Δημοσιεύθηκε στην Πολιτισμός

Νέα Ψηφιακή Εποχή του Μουσείου Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Το Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας σας προσκαλεί να ζήσετε τη Νέα Ψηφιακή Εποχή του Μουσείου Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας στον υπολογιστή ή τη κινητή συσκευή σας, η οποία ξεκινά με την καινοτόμο Διαδραστική Εικονική Περιήγηση 360o (virtual tour) του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας!

Πατήστε στην εικόνα για να μεταφερθείτε 
εικονικά στο μουσείο!
Προσφέρει στο κοινό:
1. Ψηφιακή παρουσίαση όλων των Μόνιμων Εκθέσεων του ΜΓΦΙ (Βοτανικής, Υδροβιολογίας, Χερσαίας Ζωολογίας, Γεωλογίας, Παλαιοντολογίας), διασφαλίζοντας μία πλήρη εικόνα της φυσικής κληρονομιάς που διαθέτει / διαφυλάττει το Μουσείο.
2. Πολλαπλές λήψεις σε κάθε αίθουσα, με υψηλή ποιότητα ευκρίνειας 4Κ, οι οποίες δίνουν τη δυνατότητα στο χρήστη για άμεση προσέγγιση όλων των εκθεμάτων (σύνολο 25 λήψεις 360o, όλες διασυνδεόμενες μεταξύ τους)
3. Προσομοίωση της φυσικής παρουσίας του επισκέπτη σε όλους τους χώρους, με πρόσθετη δυνατότητα εικονικής πλοήγησης σε όλες τις κατευθύνσεις και εστίασης στα εκθέματα, καθώς επίσης λήψης στιγμιότυπων από κάθε οθόνη (screenshot).
4. Ενσωμάτωση, σε 65 σημεία ενδιαφέροντος με το σύμβολο i, θεματικών βίντεο επιλεγμένων εκθεμάτων του Μουσείου, όπου δίνονται με την επιστημονική επιμέλεια των Υπεύθυνων Συλλογών του ΜΓΦΙ, χρήσιμες πληροφορίες,
παράλληλα με τις κοντινές λήψεις παρατήρησης των εκθεμάτων.
5. Αφήγηση στα ελληνικά, με ελληνικούς και αγγλικούς υπότιτλους, ώστε το σύνολο των επιστημονικών πληροφοριών των βίντεο στα σημεία ενδιαφέροντος να προσφέρει στον χρήστη μία πλήρη εικονική ξενάγηση του επισκέπτη.
Η Εφαρμογή της εικονικής περιήγησης υλοποιήθηκε στο πλαίσιο του έργου ΚΕΜ «Καινοτόμες Εφαρμογές Μουσείων», το οποίο χρηματοδοτείται από τη Δράση ΕΡΕΥΝΩ- ΔΗΜΙΟΥΡΓΩ – ΚΑΙΝΟΤΟΜΩ του Προγράμματος ΕΠΑνΕΚ του ΕΣΠΑ.
Σίγουρα αν βρεθείτε στην Αθήνα αξίζει μια επίσκεψη στο Μουσείο Γουλανδρή για να δείτε όλα τα εκθέματα από κοντά! Εμείς είχαμε πάει και περάσαμε καταπληκτικά! Μπορείτε να δείτε την επίσκεψη μας πατώντας στο link

Εκπαιδευτική επίσκεψη στο Μουσείο Γουλανδρή

Δημοσιεύθηκε στην Πολιτισμός

Σύνδεσμοι μουσειακής εκπαίδευσης

Σας ενημερώνουμε σχετικά με την ανάρτηση σε ιστοσελίδες του Υ.ΠΑΙ.Θ. συνδέσμων από μουσεία και άλλους φορείς, προκειμένου οι μαθητές και οι μαθήτριες, να έρθουν σε επαφή και να αξιοποιήσουν διαθέσιμο εκπαιδευτικό υλικό και εκπαιδευτικά παιχνίδια.


ΜΟΥΣΕΙΑΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Α) Μουσείο Ακρόπολης – Εκπαιδευτικό Υλικό – Κεντρική Σελίδα
https://www.theacropolismuseum.gr/el/content/ekpaideftiko-yliko
Επιλεγμένα στοιχεία από την κεντρική σελίδα Διαδραστικά Παιχνίδια
https://www.theacropolismuseum.gr/peploforos/ http://www.acropolis-athena.gr/
http://www.parthenonfrieze.gr/#/home
http://acropolisvirtualtour.gr/theglafkaproject/#/el/home
Εκπαιδευτικό Αποθετήριο
http://repository.acropolis-education.gr/acr_edu/?locale=el

Β) Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης
http://repository-mca.ekt.gr/mca/

Γ) Εθνική Πινακοθήκη, Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου
https://www.nationalgallery.gr/el/ekpaideusi/paihnidia.html

Δ) Εθνικό Ιστορικό Μουσείο
http://www.nhmuseum.gr/el/ekpaideysi/psifiaka-paihnidia/

Ε) Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών – Ίδρυμα Βούρου-Ευταξία
https://athenscitymuseum.gr/

ΣΤ) Φιλαναγνωσία
https://ereading.nlg.gr/el/?server=1
Δημοσιεύθηκε στην Περιβάλλον

Αφιέρωμα στην άνοιξη!

Ακολουθεί ένα αφιέρωμα για την άνοιξη, με ένα σύνολο από 66 διαφάνειες που περιλαμβάνουν έργα ζωγραφικής, ποιήματα, ήθη και έθιμα ανά τον κόσμο, χρήσιμους συνδέσμους με τραγούδια και επιπλέον υλικό για την άνοιξη.



