Δημοσιεύθηκε στην Λογοτεχνία

Μιλώντας για την απώλεια στα παιδιά μέσα από βιβλία

Η Κατερίνα Ασλάνη, Συμβουλευτική Ψυχολόγος, MSc, μας απαντά στο ερώτημα : «Πρέπει να μιλάμε στα παιδιά για τον θάνατο;». Και η απάντηση είναι μία : Πρέπει να μιλάμε από πολύ νωρίς και να ψάχνουμε αφορμές ή να ‘δημιουργούμε’ ευκαιρίες για να εισάγουμε στις συζητήσεις μας με τα παιδιά τις έννοιες της αρχής και του τέλους, την γνώση ότι όλοι και όλα κάποτε πεθαίνουν, δημιουργώντας έτσι χώρο για να γεννηθεί κάτι καινούργιο. Καλό θα ήταν τέτοιες συζητήσεις να γίνονται πριν συμβεί κάποιο επώδυνο γεγονός στην οικογένεια, για να μπορούμε να μιλάμε και να απαντάμε σε πιθανά ερωτήματα των παιδιών χωρίς την συναισθηματική φόρτιση που αναπόφευκτα υπάρχει όταν βιώνουμε μια απώλεια.

Ανάλογα με την ηλικία τους τα παιδιά έχουν και διαφορετικές αντιλήψεις για τον θάνατο.

Μέχρι τα 4-5 περίπου χρόνια, τα παιδιά δεν αντιλαμβάνονται τον θάνατο ως ένα οριστικό και αμετάκλητο γεγονός. Τον θεωρούν ως ένα είδος προσωρινού αποχωρισμού, όπου το άτομο που πέθανε έχει απλά ‘φύγει’ για λίγο και πως κάποια στιγμή θα επιστρέψει και θα μπορέσουν να το ξαναδούν, ή πως θα μπορέσουν τα ίδια να πάνε να το βρουν.

Από τα 5 μέχρι και τα 9 τους χρόνια, τα παιδιά αρχίζουν σιγά σιγά να αντιλαμβάνονται την οριστικότητα και την καθολικότητα του θανάτου. Η επαφή τους με την τηλεόραση, τα παραμύθια που διαβάζουν, τα παιχνίδια που παίζουν, όλα αυτά τα φέρνουν πιο κοντά στην ιδέα του θανάτου, όμως και πάλι δεν μπορούν να συνειδητοποιήσουν ότι η πραγματικότητα του θανάτου θα μπορούσε να αφορά και την δική τους ζωή, την δική τους οικογένεια.

Από τα 9-10 χρόνια μέχρι και την εφηβεία, τα παιδιά μπορούν πια να αντιληφθούν πλήρως την οριστικότητα του θανάτου και πως ο θάνατος αποτελεί ένα γεγονός που αφορά και τα ίδια.

Στα βιβλία για παιδιά ζουν μερικές από τις καλύτερες προσεγγίσεις του θανάτου. Στην Ελλάδα το θέμα ήταν, όχι απλά ταμπού, αλλά “βαρύ”, “καταθλιπτικό” και “μη εμπορικό”.

Το βότσαλο που προκάλεσε εξαίρετους ομόκεντρους κύκλους στα ήσυχα νερά της ελληνικής παραγωγής ήταν «Το δικό τους ταξίδι» (2014) της Αργυρώς Πιπίνη με την εξαίρετη εικονογράφηση της Μαριλένας Μελισσηνού, βιβλίο που ξεχώρισε στα εγχώρια βραβεία, αλλά κυρίως αγαπήθηκε πολύ από το κοινό, καθώς συγκίνησε δίχως κλισέ μελοδραματισμούς και άνοιξε αυθεντικούς τρόπους στην αντιμετώπιση της απώλειας.

Δύο αδέλφια, ο Κοσμάς και η Λουκία, που έχουν μια ιδιαίτερη σχέση με τον παππού τους ο καθένας, βιώνουν τις μικρές, ακατανόητες γι αυτούς, αλλαγές στη συμπεριφορά του καθώς εκείνος γερνάει.
Κι όταν πια πεθαίνει, ξέρουν βαθιά μέσα τους πως η αγάπη του θα τους συντροφεύει για πάντα.
Μια ιστορία για τη δύναμη της μνήμης, για όσους μας ακολουθούν στα όνειρά μας, για τον χρόνο που τρέχοντας σκοντάφτει σε αγαπημένες στιγμές.

