χρ.
Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

Οι Νύμφες των Δασών

Στα πλαίσια του προγράμματος Teachers4europe, στα πλαίσια καινοτόμων δράσεων Περιβαλλοντικής Αγωγής Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης «Δρω στη φύση κι εξερευνώ τη βιοποικιλότητα» που υλοποιείται στη Δ2 τάξη τη σχολική χρονιά 2016-2017 και στα πλαίσια της συμμετοχής μας  στο διεθνές ευρωπαϊκό δίκτυο με συμμετοχή 15 ευρωπαϊκών χωρών  «Learning about forests – Μαθαίνω για τα Δάση» υπό την αιγίδα του δικτύου Ecoschools-Οικολογικά Σχολεία της ΕΕΠΦ- FEE Foundation for Environmental Education η μικρή δημοσιογράφος Αγγελική Π. αρθρογραφεί έναν μύθο περί φυτών… 

Οι Δρυάδες ή Αμαδρυάδες (Νύμφες των δασών) ήταν κόρες του Ουρανού, αρχαιότερες από τις κόρες του Διός, θεωρούσαν ότι ήσαν ταυτισμένες με την ζωή των δένδρων. Γεννιούνται  με τις δρυς, από όπου παίρνουν και το όνομά τους (αμα+δρυς), αναπτύσσονται μαζί με αυτές και πεθαίνουν μαζί τους. Μόλις κάνει την εμφάνισή του ένα δενδράκι, μια Αμαδρυάδα, έλεγαν, το αναλαμβάνει, το προστατεύει και μοιράζεται την μοίρα του. Όταν το νερό του Ουρανού ποτίζει τα δένδρα, οι Αμαδρυάδες είναι χαρούμενες, αντίθετα, όταν τα δένδρα χάνουν τα φύλλα τους, οι Νύμφες πενθούν. 
Πίστευαν ότι όποιος προστατεύει και περιποιείται τις δρυς κάνει πράξη ιερή και έχει την ευλογία των Νυμφών. Αντίθετα, όταν κόβεται ένα δέντρο, η Νύμφη πηγαίνει σε ένα άλλο και από εκεί τιμωρεί τον ασεβή. Από την πίστη αυτή γεννήθηκε και η διάκριση ανάμεσα στις Δρυαδές και τις Αμαδρυάδες. Οι πρώτες είναι περιπλανόμενες Νύμφες, ενώ οι άλλες ζουν μαζί με το δέντρο και αποτελούν την ψυχή του.
Σε έναν αρχαίο μύθο αναφέρεται ότι ο Ερυσίχθονας γιος του Τροπία εισέβαλε σε ένα άλσος αφιερωμένο στην Δήμητρα και άρχισε να κόβει την πιο ψηλή βελανιδιά για να φτιάξει την ξύλινη διακόσμηση της αίθουσας συμποσίων. Η Δρυάδα που ήταν το πνεύμα του δέντρου τον παρακάλεσε να σταματήσει, αλλά εκείνος αρνήθηκε. Έτσι λοιπόν η Δρυάδα και οι αδερφές της πήγαν στην Δήμητρα κλαίγοντας για εκδίκηση και η θεά τιμώρησε τον Ερυσίχθονα με το να πεινά και να μην χορταίνει ποτέ. Κατά συνέπεια ο καταστροφέας του δάσους τιμωρήθηκε.
Η φύση εκδικείται και ειδικά στην εποχή μας αυτούς που δεν σέβονται απορροφημένοι από την μανία της κατανάλωσης.

                                          Αγγελική Π.