 Το υλικό το έχει επιμεληθεί η κυρία Καλλιόπη Κύρδη, 

υπεύθυνη Πολιτιστικών Θεμάτων στη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Α’ Αθήνας.



Δημοσιεύθηκε στην Περιβάλλον

Πρωτομαγιά!

Κάθε Πρωτομαγιά η φύση δίνει τη δική της μάχη και τελικά την κερδίζει. Όπως εξηγεί στο Αθηναϊκό/ Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων η λαογράφος του «Μουσείου Λαϊκής Τέχνης και Παράδοσης Αγγελική Χατζημιχάλη» Σταυρούλα Πισιμίση, «είναι μια ημέρα νίκης του καλοκαιριού κατά του χειμώνα. Του καλοκαιριού όμως με την έννοια του καλού καιρού, της βλάστησης της γης και κατ’ επέκταση νίκης της ζωής κατά του θανάτου. 

Υπάρχει η δοξασία ότι ο Μάιος τα κάνει όλα νέα, μια νέα ζωή αρχίζει για τον άνθρωπο και τη φύση. Είναι ο μήνας με μαγικές ιδιότητες θα λέγαμε».

 
Ακούστε το τραγούδι 
 
Στη συνέχεια μπορείτε να διαβάσετε το βιβλίο-παραμύθι «Μια φορά την Πρωτομαγιά» της Λίνας Ρόκα πατώντας στην εικόνα.

 
Τι λέτε για λίγο παιχνίδι σε συνδυασμό με μάθηση; Πατήστε στην εικόνα για online παιχνίδια και δραστηριότητες από την Τάνια Μάνεση!
Κατασκευάστε όμορφα μαγιάτικα στεφάνια από χαρτόνι αφού φέτος λόγω covid19 απαγορεύεται να πάμε εκδρομές στη φύση….και να φτιάξουμε το δικό μας στεφάνι με λουλούδια! Βέβαια μπορείτε να το κάνετε από Δευτέρα!
Ακούστε το τραγούδι
Ακολουθεί ένα πολύ ενδιαφέρον αφιέρωμα στην Εργατική Πρωτομαγιά (με έργα τέχνης, ποιήματα και πίνακες ζωγραφικής) που επιμελήθηκε η Υπεύθυνη Πολιστικών Θεμάτων Καλλιόπη Κύρδη. Πατήστε στην εικόνα για να το δείτε.
Φτιάξτε όμορφες κάρτες με λουλούδια!
Δημοσιεύθηκε στην Πολιτισμός

Μαθαίνω online παίζοντας τα αξιοθέατα της Αθήνας!

Καλημέρα σας!
Εύχομαι να είστε υγιείς και χαρούμενοι!
Σήμερα είναι ευκαιρία να ανακαλύψετε τα αξιοθέατα της Αθήνας από το σπίτι, όσο μακριά κι αν μένετε από την Αθήνα!


Τι λέτε; Είστε έτοιμοι να ξεκινήσετε την εικονική εκδρομή; Βρείτε τα αξιοθέατα στην παρακάτω εικόνα. Πατήστε  στην εικόνα για να μεταβείτε στο online παιχνίδι και στη συνέχεια πατήστε στα βελάκια και δείτε τις περιοχές και τα κτίρια να ζωντανεύουν με χρώμα! Επίσης μπορείτε να διαβάσετε τις πληροφορίες που δίνονται για κάθε περιοχή, αξιοθέατο ή κτίριο!



Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

Πώς σώθηκαν τα εκθέματα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου;

Οφείλουμε αιώνια ευγνωμοσύνη γι’ αυτούς που προνόησαν και μόχθησαν για τη σωτηρία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

Τα θαμμένα αγάλματα του πολέμου. 
Τότε που λειτουργούσε το κράτος

Επί έξι μήνες πριν από την εισβολή των Γερμανών μια ομάδα από εργάτες και αρχαιολόγους έσκαβε τα δάπεδα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου για να θάψει εκεί ό,τι πολυτιμότερο έχει η Αθήνα: τους κούρους και τις ληκύθους της.
Από την προετοιμασία απόκρυψης των επιτύμβιων γλυπτών του Μουσείου. 
(Φωτογραφικό Αρχείο Εθνικού Αρχαιολογικού