Το βιβλίο της Γαρυφαλιάς Τεριζάκη «Πού πήγε η Ιωάννα, μαμά;» ανοίγει με λυρισμό και τρυφερότητα ακόμα περισσότερο το δρόμο της απώλειας.

[…] «Πού πήγε η Ιωάννα, μαμά;»
«Πού πήγε; Έλα, έλα να παίξουμε ένα κρυφτό…»
Και παίξαμε ένα διαφορετικό κρυφτό ανάμεσα σε «λέξεις, σε τραγούδια, στη θάλασσα, στον ήλιο» ψάχνοντας να βρούμε που πήγε.
Χάθηκε ή ταξίδεψε για μια χώρα αέρινη, νεφελένια, τη «χώρα της μνήμης»; […]

«Με μεστό, περιεκτικό, συγκινητικό αλλά και απλό τρόπο μπορούμε, με βοηθό μας το εξαιρετικό παραμύθι της Γαρυφαλιάς Τεριζάκη, να περάσουμε χέρι χέρι με τα παιδιά μας το τούνελ του πένθους και να γίνουμε πιο δυνατοί άνθρωποι».
Μπαντή Παναγιώτα, Παιδοψυχίατρος

Τη μαγική, ξεχωριστή σχέση παππού και εγγονού θα τη συναντήσετε να σκιαγραφείται ξεχωριστά στο «Ο παππούκας μου» (2015), της Καταλανής Μάρτα Αλτές.

Ο παππούκας μου μεγαλώνει… Αλλά αυτός είναι ο παππούκας μου, και γι’ αυτό τον αγαπάω! Στο βραβευμένο της βιβλίο η Alte’s αφηγείται μια τρυφερή ιστορία για την ξεχωριστή σχέση μεταξύ ενός παππού και του εγγονού του. Το πανέμορφο αυτό εικονογραφημένο βιβλίο, το αφιερώνει σε «όλες τις γιαγιάδες και όλους τους παππούδες». Η Καταλανή εικονογράφος προσεγγίζει το θέμα με ζεστασιά και ευαισθησία: η εικονογράφησή της θα γοητεύσει τους γονείς, ενώ τα παιδιά θα λατρέψουν το χιούμορ και τους χαρακτήρες της ιστορίας.

ΒΡΑΒΕΙΑ:
2014 Ezra Jack Keats New Illustrator Honor
2014 Paterson Prize for Books for Young People.

Τη σχέση εγγονής και γιαγιάς, θα τη συναντήσουμε στο «Μέχρι τον ουρανό και πίσω» (2017).

«Μέχρι τον ουρανό και πίσω». Τόσο αγαπούσε η Έλλη τη γιαγιά της, «και τρεις κωλοτούμπες!». Μαζί, περνούσαν πάντοτε καταπληκτικά!

Η παντοτινή αγάπη δεν χάνεται ό,τι και να γίνει. 
Τη συντηρούν και την ενδυναμώνουν οι ωραιότερες αναμνήσεις. 
Μια τρυφερή, συγκινητική ιστορία για το πώς οι αγαπημένοι μας 
παραμένουν στην καρδιά μας σαν ο πολυτιμότερος θησαυρός.

Η Αλεξία Βερνίκου, M.A. Ψυχολόγος-Οικογενειακή Ψυχοθεραπεύτρια, και η πολυβραβευμένη εικονογράφος Σοφία Τουλιάτου, δημιούργησαν ένα εξαιρετικά τρυφερό παραμύθι για την αγάπη και την απώλεια που δεν θα αφήσει ασυγκίνητο κανέναν.

Ηλικία: από 3 ετών

Η απώλεια αγαπημένου ζώου, δίνεται εξαιρετικά (για παιδιά 8+) στο τρυφερό «Ο Γουργούρης» (2017), της Τασούλας Επτακοίλη, όπου για 15-20 χρόνια ένας γάτος παίρνει αγάπη και χαρά μέσα σε μια οικογένεια μέχρι την ώρα που θα κοιμηθεί τον μεγάλο, ανεξύπνητο ύπνο.