Την Κυριακή 27 Απριλίου 1941 τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής κατέλαβαν την Αθήνα. Την επομένη, νωρίς το πρωί, οι Γερμανοί αξιωματικοί που ανέβηκαν με φόρα τα μαρμάρινα σκαλιά του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου διαπίστωσαν με έκπληξη ότι παραλάμβαναν ένα κτίριο άδειο. Δεν βρήκαν πουθενά ούτε ίχνος από τα χιλιάδες πολύτιμα εκθέματα που κοσμούσαν το μεγαλύτερο μουσείο της χώρας τα προηγούμενα εξήντα χρόνια της λειτουργίας του.
Αντί για αγάλματα, στέκονταν μπροστά τους παγωμένοι και ανέκφραστοι οι λιγοστοί αρχαιολόγοι και οι φύλακες που είχαν βάρδια εκείνη την ώρα. Στις επίμονες ερωτήσεις τους, εκείνοι απάντησαν σιβυλλικά, ότι τα αρχαία είναι εκεί όπου όλοι γνωρίζουν, κάτω από τη γη. Και είναι αλήθεια ότι τα αρχαία είχαν μόλις επιστρέψει ξανά στο χώμα, δηλαδή στη μοναδική κιβωτό του κόσμου στην οποία θα μπορούσαν να παραμείνουν ασφαλή. Η εύθραυστη ευρωπαϊκή τάξη του Μεσοπολέμου ήταν αισθητή στις ελληνικές κυβερνήσεις πολύ καιρό πριν από την κήρυξη του πολέμου. 
Από το 1937 η κυβέρνηση Μεταξά είχε ξεκινήσει αλληλογραφία με τη Διεύθυνση Αρχαιοτήτων του υπουργείου Θρησκευμάτων και Εθνικής Παιδείας, προκειμένου να εκπονηθεί από κοινού ένα πλήρες σχέδιο διαφύλαξης των αρχαίων από τις αεροπορικές επιδρομές και από το ενδεχόμενο των οδομαχιών εντός των πόλεων.
Στην επίμονη απαίτηση του κράτους να συνταχθούν κατάλογοι και να ταξινομηθούν τα αρχαία σε κατηγορίες με βάση τη σπουδαιότητά τους οι αρχαιολόγοι της Υπηρεσίας υποστήριζαν σταθερά ότι δεν υπήρχε δυνατότητα επιλογής και ότι όλα τα αρχαία (εκτεθειμένα και αποθηκευμένα) έπρεπε να διασωθούν σε περίπτωση πολέμου. 
Μάλιστα, ο Νικόλαος Κυπαρίσσης, Έφορος Αρχαιοτήτων Αθηνών (Αττικής και Μεγαρίδος εκτός Πειραιώς), σε εμπιστευτική του έκθεση προς το υπουργείο στις 11 Αυγούστου 1937 αναφέρει ότι, αντί να δαπανηθούν μεγάλα ποσά για την κατασκευή καταφυγίων για ορισμένα από τα αρχαία, θα ήταν προτιμότερο να μεταφερθούν σε νέους χώρους φύλαξης, ασφαλείς από φωτιά και βομβιστικές επιθέσεις, σε κηρυγμένες «αρχαιολογικές πόλεις», οι οποίες με διεθνείς συμβάσεις θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ιερές και απαραβίαστες. Και υπέδειξε την περιοχή της Ακρόπολης ως μία από αυτές. Ωστόσο, η πραγματικότητα διέλυσε τις ελπίδες και τις λιγοστές αμφιβολίες για το επερχόμενο κακό. Οι προετοιμασίες για την αντιμετώπιση του κινδύνου των καταστροφών εντείνονταν με την πάροδο του χρόνου.
Στις 18 Ιουνίου 1940 ο υφυπουργός Παιδείας Ν. Σπέντζας ανακοίνωσε με εμπιστευτικό του έγγραφο ότι «Από σήμερον απαγορεύομεν την χορήγησιν κανονικών αδειών, κατόπιν αποφάσεως του Υπουργικού Συμβουλίου». Με την κήρυξη του πολέμου τέσσερις μήνες μετά, η Αρχαιολογική Υπηρεσία αντέδρασε αστραπιαία. Με έγγραφό της στις 11 Νοεμβρίου 1940 που απεστάλη σε όλες τις τοπικές διευθύνσεις, εξέδωσε ειδικές τεχνικές οδηγίες «διά την προστασίαν των αρχαίων των διαφόρων μουσείων από τους εναερίους κινδύνους». Σε αυτές προβλέπονταν δύο τρόποι ασφάλισης των ογκωδών και μη μετακινήσιμων εκθεμάτων. Ο πρώτος ήταν «διά της περικαλύψεως του αγάλματος διά γαιοσάκκων, αφ’ ου προηγουμένως τούτο περιβληθή δι’ ενός ξυλίνου ικριώματος επενδεδυμένου διά σανίδων ως το υπόδειγμα» και ο δεύτερος, που προκρίθηκε ως αποτελεσματικότερος, με την κατάχωση των αγαλμάτων εντός του δαπέδου της αίθουσας ή στην αυλή του μουσείου ή σε περιφραγμένες αυλές και υπόγεια δημόσιων ιδρυμάτων. Η μέθοδος της κατάχωσης, μάλιστα, δινόταν με κάθε λεπτομέρεια. Τα αγάλματα έπρεπε να αποτεθούν στον πυθμένα του ορύγματος που ήταν επενδεδυμένο με οπλισμένο σκυρόδεμα, σε οριζόντια θέση (σαν νεκρά σώματα σε τάφο), να καλυφθούν με αδρανή υλικά και το όρυγμα να σφραγιστεί με πλάκα τσιμέντου. Για τα χάλκινα και για τα πήλινα προβλεπόταν η φύλαξη εντός κιβωτίων επενδεδυμένων με κερόχαρτο ή πισσόχαρτο για τον φόβο της υγρασίας.
Η απόκρυψη του Κούρου του Σουνίου ΕΑΜ 2720 στο όρυγμα που είχε διανοιχθεί μπροστά από το βάθρο του. (Φωτογραφικό Αρχείο Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου)

Στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο σήμανε συναγερμός. Με υπουργική απόφαση συστάθηκε η Επιτροπή Απόκρυψης και Ασφάλισης των εκθεμάτων του, με επικεφαλής τρεις Αρεοπαγίτες και μέλη τον γραμματέα της Αρχαιολογικής Εταιρείας Γεώργιο Οικονόμο, τον προσωρινό διευθυντή του μουσείου Αναστάσιο Ορλάνδο, τον καθηγητή Σπυρίδωνα Μαρινάτο, τους εφόρους Γιάννη Μηλιάδη και Σέμνη Καρούζου, την επιμελήτρια Ιωάννα Κωνσταντίνου και ορισμένους μηχανικούς και αρχιτέκτονες του υπουργείου. Στην ομάδα προστέθηκαν και εθελοντές, όπως ο διευθυντής του Αυστριακού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Otto Walter, ο Βρετανός αρχαιολόγος Allan Wace και o ακαδημαϊκός Σπύρος Ιακωβίδης, που ήταν τότε πρωτοετής φοιτητής Αρχαιολογίας. «Πολύ πρωί, πριν να δύσει η σελήνη, συγκεντρώνονταν στο μουσείο όσοι είχαν αναλάβει την εργασία τούτη. Νύχτα έφευγαν το βράδυ για να πάνε στα σπίτια τους» γράφει χαρακτηριστικά η Μεγάλη (για όσους γνωρίζουν) Σέμνη Καρούζου.
Η φύλαξη των γλυπτών γινόταν ανάλογα με το μέγεθος και τη σημασία του καθενός. Τα μεγαλύτερα από αυτά παρατάσσονταν όρθια σε βαθιά ορύγματα που είχαν ανοιχτεί στα δάπεδα των βόρειων αιθουσών του μουσείου, το οποίο ήταν, άλλωστε, θεμελιωμένο πάνω στον μαλακό βράχο.
Για την κάθοδο των αγαλμάτων στα ορύγματα χρησιμοποιήθηκαν αυτοσχέδιοι ξύλινοι γερανοί, τους οποίους χειρίζονταν αδιάκοπα οι τεχνίτες του μουσείου. Τα ορύγματα, που έμοιαζαν με πολυάνδρια, δηλαδή με ομαδικούς τάφους, συγκέντρωσαν ένα σαστισμένο πλήθος μορφών, σαν αυτό που εικονίζεται στην πιο πολύτιμη από τις φωτογραφίες του ομώνυμου αρχείου του μουσείου. Ανάμεσα στις μορφές των αγαλμάτων, που στέκονται αμήχανα στον νέο τους τάφο, βρίσκεται κι ένας από τους ανώνυμους πρωταγωνιστές του Έπους της Απόκρυψης. Ένας τεχνίτης του μουσείου που κοιτά αφηρημένα τον φακό. Κι έτσι όπως συμμερίζεται την αβέβαιη μοίρα των ημερών, καταλήγει να μην ξεχωρίζει από το πλήθος τριγύρω.
«Αν καμιά ζημιά δεν έγινε στα μάρμαρα, παρόλες αυτές τις μετακινήσεις, οφείλεται τούτο κυριότατα στο ότι προϊστάμενος του συνεργείου των εργατών ήταν τότε, έως και στα πρώτα χρόνια ύστερ’ από τον πόλεμο, ο παλαιός, έμπειρος και αφοσιωμένος γλύπτης των ελληνικών μουσείων Ανδρέας Παναγιωτάκης» αφηγείται η Σέμνη Καρούζου.
Η δουλειά γινόταν στα υπόγεια του μουσείου. Τα αγάλματα τοποθετούνταν σαν άνθρωποι σε διαδήλωση.
Τον Οκτώβριο του 1940, όταν κηρύχθηκε ο πόλεμος, μόλις είχα εγγραφεί στο πανεπιστήμιο, πρωτοετής φοιτητής» θυμάται σε συνέντευξή του ο ακαδημαϊκός Σπύρος Ιακωβίδης. «Η απόκρυψη είχε ήδη αρχίσει κι εγώ προσέφερα την εθελοντική μου εργασία. Με έβαλαν σε μία από τις αποθήκες, όπου υπήρχαν τεράστια κασόνια. Η δουλειά μου ήταν να τυλίγω ταναγραίες σε παλιές εφημερίδες και με μεγάλη προσοχή να τις τοποθετώ στα κασόνια. Μετά, τη δουλειά συνέχιζε η ειδική επιτροπή που είχε συσταθεί.
Όλοι δουλεύαμε ενάντια στον χρόνο, με τον φόβο της εισβολής των Γερμανών, και βέβαια με τεράστια προσοχή. Οι Ταναγραίες τυλίγονταν εύκολα. Όμως τα αγγεία έσπαγαν ακόμα πιο εύκολα. Η δουλειά γινόταν στα υπόγεια του μουσείου. Τα αγάλματα τοποθετούνταν σαν άνθρωποι σε διαδήλωση. Στη συνέχεια χυνόταν πάνω τους άμμος που ξεχώριζε το ένα από το άλλο και τα σκέπαζε και από πάνω έπεφτε πλάκα τσιμέντο. Τα παράθυρα των υπόγειων χώρων τα φράζανε με τσουβάλια από άμμο. Με αυτό τον τρόπο δεν μπορούσαν να πάθουν τίποτε από αεροπορική επιδρομή». Τα ξύλινα κιβώτια με τα πήλινα αγγεία και τα ειδώλια, καθώς και με τα χάλκινα έργα, τοποθετούνταν στις ημιυπόγειες αποθήκες της επέκτασης του μουσείου, που είχε μόλις ολοκληρωθεί προς την οδό Μπουμπουλίνας. Μετά τη συμπλήρωση των χώρων, τα δωμάτια γεμίζονταν μέχρι την οροφή με στεγνή άμμο, προκειμένου να αντέξουν τη διάρρηξη της τσιμεντένιας πλάκας της οροφής τους από ενδεχόμενο βομβαρδισμό.
Ένα στιγμιότυπο αυτής της εργασίας του εγκιβωτισμού αποτυπώθηκε σε μία ξεχωριστή φωτογραφία, τη μόνη που εικονίζει τους τεχνίτες του μουσείου σε μια στιγμή ανάπαυλας να κοιτούν ανέκφραστοι τον φακό, ανθρώπους που αναρωτιέται κανείς για την τύχη τους τους σκληρούς μήνες της αθηναϊκής Κατοχής.
Η Σέμνη Καρούζου διέσωσε το όνομα ενός από αυτούς: «Σε όλη την εργασία του ξεριζώματος και του εγκιβωτισμού των αρχαίων της Συλλογής Αγγείων και Μικροτεχνημάτων πρωτοστατούσε ο μακαρίτης αρχιτεχνίτης Γεώργιος Κοντογιώργης, ένας από τους τεχνίτες που τόσα προσέφεραν και προσφέρουν στην ανάδειξη και την ασφάλεια των αρχαίων». Ταυτόχρονα με τα αρχαία εγκιβωτίστηκαν και οι πολύτιμοι κατάλογοι του μουσείου, δηλαδή τα βιβλία καταγραφής και τεκμηρίωσης των αρχαιοτήτων του.
Τα κιβώτια αυτά παραδοθήκαν στον γενικό ταμία της Τράπεζας της Ελλάδος στις 29 Νοεμβρίου 1940. Στις 17 Απριλίου 1941, στο κεντρικό κατάστημα της ίδιας τράπεζας, υπογράφηκε το πρωτόκολλο παράδοσης και παραλαβής των ξύλινων κιβωτίων με τα χρυσά και με τα άλλα πολύτιμα ευρήματα των Μυκηνών. Ήταν η πράξη του τέλους μιας εξάμηνης επιχείρησης που πέτυχε να ασφαλίσει τον αμύθητο πλούτο του μεγαλύτερου μουσείου της χώρας. «Η όψη του μουσείου τον Απρίλη του 1941, γυμνωμένου από όλο το περιεχόμενό του, ήταν μια εικόνα ερήμωσης. Οι τοίχοι γυμνοί, τα δάπεδα πολλών αιθουσών σκαμμένα, οι προθήκες άδειες». Ήταν η εικόνα που αντίκρισαν οι Γερμανοί αξιωματικοί το πρωί της Δευτέρας 28 Απριλίου. Της πρώτης μέρας της αθηναϊκής Κατοχής.
Ένα από τα ορύγματα με τα αμήχανα πλήθη των αγαλμάτων.