Δεν είναι ακριβώς ένα βιβλίο για το πένθος και την απώλεια, αλλά ένα βιβλίο για το τι κάνεις μέχρι να έρθει αυτή η ώρα. Μια ιστορία για την αγάπη που ποτέ δε χάνεται. Για την ανθρωπιά και την απανθρωπιά -ανθρώπων και ζώων. Και για το πόσο ωραίο είναι να είσαι διαφορετικός.

To βιβλίο «Μεγαλώνω τη γιαγιά μου» είναι ο τίτλος του βιβλίου του Βαγγέλη Ηλιόπουλου στη ξεχωριστή σειρά του συγγραφέα που εκδίδει η Παιδική Νομική Βιβλιοθήκη με τίτλο «Μικρά βήματα – ΜΕΓΑΛΟΙ ΔΡΟΜΟΙ».

Το βιβλίο θίγει το θέμα του σεβασμού και της προσφοράς στην Τρίτη Ηλικία. Θέμα σημαντικό για τα παιδιά, που βλέπουν τις αλλαγές που φέρνει ο χρόνος στα αγαπημένα πρόσωπα του παππού και της γιαγιάς, οι οποίοι πολλές φορές τα μεγάλωσαν. Η ιστορία του βιβλίου βοηθά τα παιδιά να εκδηλώσουν τα συναισθήματά τους για τη γιαγιά και τον παππού, ενώ δείχνει πως με την αγάπη μπορούμε να διατηρήσουμε τη σχέση μαζί τους ζωντανή ακόμη κι αν χρειαστεί οι ρόλοι να αλλάξουν.

Τις εικόνες – πίνακες του βιβλίου δημιούργησε η ζωγράφος Κάτια Βαρβάκη. Το βιβλίο προλογίζει η ιστορικός τέχνης και επιμελήτρια Ίρις Κρητικού. Στις τελευταίες σελίδες του βιβλίου, ένα σύντομο σημείωμα προς γονείς και εκπαιδευτικούς παρουσιάζει την ηθική, κοινωνική και νομική διάσταση του θέματος που πραγματεύεται η ιστορία και τους τρόπους με τους οποίους μπορούν να μιλήσουν γι’ αυτό στα παιδιά.

Το βιβλίο διακρίθηκε από τον Κύκλο Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου – Greek IBBY με το 1ο Βραβείο στην κατηγορία βιβλίου αφήγησης βραχείας φόρμας για παιδιά.

Με τον κύκλο της ζωής και την ανυποχώρητη ροή του χρόνου παίζει το βιβλίο της Ροξάν Μαρί Γκαγιέ «Άφησα την ψυχή μου στον άνεμο».

Δε θα ’μαι πια εγώ αυτός που θα σου προσφέρει ζαχαρωτά, αλλά στη μνήμη σου έχω αφήσει άλλη γλύκα.
Δοκίμασε τη ζωή.
Ρούφηξέ τη μέχρι το μεδούλι.

Όσο για μένα, έχω αφήσει την ψυχή μου στον άνεμο.
Νιώθω πιο ελαφρύς τώρα.
Μπορώ να ταξιδεύω κάθε στιγμή, να έρχομαι, να φεύγω – είναι τόσο διασκεδαστικό!

Δεν μπορείς να με πιάσεις.
Δεν μπορείς να με κρατήσεις.
Αλλά, όταν κλείνεις τα μάτια σου, θα μπορείς πάντα να με αισθάνεσαι.

Μέσα σ’ αυτό το βιβλίο υπάρχει μια χούφτα αθάνατων σπόρων.
Τους φυτεύουμε, τους βλέπουμε να γεννιούνται,
να μεγαλώνουν, να μη χάνονται ποτέ…

Η ζωή κάνει τον κύκλο της και τη λύπη θα ακολουθήσει η χαρά. Έτσι το χαμόγελο πάλι θα σχηματιστεί στα χείλη και οι αναμνήσεις θα κρατούν πάντα ζωντανή τη μνήμη.

Τρία είναι τα πράγματα που αγαπώ περισσότερο το καλοκαίρι: τη θάλασσα, το καρπούζι και τα παραμύθια της γιαγιάς. Κάθε καλοκαίρι απολαμβάνω και τα τρία με το που κλείνουν τα σχολεία. Μέρες γεμάτες παραμύθια με τη γιαγιά να κάθεται στην πολυθρόνα με τα ξεθωριασμένα λουλούδια. Μέρες γεμάτες αλήθεια με τον Λεωνίδα να βουτά από τα βράχια.
Ώσπου ένα καλοκαίρι κάτι αλλάζει. Η θάλασσα παραμένει λαμπερή και το καρπούζι γλυκό, ενώ η γιαγιά κοιτά ψηλά από τον ουρανό. Τα παραμύθια της όμως συνεχίζουν να ακούγονται. Κι είναι γλυκά. «Μια φορά κι έναν καιρό…»

Το βιβλίο πραγματεύεται το θέμα της οικογένειας και της απώλειας.

-Γιαγιά,πού πήγε ο παππούς;

Ένα βιβλίο σχεδιασμένο με φροντίδα που απαντάει με τρυφερά και καθησυχαστικά λόγια σε ερωτήματα σχετικά με την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου.

Η υπέροχη ολοζώντανη εικονογράφηση συμπληρώνει το κείμενο προσδίδοντας αισιοδοξία και ανακούφιση.

Πρωτότυπη, φωτεινή εικονογράφηση.Σύντομο ποιητικό και τρυφερό κείμενο.Προσφέρει λύση στις ερωτήσεις των παιδιών για το δύσκολο θέμα της απώλειας.Στο τέλος του βιβλίου μικροί και μεγάλοι θα έχουν ένα συναίσθημα ανακούφισης και αισιοδοξίας.

Ο Έβαν και ο σκύλος του είναι οι καλύτεροι φίλοι. Όπως κάνουν τα πάντα μαζί, έτσι φροντίζουν μαζί και τον πανέμορφο κήπο τους. Έρχεται όμως η στιγμή που ο αγαπημένος φίλος του Έβαν δεν θα είναι πια μαζί του. Ο Έβαν νιώθει τόσο μεγάλη στενοχώρια, που φτάνει στο σημείο να καταστρέψει τον κήπο του. Σύντομα, φυτρώνουν σ’ αυτόν μόνο διάφορα αγριόχορτα. Όμως, η ομορφιά μπορεί να φωτίσει ακόμη και τα πιο σκοτεινά μέρη. Όταν ο Έβαν ανακαλύπτει ότι δίπλα στον φράχτη του φυτρώνει μια κολοκύθα, αρχίζει σιγά σιγά να βλέπει τη ζωή του ξανά με αισιοδοξία.

Ένα βιβλίο με βαθιά αισιόδοξο και θετικό μήνυμα. Στο βιβλίο «Ο Κήπος του Έβαν» απονεμήθηκε το τιμητικό βραβείο Caldecott. Μια ιστορία για την αγάπη, την απώλεια και την ελπίδα και τη θεραπευτική δύναμη της φιλία και της φύσης. «Υπέροχο, απλά υπέροχο» – Wall Street Journal.

Η Σοφία έχασε στην παραλία το αρκουδάκι της. Κανείς δεν το είδε εκτός από τη Θάλασσα… 

Ξεφυλλίζοντας το βιβλίο, παρακολουθούμε τις περιπέτειες του μικρού αρκούδου μέσα στο νερό, στη θάλασσα που προσπαθεί με τον τρόπο της να ανακαλύψει τη Σοφία και να της επιστρέψει το αγαπημένο της παιχνίδι. Κι ο καιρός περνάει. 

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η εικονογράφηση του παραμυθιού: Μέσω μιας πρωτότυπης δράσης με τον τίτλο Rijksstudio, το μουσείο Rijksmuseum στο Άμστερνταμ έδωσε πρόσβαση σε 125.000 εικόνες από τη συλλογή του για να χρησιμοποιηθούν και να επεξεργαστούν ελεύθερα από όλους. 

O Tom Percival, γοητεύτηκε από την ιδέα να σχεδιάσει κάτι καινούργιο συνδυάζοντας τη δική του εικονογράφηση με στοιχεία από κλασικούς πίνακες, κι έτσι εμπνεύστηκε τον κόσμο αυτού του βιβλίου, χρησιμοποιώντας έργα των Willem Roelofs, Aelbert Cuyp, Vincent van Gogh, Maurits van der Valk και Hendrik Willem Mesdag.