Στα δύσκολα χρόνια που ακολούθησαν το μουσείο δεν παρέμεινε έρημο. Καταλήφθηκε από δημόσιες υπηρεσίες. Στη μεγάλη Μυκηναία Αίθουσα στεγάστηκε η Κρατική Ορχήστρα. Σε ένα μεγάλο μέρος της δυτικής πλευράς, δεξιά από την είσοδο, εγκαταστάθηκε το Κεντρικό Ταχυδρομείο.
Στις αίθουσες του πρώτου ορόφου επί της οδού Μπουμπουλίνας λειτούργησαν οι υπηρεσίες του υπουργείου Πρόνοιας, ενώ σε μια αίθουσα του παλαιού κτιρίου προς την οδό Τοσίτσα εγκαταστάθηκε μια ειδική Υγειονομική Υπηρεσία, απ’ όπου «περνούσαν υποχρεωτικά δυστυχισμένες νέες γυναίκες, απόκληρες της κοινωνίας» όπως διασώζει η Σέμνη Καρούζου.
Σε μια γωνιά του νέου κτιρίου έμεινε λιγοστός χώρος για τα γραφεία των υπαλλήλων του μουσείου, όπου συγκεντρώθηκε η άχρηστη πια σκευή του, το πλήθος των άδειων προθηκών, ορισμένοι πίνακες της Εθνικής Πινακοθήκης και τα Γενικά Αρχεία του Κράτους. Σε ένα από τα υπόγεια της νέας πτέρυγας παρασκευαζόταν το συσσίτιο των φυλάκων και των αρχαιολογικών υπαλλήλων, με τα πυκνά ίχνη από τους καπνούς του να παραμένουν μέχρι σήμερα σε σημεία της οροφής. Παρά την απώλεια του χαρακτήρα του, το κτίριο παρέμεινε αλώβητο μέχρι το τέλος της Κατοχής. Ως τις «ημέρες του δεκεμβριανού εφιάλτη», όταν οι «πολυβολισμοί των αεροπλάνων» κατέκαψαν μέρος της ξύλινης στέγης του και ένα τμήμα του πρώτου ορόφου διαμορφώθηκε σε φυλακές των κρατουμένων.
Ορισμένοι από τους διάτρητους από τις οβίδες τοίχους διατηρούνται ακόμα και σήμερα, μεταξύ των γραφείων όπου εργάζεται το προσωπικό του Μουσείου. Και παρά τη μακρά και επίπονη αποκατάσταση του κτιρίου και των εκθέσεών του τα μεταπολεμικά χρόνια, ήσαν πολλές οι κρυμμένες εκπλήξεις που έρχονταν σποραδικά στο φως. Ακόμα και η δεύτερη, εκ βάθρων ανακαίνισή του, που ολοκληρώθηκε πρόσφατα, ήταν η αφορμή να ανακαλυφθούν και άλλα από τα καλά θαμμένα μυστικά του. Να ήταν, άραγε, τα τελευταία; Ζώντας και δουλεύοντας κανείς ανάμεσα σε αυτούς τους τοίχους, γνωρίζει πως δεν του επιτρέπεται να διατυπώνει τέτοιες εκφράσεις χρονικής βεβαιότητας.
Στιγμιότυπο από τον εγκιβωτισμό του αμφορέα Α 803.
Βιβλιογραφικές πηγές: 
Βενάρδου Ε., Μια απόκρυψη αλλιώτικη από τις άλλες. Επιχείρηση «Κρυμμένοι Θησαυροί». Διαθέσιμο στο http://www.psaxtiria.net/forum/archive/index.php/t-2897.html 
Καλτσάς Ν., «Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο», Αθήνα 2007, 20. Διαθέσιμο στο http://www.latsis-foundation.org/megazine/publish/ebook.php?book=31&preloader=1
Καρούζου Σ., «Σύντομη Ιστορία του Εθνικού Μουσείου», στο Καρούζου Σ., Εθνικόν Αρχαιολογικόν Μουσείον, Συλλογή Γλυπτών, Περιγραφικός Κατάλογος, Αθήναι 1967, ια’-κ’. Καρούζου Σ., «Το Εθνικό Μουσείο από το 1941», το Μουσείον 1 (2000), 5-14. (Πρόκειται για την εκ νέου δημοσίευση του κειμένου της Σ. Καρούζου, που περιλήφθηκε στα Πρακτικά του Α’ Συνεδρίου του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων, Αθήνα 30 Μαρτίου-3 Απριλίου 1967, Αθήνα 1984, 52-63). 
Νικολακέα Ν., «Η προστασία των αρχαιοτήτων κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο», στο Τσιποπούλου Μ. (επιμ.), «.Ανέφερα Εγγράφως», Θησαυροί του Ιστορικού Αρχείου της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, Αθήνα 2008, 57-59. 
Πασχαλίδης Κ., «Η ίδρυση, η ιστορία και οι περιπέτειες του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, 130 χρόνια λειτουργίας σε μία διάλεξη». Διαθέσιμο στοwww.blod.gr/lectures/Pages/viewlecture.aspx?LectureID=737#.UTcIWTbYhgU.facebook 
Πετράκος Β.Χ., «Τα αρχαία της Ελλάδος κατά τον πόλεμο 1940-1944», Ο Μέντωρ 31 (1994), 73-185. 
Σάλτα Μ., «Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο», στο Γαρουφαλής Δ.Ν., Κωνσταντινίδη-Συβρίδη Ε. (επιμ.), Η Αρχαιολογία στην Ελλάδα. Οι μεγαλύτερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις του 20ού αιώνα και οι θησαυροί των ελληνικών μουσείων, Αθήνα 2002, 116-119 (Σειρά: Ιστορία των Πολιτισμών Νο2, του περιοδικού «Corpus») 
Φλέσσα Β., Στα Άκρα, συνέντευξη με τον ακαδημαϊκό Σ. Ιακωβίδη στη Νέα Ελληνική Τηλεόραση (ημέρα προβολής: Παρασκευή 26/10/2012, ώρα: 23:00). Διαθέσιμο στο http://www.ert.gr/webtv/net/item/8196-Spyros-Iakwbidhs-Archaiologos-Akadhmaikos-26-10-2012#.UUo0TDfQ709 
Χριστοπούλου Α., «Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και Νεότερη Ελλάδα. Παράλληλες Ιστορίες», «Αρχαιολογία & Τέχνες» 113 (Δεκέμβριος 2009), 5-10.