Ελπίζω να σας βοήθησα στην αναζήτηση βιβλίων

για την απώλεια και το πένθος…

Δημοσιεύθηκε στην Λογοτεχνία

«Ο Στρουμπουλάκος» του W. W. Denslow

Γεια σας παιδιά!

Για σήμερα σας βρήκα ένα παλιό παραμυθάκι το οποίο απευθύνεται σε μικρές ηλικίες κυρίως. Είναι «Ο Στρουμπουλάκος» του William Wallace Denslow (1856 – 1915), γνωστός ως W.W. Denslow, ένας αμερικανός εικονογράφος που έγινε διάσημος για την εικονογράφηση του έργου “Ο Μάγος του Οζ”. Πατήστε στην εικόνα για να το διαβάσετε!

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Λογοτεχνία

“Ο Ηλίας στο χωριό του μπαρμπα-Ευρούλη” – Παραμύθι της Άννας Κόνδη

Μέσα από το παραμύθι «Ο Ηλίας στο χωριό του μπαρμπα-€υρούλη», τα παιδιά θα μάθουν την αξία που έχουν τα χρήματα, ειδικά σε δύσκολες οικονομικές περιόδους. Θα κατανοήσουν πως η υπερκατανάλωση δεν ταιριάζει στις εποχές που διανύουμε. Θα μάθουν πως για να αποκτήσεις κάτι, πρέπει να αφιερώσεις χρόνο και κόπο
 
 
Πατήστε εδώ για να λάβετε δωρεάν το βιβλίο στον υπολογιστή σας!
 
Τα χρήματα δεν είναι για να τα ξοδεύουμε αλόγιστα αλλά πρέπει να τα αποταμιεύουμε και να τα χρησιμοποιούμε για να αποκτάμε μόνο ό,τι χρειαζόμαστε.
 
Το παραμύθι σε audiobook μορφή!Πατήστε εδώ!
 
 
 

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Λογοτεχνία

«Ένας φίλος μοναχός» – Παραμύθι της Άννας Βαμβάκη

Ένα παραμύθι για τον εκφοβισμό (bullying) που εστιάζει στην απομόνωση.


Δημοσιεύθηκε στην Λογοτεχνία

Ο μαυρούλης και το μικρόβιο της ζήλειας!

Μικρά και μεγάλα μου παιδιά!

Σήμερα αν θέλετε μπορείτε να διαβάσετε με παρέα τους γονείς ή τα αδέρφιά σας ή και μόνοι σας τα δυο παρακάτω διδακτικά παραμυθάκια!

Πατήστε στις εικόνες για να τα διαβάσετε!

Δημοσιεύθηκε στην Πολιτισμός,ελεύθερος χρόνος

Δωρεάν παιδικές παραστάσεις από το Εθνικό Θέατρο

Αν θέλετε μπορείτε να πατήσετε στην παρακάτω εικόνα για να μεταβείτε στο ψηφιοποιημένο αρχείο του Εθνικού Θεάτρου στο Παιδικό Στέκι, όπου μπορείτε να δείτε δωρεάν αρκετές παιδικές και εφηβικές παραστάσεις!


Δημοσιεύθηκε στην Περιβάλλον

Μαθητική Εβδομάδα Δράσης actionaid «Πορεία με Στόχο»: Δράση για το Κλίμα

Η σύντομη παύση της δραστηριότητας του ανθρώπου λόγω της πανδημίας έχει ήδη επιφέρει θετικό αντίκτυπο στον περιβάλλον. Οι ρύποι έχουν μειωθεί αισθητά, και η φύση βρήκε λίγο χρόνο να ηρεμήσει και να ανακουφιστεί.
Σιγά σιγά επανεκκινούν οι δραστηριότητες και οι μετακινήσεις, αλλά θα θέλαμε μέσα στην επαναφορά μας στην κανονικότητα, πού τόσο πολύ έχουμε όλοι και όλες ανάγκη, να μη λησμονήσουμε μια κρίση που θα συνεχίσει να υπάρχει: την κλιματική κρίση.

Πρόκειται για 2 διαφορετικές προκλήσεις, που έχουν όμως πολλά κοινά στοιχεία: συμβαίνουν σε παγκόσμια κλίμακα, αφορούν τον κάθε ένα κάτοικο του πλανήτη και απαιτούν τη συνεργασία των κρατών για να βρεθούν λύσεις.
Έχοντας ως παρακαταθήκη την εμπειρία της υγειονομικής κρίσης που ακόμα βιώνουμε οφείλουμε να συνεχίσουμε να μιλάμε στα παιδιά μας για το περιβάλλον ειδικά αναλογιζόμενοι πόσο συνδέεται με τη δική μας υγεία και αυτή των μελλοντικών γενεών.

Σε συνεργασία με την ActionAid προτείνουμε για παιδιά Νηπιαγωγείου και Δημοτικού να αξιοποιήσετε το παραμύθι «Η μεγάλη τραμπάλα του πλανήτη» , που το τέλος γράφεται από εσάς! Μπορείτε να το βρείτε και σε ακουστική μορφή εδώ.

Το παραμύθι «Η μεγάλη τραμπάλα του πλανήτη» περιέχεται στο βιβλίο της ActionAid Ελλάς «Ενεργός πολίτης μέσα και έξω από την τάξη – Ένας οδηγός έμπνευσης και δράσης για την εκπαιδευτική κοινότητα» (Εκδόσεις Πατάκης, Καρδογέρου, Ντιρογιάννη, Τσαχάλη, 2016)


Για μεγαλύτερες ηλικίες μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το κουίζ «Μύθος η αλήθεια» το οποίο θα το βρείτε ΕΔΩ και τις εξηγήσεις απαντήσεων. Επίσης, τα μεγαλύτερα παιδιά μπορούν να διαβάσουν το ψηφιακό υλικό της Μαθητικής Εβδομάδας Δράσης 2020 το οποίο μπορείτε να βρείτε εδώ για να το «κατεβάσετε»!

Το «Βήμα» μου για τον πλανήτη


Αγαπητά παιδιά σας προτείνω να κατεβάσετε το εκτυπώσιμο φύλλο «Το Βήμα μου για τον Πλανήτη». Στην πρώτη σελίδα θα βρείτε αναλυτικές οδηγίες δράσης. Στη συνέχεια θα ετοιμάσετε το δικό σας Βήμα, το φωτογραφίζετε και το στέλνετε απευθείας στο email που αναγράφεται. Όλα τα βήματα θα αναρτηθούν εδώ.

Κλείνοντας, σας παραθέτω μερικές σκέψεις που προέκυψαν το τελευταίο διάστημα ιδωμένες υπό το πρίσμα της Εκπαίδευσης για τον ενεργό παγκόσμιο πολίτη (Global Citizenship Education):

  • Το πόσο διασυνδεδεμένοι είμαστε όλοι οι κάτοικοι του πλανήτη Γη. “Αν έστω και ένα παιδί σε κάποια άκρη του κόσμου πεθαίνει από την πείνα ή από τον πόλεμο, τότε ο πολιτισμός μας έχει αποτύχει οικτρά”. Νίκος Καζαντζάκης. Και τα πρόσφατα γεγονότα το δείχνουν. Στην εποχή που άνθρωποι και ιδέες μετακινούνται συνεχώς και ελεύθερα το τι συμβαίνει στην μια άκρη του κόσμου μας αφορά άμεσα.
  • Την σημασία της ανθεκτικότητας ή προσαρμοστικότητας (resilience). Θεωρούμε ότι είναι μια από τις πιο σημαντικές ικανότητες που πρέπει να καλλιεργείται στα άτομα αλλά και στις κοινωνίες. Αφορά στη δυνατότητα να προσαρμοζόμαστε και να ξεπερνάμε σχετικά ανώδυνα δύσκολες ή τραυματικές καταστάσεις. Αυτό θα πρέπει να είναι ένας από τους στόχους του εκπαιδευτικού συστήματος αλλά κυρίως των πολιτικών που θεσπίζονται σε επίπεδο κρατών.
  • Την δύναμη της αλληλεγγύης. Και δίνει τεράστια ελπίδα η δύναμη που ενώνει τους ανθρώπους και η συνειδητοποίηση του πόσα πράγματα μπορούν να επιτευχθούν εάν υπάρχει. Οι πολίτες έχουν εξαιρετικά αντανακλαστικά και μπροστά στην απειλή ξέρουν να ενώνονται και να πετυχαίνουν… θαύματα.
  • Τη σύνδεση του περιβάλλοντος με την υγεία του ανθρώπου.Ο άνθρωπος δε θα είναι ποτέ υγιής εάν ο πλανήτης δεν είναι ενώ το αντίθετο δεν ισχύει: ο πλανήτης μπορεί να είναι υγιής και χωρίς την παρουσία του ανθρώπου.
ο πλανήτης μπορεί να είναι υγιής και χωρίς την παρουσία του ανθρώπου.