*Ο Κώστας Πασχαλίδης είναι Ιστορικός και Αρχαιολόγος, Επιμελητής Αρχαιοτήτων στην Προϊστορική Συλλογή του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου.
Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

Η βράβευσή μας από την Ελληνική Εταιρεία Προστασίας της Φύσης

Tο Σάββατο 10 Μαρτίου 2018  στο Αμφιθέατρο «Άγγελος Γουλανδρής» του Κέντρου Γαία στην Κηφισιά πραγματοποιήθηκε εκδήλωση βράβευσης για τη διάκριση του καινοτόμου ευρωπαϊκού προγράμματος «Με το δάσος οδηγό, δράττω, δρω, δημιουργώ» το οποίο διακρίθηκε και στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα Teachers4europe καταλαμβάνοντας την 1η θέση στον νομό Κορινθίας, το οποίο υλοποιήθηκε την περσινή σχολική χρονιά 2016-2017.
Το project εντάχθηκε στο πλαίσιο της συνεργασίας μας με την Ελληνική Εταιρεία Προστασίας της Φύσης, με το διεθνές ευρωπαϊκό δίκτυο «Learning about forests – Μαθαίνω για τα Δάση» υπό την αιγίδα του δικτύου Ecoschools-Οικολογικά Σχολεία, με  το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Σικυωνίων και με το τμήμα καινοτόμων δράσεων Περιβαλλοντικής Αγωγής Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Κορινθίας.
Η αξία της βράβευσης είναι σημαντική καθώς αναγνωρίζεται η προσπάθεια που έκαναν οι μαθητές την περσινή σχολική χρονιά και ο μόχθος που κρύβεται πίσω από κάθε στόχο που κατακτούν.
Ο βασικός σκοπός του προγράμματος πηγάζει από τη φράση: «Πηγαίνω στο δάσος και μαθαίνω από αυτό γι’ αυτό». Σκοπός του αφού είχε και ευρωπαϊκό χαρακτήρα ήταν η γνωριμία με το δασικό οικοσύστημα, την ευρωπαϊκή φύση και νομοθεσία μέσω της ολιστικής προσέγγισης και της αντιμετώπισης του δάσους. Τέλος, σημασία δόθηκε στην κινητοποίηση των μαθητών μέσω εθελοντικών δράσεων με στόχο την ενεργό πολιτειότητα και την ευαισθητοποίηση σε περιβαλλοντικά ζητήματα.
Εφαρμόστηκε η συνεργατική και βιωματική μάθηση, η ανακαλυπτική μάθηση η μάθηση βασισμένη σε δραστηριότητες πεδίου, η έρευνα, ο καταιγισμός ιδεών, ο αυτοσχεδιασμός, η καλλιτεχνική δραστηριότητα και η ενασχόληση με την τεχνολογία.