Δημοσιεύθηκε στην Λογοτεχνία,ειδική αγωγή

«Δώσ’ μου το χέρι σου» στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα

Γεια σας παιδιά!
Σήμερα μπορούμε να κάνουμε κάτι διαφορετικό!

Μπορούμε να δούμε το παραμύθι «Δώσ’ μου το χέρι σου» της Γιολάντας Τσορώνη- Γεωργιάδη στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα καθώς δίπλα μας υπάρχουν παιδιά που επικοινωνούν μέσω της νοηματικής γλώσσας. Ας μπούμε για λίγο στη θέση τους κι ας δούμε τον τρόπο που αντιλαμβάνονται την γλώσσα μας. Πατήστε εδώ για να δείτε το παραμύθι!

Σύνοψη του βιβλίου «Δώσ’ μου το χέρι σου»

Η αρκούδα με τα δυο αρκουδάκια της και η αλεπού με τα πέντε αλεπουδάκια της μαλώνουν. Η καθεμιά θέλει να πάρει δικό της το μέλι που βρήκαν για να το φάει με τα παιδάκια της.
«Να τρέξουμε» λέει η μία. «Όποια βγει πρώτη θα πάρει τη λιχουδιά!» συμφωνεί η άλλη.
Ξαφνικά όμως γίνεται κάτι που τα ανατρέπει όλα. Και τώρα;
Γιατί περνούν το τέρμα η μια μαμά πάνω στους ώμους της άλλης;
Ποια νίκησε; Το μέλι τελικά ποια θα φάει με τα παιδάκια της;

Για να εξασφαλίσουν τα παιδιά υγιή κοινωνική ζωή θεμελιωμένη σε αποτελεσματικές σχέσεις, πρέπει να καλλιεργήσουν την ενσυναίσθηση, την ικανότητα δηλαδή να μπαίνουν στη θέση των άλλων, να κατανοούν και να αισθάνονται πράγματα με τον ίδιο τρόπο που τα βιώνει ένα άλλο άτομο. Την ανάγκη αυτή αναλαμβάνουν να καλύψουν τα εικονογραφημένα βιβλία της σειράς αυτής, που προάγουν τη συναισθηματική νοημοσύνη. Με την προτεινόμενη για γονείς και εκπαιδευτικούς προσέγγιση επιχειρούν να μυήσουν τα παιδιά στο να βλέπουν τον κόσμο με τα μάτια του άλλου, αφού μάθουν πρώτα να αναγνωρίζουν και να διαχειρίζονται τα δικά τους συναισθήματα. Η σειρά «Βιβλία που προάγουν τη συναισθηματική νοημοσύνη» αποτελείται από 30 βιβλία.
Δημοσιεύθηκε στην Πολιτισμός

Ο μικρός Κοπέρνικος σε δράση!

Κάτι από την αγαπημένη ομάδα ΚΟΠΕΡΝΙΚΟΣ (μουσικές, συγγραφή βιβλίων, θεατρικές παραστάσεις) για ακρόαση κάθε στιγμή της μέρας ή λίγο πριν κοιμηθούν τα παιδιά! 



Πρόκειται για μια σειρά 10 αυτοτελών επεισοδίων, διάρκειας 20 λεπτών το καθένα. Η σύνθεση κάθε επεισοδίου είναι ένας συνδυασμός δραματοποιημένης αφήγησης και διαλόγων, συνοδευόμενα από μουσική και τραγούδι, χιούμορ και δράση

Βασικός ήρωας της ιστορίας είναι ο μικρός Κοπέρνικος, ένα παιδί γύρω στα δέκα με έντονο χαρακτήρα, ζωντάνια, ενθουσιασμό και θετικότητα. Κύριό του γνώρισμα, η τρομερή του μνήμη, η φοβερή του αίσθηση προσανατολισμού και η ιδιαίτερη κοινωνικότητά του.