Το καλωσόρισμα εκ μέρους του Μουσείου Γουλανδρή έκανε η κ. Φαλή Βογιατζάκη, μέλος του Δ.Σ. η οποία αναφέρθηκε στις χρόνιες σχέσεις που συνδέουν το Μουσείο και την Εταιρία, ενώ ο Πρόεδρος της ΕΕΠΦ κ. Νίκος Πέτρου και μέλος του Δ.Σ. του FEE  με αρμοδιότητα στο δίκτυο «Learning about forests», τόνισε τη μεγάλη σημασία της συμμετοχής των μαθητών  στην παγκόσμια οικογένεια του δικτύου μαζί με χιλιάδες μαθητές από όλη τη γη συμβάλλοντας στην προστασία των δασών. 

Τα συγχαρητήριά του όμως  έστειλε από τη Δανία ο διεθνής Συντονιστής κ. Βarry McGonigal  μέσα από ένα βίντεο στα ελληνικά. Η Γενική Γραμματέας της ΕΕΠΦ κ. Αλέξια Νικηφοράκη με ιδιαίτερη συγκίνηση μίλησε για την ιστορία του Κέντρου ΓΑΙΑ, καθώς συνέβαλε πολύ στη δημιουργία του με την προσφορά της σε αυτό για 12 συνεχή έτη. 

Η Αντιπρόεδρος του δικτύου κ. Σοφία Καινούργιου παρουσίασε τη Συντονιστική Επιτροπή που αξιολόγησε και βράβευσε τις εργασίες των σχολείων, ενώ ο Πρόεδρος του δικτύου κ. Δημήτρης Γκότζος αναφέρθηκε στη φιλοσοφία και τις δράσεις του δικτύου.

Αρχικά, παρουσιάσαμε το πρόγραμμά μας με τους μαθητές Μάριο Ροσάτο και Αγγελική Παπαϊωάννου και στη συνέχεια προβλήθηκε ένα βίντεο με τις κυριότερες δράσεις που εκπονήσαμε κατά τη διάρκεια υλοποίησης του προγράμματος.

Μπορείτε να δείτε το βίντεο μας παρακάτω:
Στους μαθητές δόθηκε από τη Συντονιστική Επιτροπή του Δικτύου το «Σακίδιο του Εξερευνητή του Δάσους» όπου περιείχε τον κατάλληλο εξοπλισμό για εξόρμηση στο δάσος και το αναμνηστικό βραβείο τους. 

Στο τέλος της εκδήλωσης περίμενε τους μαθητές μία έκπληξη καθώς κλήθηκαν από τη Συντονιστική Επιτροπή να τραγουδήσουν μαζί με τη χορωδία το «τραγούδι του δάσους»

Οι μαθητές το διασκέδασαν και χάρηκαν πολύ γι’ αυτή την όμορφη εμπειρία!

Η στιγμή της βράβευσης γέμισε με χαρά μαθητές, εκπαιδευτικούς και γονείς.  Η πετυχημένη αυτή διοργάνωση έληξε με την προβολή της «Σφαίρας»  στην είσοδο του Μουσείου.

Συγχαρητήρια για τη διάκρισή τους σε όλους τους άξιους μαθητές μου που εργάστηκαν όλη την περσινή χρονιά σε όλους τους τομείς με τη συμμετοχή τους σε πολλές δράσεις και διαγωνισμούς σε πανελλήνιο επίπεδο, με προθυμία και ζήλο, με πνεύμα συνεργασίας και ομαδικότητας.

Σας εύχομαι να συνεχίσετε να προσπαθείτε στη ζωή σας για ότι έχει σημασία για εσάς, αφού την περσινή σχολική χρονιά αποδείξατε περίτρανα ότι όταν θέλετε να κατακτήσετε έναν στόχο το καταφέρνετε επιτυχώς με τον καλύτερο δυνατό τρόπο!
Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

Γράψε όπως έγραφαν σε άλλες εποχές!

Όλοι γνωρίζουμε πώς γράφεται το όνομά μας στις σύγχρονες γραφές. Στις αρχαίες όμως; 
Την απάντηση δίνει μια απίστευτη εφαρμογή του Αρχαιολογικού Μουσείου Θηβών
Σ’ αυτήν την εφαρμογή ο χρήστης μπορεί να δει πώς γράφεται το όνομά του στη Γραμμική Β′ της Μυκηναϊκής Περιόδου, στην αρχαϊκή, στην κλασική, στην πρωτοβυζαντινή και στη βυζαντινή γραφή. Επίσης, υπάρχει και η δυνατότητα εκτύπωσης και download, εάν το θέλετε σε έντυπη μορφή ή να το αποθηκεύσετε.
Δείτε την εφαρμογή πατώντας πάνω 
στην επόμενη εικόνα.
Αφού πατήσετε στην επιλογή «Είσοδος», επιλέξτε το γράμμα με το οποίο ξεκινά το όνομά σας για να επιλέξετε από τη σχετική λίστα το όνομά σας. Μετά επιλέξτε τη γραφή που επιθυμείτε!
Σίγουρα πρόκειται για ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον και διασκεδαστικό εργαλείο (αν και δεν υπάρχει- προς το παρόν τουλάχιστον- η δυνατότητα να βάλετε το επώνυμό σας) από το Αρχαιολογικό Μουσείο Θηβών!
Καλή διασκέδαση με γνώση παράλληλα!!!
Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

Παρακολούθηση παιδικής παράστασης Καραγκιόζη: Ο Καραγκιόζης Ειρηνιστής

Την Τρίτη παρακολουθήσαμε στο σχολείο μας την παιδική παράσταση του Θεάτρου Σκιών «Ο Καραγκιόζης Ειρηνιστής» από τον ταλαντούχο καραγκιοζοπαίχτη Χρήστο Πλέσσα
Ο Χρήστος Πλέσσας γεννήθηκε στην Αμαλιάδα και είχε την τύχη να γεννηθεί σε μία οικογένεια με παράδοση στο θέατρο σκιών. Πατέρας του ο Φώτης Πλέσσας και παππούς του ο Αντώνης Πλέσσας (Αντώναρος), από τους πιο φημισμένους καραγκιοζοπαίχτες της Πελοποννήσου. Αναμενόμενο λοιπόν να αγαπήσει τον Καραγκιόζη από παιδική ηλικία.

Αρχικά, ο κ. Πλέσσας ανέφερε στους μαθητές την ιστορία του Καραγκιόζη, την προέλευσή του, στοιχεία από τη ζωή του καθώς ήταν πραγματικό πρόσωπο και τόνισε την αξία της διατήρησης της λαϊκής μας παράδοσης. Στη συνέχεια, ακολούθησε η παράσταση καθώς όλοι οι μαθητές ανυπομονούσαν να την παρακολουθήσουν!
Η παράσταση ήταν εξαιρετική! Πέρασε κοινωνικά μηνύματα στα παιδιά και έδωσε έμφαση στην αξία της ειρήνης, της αγάπης και της αλληλεγγύης των ανθρώπων. Όλα τα παιδιά αλλά και εμείς οι δάσκαλοι γελάσαμε πάρα πολύ!! Για άλλη μια φορά, το θέατρο σκιών μας εντυπωσίασε και μας κατέπληξε!
Στο τέλος της παράστασης, ο κ.Πλέσσας αφού έλαβε το δυνατό χειροκρότημα όλων μας, εξήγησε στους μαθητές της Α’ τάξης την τέχνη του Θεάτρου Σκιών με απλά λόγια, καθώς είχαν περιέργεια να δουν τι κρύβεται πίσω από τον μπερντέ!!!
Όλα τα παιδιά ευχαριστήθηκαν και διασκέδασαν με την ψυχή τους. Ανυπομονούν να δουν σύντομα την επόμενη παράσταση Καραγκιόζη!
Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα στοιχεία για τον Καραγκιόζη μπορείτε να επισκεφθείτε το Σπαθάρειο Μουσείο στο Μαρούσι Αττικής. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να δείτε πατώντας εδώ .
Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

18 Μαΐου: Παγκόσμια Ημέρα των Μουσείων

Το Διεθνές Συμβούλιο Μουσείων (ICOM), στην προσπάθειά του να αναδείξει τον ρόλο των μουσείων στη σύγχρονη κοινωνία, καθιέρωσε από το 1977 τη 18η Μαΐου ως Διεθνή Ημέρα Μουσείων (International Museum Day). Το μήνυμα αυτής της επετείου είναι να γίνουν τα μουσεία φορείς πολιτισμικών ανταλλαγών «με σκοπό την ενίσχυση της μόρφωσης, την προώθηση της αμοιβαίας κατανόησης, την ειρήνη και τη συνεργασία μεταξύ των λαών».
Η 18η Μαΐου είναι αφιερωμένη κάθε χρόνο σε ένα συγκεκριμένο θέμα που αφορά στα μουσεία και στην προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς.Για το 2017 το Διεθνές Συμβούλιο Μουσείων (ICOM) έχει επιλέξει το θέμα:

«Μουσεία και αμφιλεγόμενες ιστορίες: 
τα μουσεία μιλούν για εκείνα που δεν λέγονται»

Το τιμώμενο μουσείο για το 2017 είναι το 
Την 18η Μαΐου, η είσοδος σε όλα 
τα μουσεία είναι ελεύθερη!!!
Ευκαιρία να επισκεφθείτε το Αρχαιολογικό Μουσείο Αρχαίας Κορίνθου και το Αρχαιολογικό Μουσείο Ισθμίας!!!

Για τους φιλαναγνώστες προτείνω το παρακάτω βιβλίο!

Το άγαλμα που κρύωνε
«Εκείνο τον Αύγουστο, τον πιο ωραίο Αύγουστο του αιώνα, η πανσέληνος ασήμωσε ένα παράξενο ταξίδι που έμοιαζε πολύ με παραμύθι. Παραμύθι όμως δεν ήταν». Το ταξίδι αυτό ξεκινά από παλιά. Από τότε που το μικρό μαρμάρινο αγόρι, το άγαλμα, άφησε σαν προσφυγάκι την πατρίδα του στη Μικρασία και στεγάστηκε στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας. Από τότε κρύωνε ολοένα, γιατί νοσταλγούσε αθεράπευτα την πατρίδα του στην αντίπερα ακτή του Αιγαίου. Τα πράγματα θ’ αλλάξουν όμως όταν θα βρει δυο φίλους καρδιάς, την κυρία Γαλάτεια, την καθαρίστρια του Μουσείου, και το μικρό Λάμπη, το γιο του νυχτοφύλακα. Τα πράγματα θ’ αλλάξουν μ’ ένα παράξενο όνειρο. Απ’ τ’ όνειρο θα φτερουγίσει στο Μουσείο ένα μεγάλο γαλάζιο πουλί που θα τους ταξιδέψει μια νύχτα με πανσέληνο στις χαμένες πατρίδες, στη Μικρασία. 

Το Κρατικό Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου απέσπασε το βιβλίο «Το άγαλμα που κρύωνε» του Χρήστου Μπουλώτη σε εικονογράφηση της Φωτεινής Στεφανίδη (σειρά Λογοτεχνικά βιβλία με πολύχρωμη εικονογράφηση).

Ξεφυλλίστε το πατώντας εδώ!