Γράφτηκε το 2007 από τους συγγραφείς Άγγελο Αγγέλου και Έμη Σίνη, ηχογραφήθηκε στα στούντιο του Β’ Προγράμματος της Κρατικής Ραδιοφωνίας και εξέπεμψε, για πρώτη φορά το 2008, για 10 συνεχόμενες Κυριακές.
Κείμενα – Σκηνοθεσία: Άγγελος Αγγέλου – Έμη Σίνη
Μουσική: Άγγελος Αγγέλου, Παντελής Ραβδάς, Γιώργος Νούσης

Πατήστε στον παρακάτω σύνδεσμο για να μεταβείτε στα επεισόδια και καλή σας διασκέδαση! 
Δημοσιεύθηκε στην Υγεία

Το καλάθι του πικ-νικ από την WWF

«Το καλάθι του πικνίκ» είναι το νέο καινοτόμο εκπαιδευτικό πρόγραμμα του WWF Ελλάς για τη διατροφή και το περιβάλλον. Στόχος του είναι η υιοθέτηση μιας υγιεινής και περιβαλλοντικά βιώσιμης διατροφής εκ μέρους των παιδιών, ξεκινώντας από το σχολικό σνακ.


 
Το πρόγραμμα εστιάζει σε 3 ημέρες βιώσιμης διατροφής μέσα στην σχολική εβδομάδα: τη Δευτέρα, ημέρα σπιτικού φαγητού, την Τετάρτη, ημέρα φρούτου και την Παρασκευή, ημέρα που δεν πετάμε φαγητό. Οι ημέρες αυτές εισάγονται στην τάξη με παιχνίδια και οι μαθητές δεσμεύονται να τις ακολουθούν για όλη την διάρκεια του σχολικού έτους. Οι μαθητές παίρνουν μαζί τους στο σπίτι το αντίστοιχο εβδομαδιαίο σχολικό πρόγραμμα, ώστε με τις οικογένειές τους να προετοιμάζουν βιώσιμο κολατσιό. Τις ημέρες αυτές τα σνακ τους πρέπει να ακολουθούν τους αντίστοιχους «κανόνες».


Δραστηριότητες!!
1)Πρώτα από όλα μπορείτε να διαβάσετε στα παιδιά την εισαγωγή για τα παιδιά. Είναι μια σελίδα, σαν παραμύθι.

2)Στη συνέχεια κι αφού συζητήσετε μαζί τους το νόημα της ιστορίας μπορείτε να τους καλέσετε να διηγηθούν ή να γράψουν τη δική τους ιστορία για μια τροφή και να κάνετε τις δραστηριότητες της δεύτερης σελίδας.
3)Τα πιο μικρά παιδιά μπορούν να παίξουν με τους γονείς τους την τυφλή γευσιγνωσία. Τα παιδιά θα χαρούν πολύ αν αντιστραφούν οι ρόλοι και δοκιμαστής είναι ο γονιός.
4)Μπορείτε να παίξετε κι ωραία επιτραπέζια παιχνίδια! Σας προτείνω το Tutti Frutti Uno ή την τόμπολα του Δεν πετάμε φαγητό, δύο διασκεδαστικά αλλά και ενδιαφέροντα παιχνίδια που θα βοηθήσει τα παιδιά να μάθουν τα φρούτα και τα λαχανικά κάθε εποχής αλλά και να κατανοήσουν πως όλοι άθελα μας σπαταλάμε φαγητό.
5)Μπορείτε να τυπώσετε την ιστορία της μπανάνας ή να τους τη δείχνετε από τον υπολογιστή σας και να την βάλουν στην σειρά. Έτσι θα έχετε αφορμή να μιλήσετε για την τοπικότητα των προϊόντων, για την ενέργεια και την κλιματική αλλαγή και ίσως να τους μάθετε μια νέα λέξη, τα τροφοχιλιόμετρα.
6)Ρίξτε επίσης μια ματιά στο ετήσιο ημερολόγιο τοίχου. Θα βρείτε πολλές ιδέες.
Λοιπόν για να αρχίσουμε να ασχολούμαστε με το
«Καλάθι του πικ-νικ»!